After getting pregnant due to a drunken mistake, Zuri decides to hide her daughter away from the devil in a business suit himself, Helios Gallagher. But when their paths cross again and he demands to be with their daughter, Zuri finds herself falling for the same guy who wrecked her before. *** Hardworking and dedicated, Zuri Fitzgerald is known to be the only secretary who lasted with the ruthless CEO of Gallagher Empire, Helios Gallagher. Called the devil in a business suit, Helios is a perfectionist and a control freak. And so when his fiancée leaves him after catching him and Zuri naked on his bed--all because of a drunken mistake--hell starts to break loose. He's intent to get even and make Zuri suffer for the rest of her life, but when he becomes silent for years, everyone believes he's finally moved on and forgot about that night. But when he finds out that Zuri hid their daughter from him for years, the anger that he once felt for her resurfaces. As they live together for the sake of their child, can Helios and Zuri finally move on from the past and let love prevail this time around? Disclaimer: This story is written in Taglish. Cover Design by Louise De Ramos

PROLOGUE May sampung taon na rin simula ng huli kong nakita ang Kababata kong si Annica kumusta na kaya siya. "Saan ang punta mo Joseph?" nang makita ako ni Mama na may dalang Bag at Payong. Lumapit ako dito saka humalik sa pisngi nito kadarating ko lang mula Maynila at si Annica agad ang gusto kong makita Wala na kasi akong gaanong Balita sa kanya. "Kina Annica lang po Mama." Nag-angat si Mama ng tingin mula sa binuburda nitong Cross-stitch. Bahagya nagbago ang aura nito. "B-baka hindi ka na makilala ni Annica." "Ayos lang po iyon Mama sa tagal ba naman ng panahon na wala kaming kontak man lang e talagang makakalimutan niya ako. Sige po alis na po ako uuwe din po ako agad pagkabigay ko sa kanya ng pasalubong ko." "Sige. Ingat." may alinlangang tugon ni Mama na binalewala ko na lamang. Medyo maulan kaya binuksan ko ang Payong ko para hindi ako mabasa. Huminga ako ng malalim mamaya makikita ko na rin siya ano na kayang itsura niya? May Boyfriend na kaya siya? -------------------------- Ang pagkakapareha ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. Ito po ay Orihinal kong likha 😁 Credit to the owner of the photo😊

"Lukaz gising!" dinig kong tawag ni Calvin sa Pangalan ko na nagpabalik sa akin sa Reyalidad. Mata ako ng mga mata ko at ang nag-aalalang mukha nito ang nabungaran ko. "Binabangungot ka na naman eh sige ang ungol mo akala ko talagang matutuluyan ka na kanina pa kita ginigising eh." Bumangon ako at umupo sa higaan ko. "Napanaginipan ko na naman yung Babae na lage kong kinukwento sayo kaso gaya ng dati malabo pa din yung mukha niya." "Yung buntis? naku Pare ha baka naman nakabuntis ka nga tapos ayaw mo lang umamin." buska ni Calvin sabay tawa. "Hindi ako ganon Pare. Kung sakaling nakabuntis nga ako pananagutan ko may Trabaho naman ako eh.". katuwiran ko. "O Sige na nga Mister Scholar may pasok ka pa baka mahuli ka pa niyan. kita na lang tayo Maya sa Campus." tatawa tawang turan nito. Tumayo na ako at kinuha ang tuwalya at lagayan ng sabon saka pamalit na damit. "Tama ka ililigo ko na lang ito." "Um hmmm." tanging sagot nito.

PROLOGUE "F*ck Eros! Saan nyo kinuha yung babaeng ini-regalo nyo sa akin ha?!" nagulat silang lahat. Nakangiti si Eros. "Bakit Kuya Damian hindi ba magaling? Si Kuya Sethorino ang pumili nun." "Wow! Buong buo pangalan ko ah. Bakit Kuya. Maganda naman siya diba." Sabay ngisi nito. Tumawa si Demitri. "Hoy Demitrio wag kang tatawa tawa diyan ha. Isa ka din e kayong tatlo nagplano nito no!" bulyaw ko. "Relax Kuya Damiano. Kami naman ang nagbayad e. So Anong problema?" kibit balikat ni Demitrio. Pabagsak kong nilapat sa Conference table ang mga kamay ko. "Ang problema ay BIRHEN lang naman yung pinik-ap nyong Babae!" Tumawa si Kuya Santiago. "So Yun nga ang problema. Asan ang babae?" Tumikhim ako saka umayos nang pagkakatayo. "P-pagising ko wala na sa kama ko e. Loko kasi tong tatlong to!" Nagtawanan lang silang lahat.

