Üç ay bir insanı sadece uzaktan bakarak tanımak için çok mu kısaydı? Gülüşünü görmüştü, öfkesini, oburluğunu, kız arkadaşlarının yanındaki asilliğini, sevmediği birine bakarken kalkan sol kaşını, yalandan güldüğünde nasıl da çene kaslarını sıktığını, gözyaşlarını görmüştü. Evinin kapısının önünde hüngür hüngür ağladığını.. Sonra yanına gelen bir köpeğin başını okşayarak ona çantasındaki pet şişeden su içirmeye çalışırken kahkahalara boğulup da köpeği marketten aldığı sosisle ödüllendirdiğini.. Perşembe günleri modunun düşük olduğunu görmüştü, cuma günleri mutluluktan uçtuğunu, pazar günleri ise gün boyu neşeyle cıvıldadıktan sonra evine dönerken muhtemelen ertesi gün iş başı diye tüm cıvıltısının bir enkaz altında kalıp da huysuz bir kadına dönüştüğünü.. Giyim tarzındaki değişimleri, at kuyruğunun yüzünün muhteşem hatlarını ortaya çıkardığında çenesiyle boynunun birleştiği noktadaki minik siyah beni.. Deva'nın her stres olduğunda eliyle o beni yokladığını görmüştü... Tüm bunlar yetmez miydi?

Bir genelev hikâyesi... "Bugün bedeninin her yerine, bana dair izler bırakacağım." Gözlerimi çevirdim. Kendimi korumak istedim. Hiçbir şey yapamadım. "Şimdi yine benim oluyorsun. Kimse seni böyle bilmeyecek. Kimse seni bu kadar tanıyamayacak." Ve o an birleşme gerçekleşti. Sertti, acımasızdı. Hiç acele etmeden, ama tek an bile şefkat göstermeden. Bedenimde kaybolmadı. Aksine beni kendisine ait bir mülk gibi işaretliyordu. Her hareketi, tıpkı dediği gibi bir iz bırakmak içindi. Nefesim daraldı. Gözlerimi kapattığımda bile karanlık değişmiyordu. Bir ara ellerim yatağın kenarlarına tutunup çarşafı sıkmak istedi. Ama hâlâ bağlı olduğum için yapamadım. İçimdeki çığlıklar bile artık dışarı çıkmıyordu. Bağırmak, ağlamak, yalvarmak... Hiçbirini yapamıyordum. "Lütfen..." diye fısıldayabildim, acı içinde. Beni yüz üstü çevirip arkamdaki varlığını her şekilde hissettirmek için üzerime abandı. "Lütfen mi? Senin ne istediğin değil, benim ne hissettirmek istediğim önemli." Hareketlerinde zevk aldığına dair bir belirti yoktu. Sadece mutlak bir sahiplenme, mutlak bir egemenlik vardı. Saatler geçiyordu, O doymak bilmiyordu. Terlemişti, ama hâlâ güçlüydü. Bu durum yaklaşık on beş dakika daha sürdü. Gözlerim bayılacakmışım gibi kapanıp açılırken sesini çok uzaklardan duydum. "Biraz dinlen, bu hâlin gereğinden fazla dramatik." dinlenmem için kısa bir mola vermişti, ama yine devam edeceğini biliyordum. "Birazdan aynada kendine baktığında benim eserimle karşılaşacaksın." En sonunda beni odada bırakıp gittiğinde, günlerce uyumak istedim. MELCE : Sığınılacak yer. Bu kitap, açık ve yoğun cinsel içerik barındırır. İçerikler rahatsız edici ve sınırları zorlayıcı olabilir. Bunu bilerek okumaya başlayın! 17.09.2025

DİKKAT KİTAPTA BOLCA ŞİDDET TACİZ-TECAVÜZ VE BDSM BULUNMAKTADIR 🔞 Sen kimsenin değilsin sadece benimsin, bedenin ruhun kalbin Sadece benim. Ve burada sen acıyı tadarken ben ise zevkin en derinlerinde olacağım,bedenin yalnız bana özel. Ve bunu sakın unutma, sen buradan asla kaçamazsın küçük kızım senin buradan cesedin dahi çıkamaz... 🥀👠🔪🩸 ___________________

