"Aklının ucuna oturup kendimi bekledim; gelmedim, gelmedim, gelmedim" CEMAL SÜREYA

Günlerini yemek yiyip, ilaç alıp, bahçeye çıkmakla geçiren Cemre'nin keyif aldığı tek şey bahçede bankı paylaştığı Dinçer'di.

1950'ler Türkiye'sinde, dünyaları isteyen bir genç kızın öyküsü. Nermin K. Arıkan, Galata Köprüsü'nde yaşamına son vermek istediği soğuk bir İstanbul gecesinde, daha evvel hiç tesadüf etmediği zengin, hoş bir kadınla karşılaşır. Kadın ona mani olmayı başarmanın bir yolunu bulur ve onu Üsküdar'daki köşküne davet eder. Gece boyu, aralarındaki çekinceye rağmen dertleşirler. Ancak Nermin, kadının köşkünde uykuya daldığı an korkunç bir gerçekle yüzleşir. Nermin birdenbire 1950'lerin Ankara'sına, hayallerini gerçekleştirmek üzere İstanbul'a kaçma hayalleri kuran 17 yaşındaki Rehiye Ağaçlıtepe'nin hayatına uyanır. O, Rehiye'dir. Ve yaşamı, en başından beri Rehiye'nin geleceği gördüğünü sandığı korkulu kâbuslarından başka bir şey değildir.

✨Ev arkadaşlığı✨ ✨Lise ve üniversite aşkı✨ ✨İkinci şans✨ Gökdemir ve Ülkü, lisede birbirlerine aşık olmuş ancak henüz sevgili bile olamadan yolları kötü ayrılmış iki gençtir. Yıllar sonra üniversitede yeniden karşılaşırlar. Ülkü lisans eğitimine devam ederken Gökdemir lisans üstü eğitimi için gelmiştir. Birbirlerinden hazzetmiyorlardır ve bir ortak tanıdık sebebiyle birkaç kez karşılaşırlar. Zamanla fark ederler ki; lisede kurdukları ilişkide paylaştıkları şeyler, aslında ikisinin de hayatında bazı dönüm noktalarına sebep olmuştur. Diyalogları ve tartışmaları onları sürekli geçmişe götürür. Ve tüm bunlar olurken gelişen şartlar birbirlerinden hazzetmeyen bu ikiliyi aynı evde yaşamaya iter. 01.07.2024

Şiirlerimi derlediğim bir kitap ✨️ Yazılan her satır bana aittir, izinsiz paylaşmayınız. Umarım seversiniz, oy vermeyi unutmayın.

Kardelen, yıllardır içinden çıkamadığı bir gecenin izlerini taşıyan genç bir kadın. Hayatı sessizce toparlamaya çalışırken bir gün bir sanat evine girer ve bir tablonun karşısında kalakalır. Ona dokunamasa da, o tabloyu yapan adama dokunmak ister kelimeleriyle. Uzunca bir mektup bırakır ressama. Karşılık beklemeden. Aradan iki yıl geçer. Ne ressamdan bir ses çıkar ne de kaderin bu küçük cesareti fark ettiğine dair bir işaret gelir. Ta ki beklenmedik bir anda yolları kesişene kadar. Latif, içine kapanık, kendi gölgeleriyle yaşayan bir ressamdır. Kardelen'in sessiz yaralarını fark eder ama onun iyileşmesinin kimsenin omuzlarına yüklenemeyeceğini de acıyla öğrenir. Çünkü Kardelen'in geçmişi, tahmin edilenden çok daha karanlık, çok daha tehlikelidir ve hâlâ kapanmamış bir kapı ardında nefes almaktadır. Bu, bir aşk hikâyesi kadar bir dönüşüm hikâyesidir: Kardelen'in kaybettiklerinden kaçmayı bırakıp kendine doğru yürüdüğü, Latif'in ise sevmenin her zaman kurtarmak anlamına gelmediğini öğrendiği bir hikâye. Yolları ayrılır, kesişir, yeniden kavuşur... Çünkü bazı hikâyeler, ne kadar uzaklaşırsan uzaklaş, seni kendi merkezine geri çağırır. *Ballı Badem ismiyle yazılmış ilk ve tek kurgudur.