PROLOGUE "Sir. Tumawag po ang School Secretary ng Hamilton International School." pagbibigay alam sa akin ng Sekretarya ko. Naka-upo ako ngayon sa Sentro ng Conference Room inaantay ang mga ka-Meeting ko. May ginawa na naman ata siya. Bumuntong hininga ako. Napansin kong medyo nabalisa ang Sekretarya ko. Mula sa hawak kong papel ay bumaling dito ang tingin ko. Hindi dahil sa seksi xa at maganda kundi dahil sa kadugtong nang mga sasabihin niya. "Continue." utos ko. "Si---si Miss Adileen po kasi nainvolve po sa gulo." Dismayado akong napapikit ang mga mata at naisuklay ko na lamang sa buhok ko ang mga kamay ko. "Sir? Kelangan daw po kasi ng Guardian k-kung walang parent." "It's okay. Pupunta ako. Paki-cancel na lang ang Meeting." tumayo ako saka lumabas ng Conference Room. Ano na namang gulo ang pinasok ni Adileen.

Isang malakas na sampal ang tinamo ko mula sa hindi ko kilalang Babae. "Lucca! ang sama ng ugali mo!" sigaw nito. Nagtawanan ang mga ka-Fraternity ko. Minasahe ko ang pisnge ko na tinamaan ng palad nito. "Masama talaga ugali ko. Wala naman akong sinabing mabait ako diba." saka ako ngumisi tingin ko nagpapapansin lang siya sa akin hinapit ko ito sa magkabilang bewang saka ko ito inilapit sa katawan ko. "Bastos!" sigaw uli nito sabay tulak sa akin dahilan para mapaatras ako saka ito dali daling umalis ng tambayan namin. -------------------------------- Ang Kwentong ito ay pawang kathang isip ko lamang ang pagkakapareha sa Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. Ito po ay Orihinal kong Likha. Readers are the success of every Writers. Without Readers there's no us 😁 credit to the owner of photo 😁

PROLOGUE Ang guwapo talaga ng Kuya ni Scarlett. Napakalakas ng dating niya! Titig pa lang laglag na panty ko! "Hoy. Baka matunaw na niyan si Kuya Marcelo ko ah." siko nito sa akin sabay hila ng buhok ko. "Oi Babae ka iiyak ka lang sa Kuya ko kasi Babaero yan naku Veronica Bestfriend kita kaya binabalaan na kita!" "Grabeh naman sa Warning may pasabunot mode pa talaga sakit kaya!" reklamo ko. "Para magising ka sa katotohanan isa pa ang tanda na niyang Kuya kong yan 26 na yan kaya wag mo nang pagpantasyahan pa madami ka namang manliligaw diba." Inirapan ko ito. "Basta Crush ko ang Kuya mo tapos ang usapan." sabay tiklop ko ng librong binabasa ko tumayo ako at nagpaalam na uuwi na. "Okay, bye. Basta binalaan na kita kapag nagkabasag-basag yan puso mo dahil Kay Kuya tatawanan pa kita kasi matigas ulo mo." pang-aasar pa itong ngumiti. "Gusto mo ihatid pa kita?" "Wag na thank you na lang diyan lang naman sa Kanto Bahay ko. Hmp! Diyan ka na nga." Tinalikuran ko na ito saka ako naglakad palabas ng Malaking Bahay nila. Wala naman akong magagawa kung talagang si Kuya Marcelo yung gusto ko eh. Basta sisiguraduhin kong magiging kami! -------- Ito po ay Orihinal kong likha.

