"Onu sevmek, dünyayı ilk kez doğru renkte görmek gibiydi." Firuze Güneş & Dağhan Kılıç Alptuğ

Akın, evine yürürken erik ağacına tünemiş bir karaltı fark etti. Karakteristik gür sesiyle, "Lan! S..." derken kollarına, hatta kucağına bir şey düştü. "Sen kimsin?" Bile diyemedi. Ellerine düşen meyve falan değildi. Bir kızdı! Polis Amiri Akın Avcı, gökten herkese üç elma düşecek olsa, kendi payına düşenin bir kız olacağını hiç tahmin etmezdi. Bu görsele şahit olan babaların ve mahalledeki dedikoducu kadınların tanık olduğu çok absürt, trajikomik bir andı. Annesi tarafından bir türlü sevilemeyen, babası ve abisi tarafından tam olarak korunamayan Feyza, Pamukkale Üniversitesi öğrencisidir. Abisinin en yakın arkadaşı aynı zamanda komşusu olan Akın'ın devreye girmesiyle ve aniden Feyza'nın sessiz hayatına dalmasıyla, değişim başlar. #(YAVAŞ İLERLEYEN YANİ SLOW BURN ÇOK UZUN BİR KURGUDUR)# Sabırsız biriyseniz okumaya hiç başlamayınız lütfen. :)

Ali Murat Karahan, cezaevinden çıktığında tüm kasaba onu bekliyordu. Gülferah'ın ise bekleyecek kimsesi yoktu. Bir gece yarısı, bir sokak lambasının altında yolları kesişti. Kurtarılmakla korunmak arasında ince bir çizgi vardı. Bu evlilik bir anlaşmaydı. Ama Taşlıyokuş, gelinlerini kolay bırakmazdı.

O, nişanlısı olan bir adam... ama bana dokunduğunda, günahın en sıcak tadını alıyorum. ve ben şeytanın ta kendisiyim. ya da elçisi.

Modern 21 yaşında bir kızın, muhafazakar dul çocuklu 33 yaşında bir adamla evlilik hikayesi. Bir mahalle kurgusudur. Dark Romantic gibi kurgulardan uzak, safe place kurgusudur. Saygısızca yapılan eleştiriye açık değilim!

Bazı insanlar yanlış kişiye âşık olur. Ben ise yanlış insanlara. On sekiz yaşında, hayatı yeni öğrenmeye çalışan bir kızdım. Ama verdiğim kararlar, taşıyabileceğimden çok daha ağırdı. Abimin arkadaşlarıyla yaşadığım gizli ilişkiler, başta sadece heyecan verici bir sır gibi görünüyordu. Ta ki her şey kontrolden çıkana kadar... Çünkü kalp kırıkları iyileşebilirdi. Ama bazı hataların geri dönüşü yoktu.

Eski dönem kurgusu..🕊️ Heyecanlı bir bekleyiş içindeydi güvey odasında Suna. İçindeki heyecan öyle büyüktü ki, kendini sanki bir rüyanın içindeymiş gibi hissediyordu. Kırmızı duvağın ardından avuç içine bakmış ve gülümsemişti. Kınası tutmuştu ve Suna bunun anlamını çok iyi biliyordu. Güzel başlamamışlardı ama güzel olacaklardı; Suna buna tüm kalbiyle inanıyordu. Derken, dışarıdaki davul zurnanın sesi kesilmişti; damadı güvey odasına yolcu ediyorlardı. İçindeki heyecanla yataktan kalktı. Dışarıdan gelen bağırış sesleriyle odasının kapısı açılmış ve kocası içeriye girmişti. Kalbi küt küt atarken, Yavuz Ali ona hiç bakmadan geçmiş ve odadaki koltuğun üzerine oturmuştu. Suna, ne olduğuna anlam verememişti. Az önceki heyecanından eser kalmamış, yerini korku ve hayal kırıklığı almıştı. Duyduğu cümlelerle ise az önceki rüyası kabusa dönmüştü. "Ne bekliyorsun?" dedi sert bir sesle. Cebinden tütünü çıkarıp dudaklarının arasına yerleştirdi ve metal çakmağıyla tütünü yakarken ciğerlerini derin bir dumanla doldurdu. Saliseler sonra titretmişti beyaz dumanın sardığı gözbebeklerini. "Bu gece yahut sonraki tüm geceler... Ne olacağını sanıyorsun?" En az bakışları kadar sertti ses tonu. Döktüğü her kelimede boynundaki damarlar hiddetle kabarmaktaydı. Derken bir anda öfkeyle çevirivermişti bakışlarını yatağın önünde dikilmekte olan karısına. Genç kız kocasının bakışlarında gördüğü manayı tanıyamamıştı. Kin mi, nefret miydi bu? Yoksa koskoca bir hayal kırıklığı mı? Bilememişti. Ve o an kulakları geceler boyu kalbini kor bir ateşle yakan o sözlerle çınlamıştı. "Yapmayacam Suna! Yapmayacam ! Bilesin ki bir lahza huzurun olmayacaktır bu odada. Çünkü ben emmoğlumun oynaştığı kızı değil gönlüme , yatağıma dahi almayacam !" Kitabın içeriği tamamen hayal ürünüdür

"Benim öptüğüm bir kadını başkası öpemez. Benden başkası dokunamaz tenine !" Hakanın kaşları çatılırken murat hışımla ayağa kalktı. "Dokundun mu lan kardeşime ?" diye bağırdı hakan. "Bunu burda mı konuşalım ?" dediğimde donakaldılar. Muratın gözü seğerirken beni yakamdan tuttu. "Siz birlikte mi oldunuz lan !" dedi dişlerinin Arasından. "Alya herşeyiyle benim kadınım." dediğimde bana bir yumruk atacaktı ki elini tuttum. "Daha fazla hayatımıza müdahale etmeyin. Yarınada hazırlanın. Annemi babamı alıp kız istemeye geliyoruz." Onlar şaşkın şaşkın bakarken ben elimdeki anahtarı sallıyor aynı zamanda ıslık çalarak evden çıkıyordum. Kazanmayı severdim. Ama kaybetmek lügatımda yoktu. Alya kaybetmekten korktuğum tek savaştı. İmkansız değildi aşkımız. Zorduk. Alya çocuk ruhlu eğlenceli bir kadındı. Her gülüşünde her cümlesinde ona bakarken zaman donardı sanki. Yaşamak meğersem onun iki dudağıymış. Sevda kızıl saçlarında gizliymiş. Bu kadını benden koparan herkese düşman olurdum. Bu kendi ailesi olsa bile...