" အချစ်ဆိုတာ ဟော့ဒီလို နူးနူးညံ့ညံ့လေးပါလားဆိုတဲ့အသိကို မင်းကထည့်ပေးခဲ့တာပဲ တေး " ဇာတ်လမ်းအကျဉ်းလေးကတော့ အချစ်ဆိုတာ ဘာမှန်းမသိဘဲ တစ်ကိုယ်တည်းတောက်ပလာခဲ့တဲ့ သန်းကြွယ်သူဌေးကြီး နေဘုန်းခန့်ကနေ စရမှာပေါ့ ။ လျှို့ဝှက်သိပ်သည်းစွာနေတတ်တဲ့ ဂ*န်းစတားလိုလို လူမို/က်လိုလိုနဲ့ဘဲက ယူချလိုက်ပြန်တော့လဲ တကယ့်ကို အညတရမိန်းမပျိုလေးပါတဲ့ရှင်။ ခြွင်းချက်ကတော့ မိဘပေးစားလို့ ယူရပါတယ်ပေါ့။ ကိုယ်တိုင်က စချစ်တဲ့သူအရှုံးလို့ တွက်ထားခဲ့ပြီး သူမကိုတော့ 'ငါ့ကို ချစ်လား'လို့ အမြဲမေးနေတတ်တဲ့သူက တကယ်တမ်း အချစ်ဆိုတဲ့အရာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားမိသွားတဲ့အခါ ... [နေဘုန်းခန့်+တေးကဗျာ]

ဒီလူသားရဲ့ နှလုံးသားဆိုတဲ့ အကောင်က မင်းနဲ့တွေ့မှအသက်၀င်လာခဲ့တာ ပိစိ !!

" ရှင် တော်တော်အောက်တန်းကျပါလား ဦးအမိန့်သွေး ရှင်ကလေ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တောင် မဖြစ်ခဲ့သင့်ဘူး တကယ့်အောက်တန်းစား " " Omm !! ဟုတ်လိမ့်မယ် ကိုယ်က မင်းကိုမြင်တာနဲ့ တန်းစားချင်နေတော့တာ " " ရွင္ ေတာ္ေတာ္ေအာက္တန္းက်ပါလား ဦးအမိန့္ေသြး ရွင္ကေလ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတာင္ မြဖစ္ခဲ့သင့္ဘူး တကယ့္ေအာက္တန္းစား " " Omm !! ဟုတ္လိမ့္မယ္ ကိုယ္က မင္းကိုျမင္တာနဲ့ တန္းစားခ်င္ေနေတာ့တာ "