Prologue "Nakakatakot na ang Mundo ngayon Divine." Nilingon ko ito pagkatapos kong ayusin lahat ng mga gamit na dapat kong dalhin. "Bakit mo naman nasabi?" Tinuro nito ang balita sa tv. "Tignan mo kaya itong balita na sinasabing may nakita daw sa outer space na mga kakaibang bagay." "Hay naku alam mo ba Kate lahat pwede ng mga posible e nakakasigurado ka ba na hindi yan cera tricks lang ha." Saglit akong tinitigan ng kaibigan ko na takot na takot sabay upo nito sa silya. "N-natatakot ako, Divine." "Naku, ewan ko sayo kapag ako na ang nahbalita ng ganyan doon ka na maniwala hello Newscaster kaya ang kaibigan mo." "Ewan basta natatakot ako, Divine." "Bahala ka na nga."

PROLOGUE "BITAWAN NYO AKO!" sigaw ko habang sige ang piglas ko. "ISUSUMBONG KO KAYO KAY PAPA!" pero nagpatuloy lamang ang mga ito sa pagtali sa paa at kamay ko sa ibabaw ng malapad na mesa na may naka-ukit na Bituin. Tanging liwanag mula sa kandila lamang ang nagsilbing ilaw sa loob ng Silid na kinaroroonan namin ni wala itong bintana man lang. Madaming tao pero hindi ko gaanong kita ang mga mukha nila lahat sila nakasuot ng kulay Itim na telang tumatakip sa kabuoan ng katawan nila at mukha. "P-PAKAWALAN NYO NA PO AKO!" muling daing ko. Bumukas ang kaisa isang pinto ng Silid at bumungad sa akin ang Isang pamilyar na anyo kahit pa nakasuot ito ng telang kulay Itim at nakatalukbong din ang mukha alam kong si Papa ang taong yon. Ngumisi ito saka naglakad palapit sa kinahihigaan kong lumang mesa. "Kumusta na ang Prinsesa ko? Dapat maging masaya ka sa ika-labing Walong Kaarawan mo dahil makikilala mo ang Isa sa pinakamakapangyarihang Demonyo na dinadakila namin." Umiling ako. "Papa. Kalagan nyo na po ako. H-hindi--- na po nakakatuwang biro ito!" hagulhol ko. Hindi umimik si Papa, may kinuha ito mula sa tagiliran niya saka nito hinawakan ng mahigpit ang kaliwang kamay ko. "Pasasalamatan mo din ako, Anak. Lage mo lang tatandaan na mahal kita." Napahiyaw ako sa sakit ng paghiwa ng hawak nitong punyal sa palad ko. "Yan. Siya na ang bahala sayo. Sigurado namang dadating siya para sayo, Adela." tumalikod na si Papa saka ako iniwan kasunod nito ang mga tauhan niya. Unti unti na akong namamanhid siguro masyado ng madami ang dugo na umaagos mula sa palad ko. Lumalabo na din ang paningin ko---- ito na ba ang katapusan ko? NOTED: Lahat po nang gawa kong Story ay Orihinal kong Likha kung may pagkakapareha man sa Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. CREDIT TO THE OWNER OF THE PHOTO 😁

"Akala ko magiging maayos tayo pagbalik ko." mahinang sambit ko habang nasa loob ng Confession Room. "Bakit, Abel?" Isang mahabang buntong hininga lamang ang isinagot nito sa mga sinabi. "Hindi ko akalaing Diyos pa pala ang magiging kaagaw ko sayo!" hindi ko na naiwasan pa ang pagtulo ng mga luha ko. "Ang sama ng loob ko sa mga nangyari bakit? gusto kong malaman kung bakit!" "Kaawaan ka ng Diyos Anak---." Marahas kong pinahid ang mga luha ko saka ako tumayo. "Hindi mo ako Anak, Abel!" saka ako nagmamadaling lumabas ng Confession Room. Ang sakit-sakit hindi ko akalaing magiging ganito kami ni Abel pagkatapos ng Apat na taon! ------------------------------ Ang pagkakapareha ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari at hindi ko po sinasadya. Ito po ay Orihinal kong likha 😁