Üzerinde tek bir kırmızı boncuk bulunan tespihi yavaş hamlelerle okşadı Zeynep. "Biliyorum... Geleceksin, bitireceksin bu zulmü. Sana itimatım tam Cüneyd." diyerek fısıldadı. Yakalanmaktan korkarak tespihi gelinliğinin iç cebine koydu. Sırf o tespihi yanında taşıyabilmek için, gizlice cep dikmişti gelinliğe. Odadan çıkmadan önce son bir kez baktı aynadaki canlı hâline. Zira Zeynep çoktan vermişti kararını. Vahit denen o adama zevce olmaktansa canına kıymayı yeğlerdi.

Bu hikaye Kızıl Goncalar dizisinden esinlenerek yazılmıştır, ona göre okumanızı tavsiye ederim. Şimdiden iyi okumalar

Ey zaman, bilmez misin ettiğin kötülükleri? Sana düşer azapların, tövbelerin beteri. Alçakları besler, yoksulları ezer durursun: Ya bunak bir ihtiyarsın, ya da eşeğin biri.

1.sezondaki sondan itibaren yazıyorum. 2.sezon ihtimali gibi olacak ama daha çok Cüneyd ve Zeynep'in ilişkisi ağırlıklı olacak ancak diğer karakterlere de yer vereceğim.

Cüneyd ve Zeynep'in yaşadıklarından bazı kesitler.

"Yumma gözlerini. Gözünü yumdun mu tasalanır, gama, gussaya düşersin. Gözün nuru, gündüzün nurundan ayrılamaz." 010925 #1 cünzey