"Demir... Seni seviyorum..." "Güzide, ben senin peşinden yıllarca koştum. Şimdi bende, sen bitmişken beni sevdiğini söylüyorsun. Bunu yapma, ne sen varsın artık ne de ben biz bittik. Artık özgürsün istediğin yere git, istediğini yap. Ama benden uzak dur." Son söz, son vedaydı onlardaki geri birbirlerine dönebilecekler miydi?... ᪥᪥᪥ ~Kitap şahsıma aittir. ~Tüm hakları saklıdır.

~~ Konuşamıyordum... Konuşamıyorum diye canımı daha fazla yaktılar. Kimse anlamadı suskunluğumu, herkes sadece konuşamadığım için yargıladı beni. Neden demediler? Laya, ne bu suskunluğun? Neden konuşamıyorsun demediler! Sormadılar kimse sormadı... Sahi, insanlar benim gibi durumu olan kişilere bu kadar acımasız olmayı nasıl başarıyordu? Biz onlar gibi değiliz diyemiydi? Biz acımasız değiliz diyemiydi? Sevilmemek benim suçum değildi, Hor görülmek benim suçum değildi! Değildi... değildi işte... Bu sözleri insanlara karşı haykıracak bir sesim bile yoktu! ~~ Kitap kendi şahsıma aittir.🎵 Yazım yanlışları ve hatalar için şimdiden özür dilerim.🎵 Umarım seveceğiniz türden bir kitap olur.🤍🎵

Klasiklerden biraz daha uzak olan bir abiler kitabıdır. Şimdiden iyi okumalar ^^ ^ᴥ︎︎︎^ Bir anda kapımın tıklatılmasıyla yataktan doğruldum ve "Girebilirsin." dedim. Abim kızarık gözleri ile içeriye girdiğinde aceleyle ayağa kalktım ve abimin yanına gittim. "Abi, ne oldu neyin var?" "Dolunay... Seninle bir şey konuşmam gerekiyor." dediği anda kaşlarım çatıldı. "Konuşalım abi gel şöyle otur." Yatağıma oturup abimin de yanıma oturmasını bekledim. Abim yanıma oturduğunda ne diyeceğeni bilemiyormuş gibi duruyordu. "Anlatacak mısın artık ne olduğunu abi?" dedim. Sabrımın taşmasına çok az kaldı. "Ben artık senden bunu saklayamam Dolunay. İ-iki yıldır senin biyolojik kardeşim o-olmadığını biliyordum." O an abimin hiç konuşmamasını diledim. Sır ortağım demiştim değil mi? Peki, o benim sır ortağımsa ben değil miydim?... Hayır, ağlamamalıyım. "Bunu nasıl yaparsın? Son iki yıldır bana her baktıkça gözlerindeki korku, haddinden fazla korumacılık bundan mıydı abi? Yalan mıydı bunca şey!?" Hem ağlıyor hem de sesimin fazla çıkmamasına dikkat ediyordum. "Sakin ol benim için de kolay değildi!" "Çık odamdan! Derhal!" ^ᴥ︎︎︎^

🂱🂱🂱🂱🂱 "Affettin mi?" "Affettim mi?" Affettim abi... Bende açtığın yaralara inat affettim seni. Hayır, sesli söylemedim bunu. İçimden söyledim... 🂱🂱🂱🂱🂱 Arven'in hikayesine hoş geldiniz. Arven, ailesinin yaralarını saracak, ailesi ona yara mı olacak yoksa yaralarını mı saracak?