Oğuzalp 17 yıl boyunca acılı bir hayat yaşamıştır. peki 17 yıl sonra karıştırıldığını öğrenirse? Artık mutlu olabilecek miydi? Hadi beraber okuyup öğrenelim. Erkek Versiyon (İçinde küfür piskolojik sorunlar intihari şeyler ve şiddet barındırır)

Düzenlenecek Aynı gün doğan fakat birbirleriyle hiç alakası olmayan iki oğlan. Bir çok yeteneğiyle dünyaca tanınan Asrın Erez iyi biri, sakin olgun ve uyumlu bir çocukken öbürü onu tam tersi kavgacı sinirli saygısız Asaf Erdem. Yıllar sonra ortaya çıkan gerçekle iki ailenin hayatı tamamen değişir.

Karıştırılan bebekler serisi, erkek versiyon. Karez Arvas, ünlü bir şarkıcıydı. Hayatı hep parlamanın eşiğindeydi. Başarılıydı, gençti, herkes ona imrenirdi. Fakat kimse sahne arkasını bilmezdi elbette. Sahne ışıkları altında alkışlar vardı, perde kapandığında ise sadece sessizlik. Karez, çevresindeki kalabalığa rağmen hep yalnızdı. Çünkü yalnızlık, en çok da insanın bir ailesi olmadığında büyür dururdu ve bir gün, bu yalnızlığın bile ona ait olmadığını öğrenecekti. Sebebi belliydi; en başından beri, yanlış bir nakaratı söylüyordu... "Eğer hayat dediğimiz şey bir şarkıysa, benim ki başka birisine yazılmıştı."

"Yıllar sonra anneme kavuşmuş gibiyim Eylül." diyerek sardı beni abim. "Anne kokusu..." Saçlarımı koklayan abime karşılık beline sımsıkı sarıldım. Arkamda Ömer abimi hissettim. Saçlarıma öpücük bıraktı. "Kıskandım." diyerek Utku abim de kocaman açtı kollarını. Umut abim de aynı şekilde gelip sarıldığında, bu halimize güldüm ancak gülüşüm bile titriyordu. "Kardeşimi ezdiniz, çekilin." dedi Ömer abim. Beni ortadan çekti. Ayak ucumda kucağıma gelmeye çalışan oğlumun boyuna indim. Elimdeki hırkayı tereddüt etmeden sırtına geçirip kucağıma aldım. "Ömrüm boyunca saklayacağım bunu." ❃ "Yaralayacak sanacaksın, ama hep sen kazanacaksın. Üstlerine gitmeyi öğreteceğim." 03.11.2021 - 13.12.2021

Gerçek Ailem. "Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA. -.- Not: Esinlenilme ya da çalınma durumunda yasal işlemler başlatılacaktır. Kitaba saygı duymanızı rica ederim. :)

16 yaşında deli dolu kızımız hiç beklemediği anda ailesinin yalan olduğunu sıradan bir İstanbul kızıyken, Trabzonlu TÜFEKÇİ aşiretinin tek kız çocuğu ve torunu olduğunu öğrendi. TÜFEKÇİ aşireti Aden'in hayatına girebilecek mi? Aden abileri ve kardeşiyle neler yaşayacak? TÜFEKÇİ beyleri bi anda hayatlarına giren kardeşleriyle bocalayacaklar belki ama hepsi aden sayesinde değişip abi olmak ne demek tadacaklar. 05/05/25 Klasik bir kurgu olsada, çalınma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır. Hepimiz emek harcıyoruz lütfen birbirimize saygı duyalım !!

Hayatında ki gerçekleri öğrenmeden önce yaşadığı hayattan mutlu olan Defne bir gün gerçekleri öğrenir. Aslında yanında yaşadığı ailesi, kaçırılıp yanlarında büyümesi için verilen bir ailedir. Çok küçükken kaçırıldığı için Defne bunları hatırlamıyordur, ama gerçekler gün yüzüne çıkmaya başlamıştı. _______ Bütün haklar saklıdır.

HİKAYE BİTTİKTEN SONRA DÜZENLENECEKTİR, İÇERİĞİN DE KÜFÜR, ARGO, VE RAHATSIZ EDİCİ UNSURLAR VAR RAHATSIZ OLANLAR LÜTFEN OKUMASIN... GERÇEK AİLEM KURGUSUDUR! Yaşamak için delirmek ve alışılmışın dışına çıkmak gerekirdi. Peki bir kurşun yarası, kaç ruhu öldürürdü? Bir yalan, kaç canı yakardı? Bir intikam, kaç çocuğun hayatına sebep olurdu? En ağır kaderi yaşayanlar, güçlü müydü? Yoksa güçlü olmak zorunda mıydı? Bu Zeynep'in hikayesiydi. Zeynep Arslanoğlu... En büyük yalan doğru söylemekti, peki herkes onun yalanlarına herkes inanırsa o zaman kader nasıl işleyecekti? On bıçak darbesi kiminin bedenine, kiminin ise ruhuna saplanırdı. En ağır bedeli ise her zaman ruh öderdi. Şayet bir iyileştireni yoksa. Ama hayır; Bu Zeynep Arslanoğlu'nun değil. Bir delinin ve ona delicesine bağlanmış bir adamın hikayesi. Bu; koybolmuş bir deliyi ve onu iyileştiren sevdanın hikayesiydi...

Adım gibiydim ben işte. Elif gibi. Yıkılmaz,dik,eğilmez. O kadar çok şey yaşadım ki. Her zaman ne oldum değil ne olacağım dedim kendime. Bu benim kurtuluş hikayem. Hep beraber görmeye ne dersiniz?

Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."