O gün o bankta otururken ikimizde hiç kimseydik.

Neden böyle olmuştu? Yıllarımın beraber geçtiği bu çocuğa neden deli gibi aşık olmuştum ben? Acıyla inledim. "Lütfen dayan." Arda'nın sorusuyla bakışlarımız kesişti. İşte ilk defa farklı bir gözle bakıyordu sanki bana. Gözlerinde beni kaybetme ihtimalinin endişesi. "Neden böyle oldu?" Gözlerim doluyordu karnımda hissettiğim derin acıdan. "Özür dilerim." O neden özür diliyordu ki şimdi? "Bu ne demek Arda. Söylesene öleceğim zaten!" "Öyle demesene, gerizekalı!" Arda'nın endişesine gülümsemiştim. Ambulans gelene kadar böyleydik. Belki de o an yıllardır sevdiğim çocuğun kollarında can verecektim.

Bazen mucizelere inanmayı bıraktığın zaman gerçekleşirler, o yüzden inanmayı asla bırakma.. "Kalbimin ortasında bir yere koydum seni.." "Seni Fenerbahçe kadar seviyorum.. 🤍" "Bir Fener, bir sen.." Arda Güler FF.