Azra benden kaçamazsın. Boşuna saklanma bebeğim. Burada yalnızız ve sadece ben varım. Beni kızdırmadan çok ortaya. Yoksa olacakları biliyorsun. Saklandığım yerden çıkarsam yine beni o kafese kapatırdı. Eğer çıkarsam.. Ama belki de psikopatlarda sever.. sevilirdi.. +18 bölümler vardır. ❗Cinsel saldırı içerir. ❗İşkence sahneleri içerir. ❗İntihar unsuru vardır.

(+18)Tek maddeli bir anlaşma; Aralarında olanlar sadece zevk içindi... Peki anlaşma bozulacak mıydı? Matt&Melissa © Tüm Hakları Saklıdır -Locaxx

•Geçmişin yüklerinden sıyrılamayan bir kadın ve ona aşık bir adam• "Çünkü çok güzelsin. Sana bakınca iç acıtacak kadar güzel bir manzara görüyorum." Sıcak eller hissettim elimde. Elimi tutarak dudaklarına götürerek öptü. Zorlukla yutkundum. "Parmak uçlarındaki, bana dokunduğun anda uçup giden acılarım bile senin hayatıma gönderilen bir melek olduğunu hissettiriyor. O parmak uçlarındaki şifa, sadece benim." Boğuk ses tonuyla beraber söyledikleriyle bütün vücudum elektrik akımına uğrar gibi titredi. "Sen sadece benimsin. Gözyaşların benim. Kahve gözlerin için kırk şehir yakarım. O da benim." Gözlerini yumarak elimi okşayarak sıktı. Sesi kadife gibiydi fakat boğuktu. İçimi hoş ediyordu. "Ben de seninim. Ruhumla, kalbimle, bedenimle, etimle tırnağımla seninim. Meftunum sana Elzem. İzah edemiyorum içimdeki bu koca aşkı ama..." Esefle derin bir nefes bıraktı. Nefesi yüzüme değerken, donmuş bir şekilde yüzüne bakıyordum. Okyanus gözlerini açarak bana baktı. Gözlerinde gördüğüm ifadelerle nefesim kesildi. "Ama sen gözlerime baktığında sana olan aşkımı anla olur mu?"

(Düzenlendi.) (Final.) Dram yok, üzülmek yok! Biz burada sadece gülüyoruz. Çıtır çerez, belki bir tutam da klişe bir aşk hikayesi arayanları içeride cümbüş bekliyor!

+18 cinsellik içerir rahatsız olan okumasın lütfen! Dudakları şefkatle dudaklarımı okşarken, dili hoyratça darbelerini vurmaktaydı. Nefesi nefesim olmuşken kalın kolları arasında titrememek imkansızdı. Acımasızca ittirdiği bedenimde duvarın acısı yarın sırtımda iz bırakacaktı. İri elleriyle kalçama vurduğunda aldığım komutla bacaklarımı kalın beline dolamıştım bile. Kasığımda hissettiğim sertlik, kanımın alev almasına neden oluyordu. Teninden yayılan ısı, kışın yağan karı eritmeye yeterdi... Bilemezdim... Hayatımın küçük bir hata yüzünden mahvolacağını bilemezdim... Kaçmak için bindiğim arabanın kurtuluşuma giden yolda olacağını sanıp, esaretime açılan kapıdan içeriye girdiğini bilemezdim... Kötüden kaçarken şeytana esir düşeceğimi bilemezdim... Ben Müge Karaaslan... Bedeni şeytanın ellerine esir düşmüş, ruhu gökyüzündeki kuşlar kadar özgür olmak için çırpınan bir kız... ⛓️⛓️⛓️ +18 cinsellik ve şiddet içermektedir.

Özgür: Sana aşık olmayı hiçbir zaman bitirmeyeceğim Mavi. Kapak: carnakapak