Hafızasını kaybeden Mira ve onu tekrar kendine aşık etmeye çalışan unutulmuş aşkı... Peki ya unutulmuş hatıraların perdeleri aralandığında Mira ne yapacak? Kendini hatırlatmaya aşkının diğer hayatını ,sırlarını öğrendiğinde ne yapacak? Yollarına çıkan engelleri nasıl aşacaklar?

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

17 yıl önce annesi tarafından ölü olarak bildirilen Neva... Yıllardır onun hasretiyle yanıp tutuşan Akay ailesi... Ama... Ortada bir sorun vardı.Neva kendisini babasının istenmeyen çocuğu olarak biliyordu... Annesinin Nevayı 17 yıl sonra Mardine göndermesiyle her şey değişir.

*Hayran kurgusudur*Loresima~Gökçen~Bülbül Kapanı~ "Ölüm o kadar güç değildir.Unutulmak yamandır." "Pınar başından bulanır canım oy." "İner ovayı dolanır canım oy." "Sende çok haller bulunur canım oy." "Dağlar Duman olur." "Çayır çimen olur." "Ben yari görmezsem halim yaman olur". Gökçen kitabı karakterleri ile yapılan röportaj sözleri burada sizlerle olucak Bülbül kapanı Ahuzar karakteride bu kitaba dahil olucak.Hem Texting hemde röportaj sahneleri ile sizinleyiz. Spoi Emek bu kitapta ölmemiş olucak haberiniz olsunnn bide onu Ayşegülle yaptım ah imkansız ship. Kitap Karakterleri Kadrosu Gökçen A.Karakurt Murathan Karakurt Timur Tönge Ahuzar Soykamer(Tönge) Hasan Giray Zülfikar Şahin Duru Giray(Şahin) Barbaros Yüce Süleyman Mercan Aybüke Akar(Mercan) Alican Tokmak Zehra(Tokmak) Bilge Genç(Yüce&Şöbiyet) Ayşegül(Karahan) Emek Karahan

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?