71.bölümden sonrası için görmek isteyipte göremediklerimizin derlemesi🖇️

.

Томный вечер Чукурова пленил своей тишиной мирно сидящую на своем любимом месте пару, распивающую свежесваренный мужчиной кофе. Окутанные придыханием ветра двое влюблённых тонули в глазах друг друга, растворяясь в взаимной глубине чувств. Так было, есть и будет. Всегда, до конца их дней...

Sevdana ram olmuş yüreğim, Bazen bir meysin içimde, Bazen bir nan gibisin açlığımda. Bakma öyle güçlü durduğuma, Her şekilde muhtacım ben sana. Sevdan gönlüme ilaç, Güzelliğin başıma taç. Ekmek, su, havada neymiş? Bu yürek, bir tek aşkına muhtaç.🍃

One doubts, one doesn't. What will happen if you dive head first into something dangerous yet inevitable? Will love win or will the world separate them again?

Nos separó un muro que ninguno quiso derribar. Yo esperé que tú volvieras. Tú esperaste que yo cediera. Las palabras duelen más que el humo. Y que a veces hay que perderlo todo para atreverse a decir "te amo". . . . . Aramızda bir duvar vardı, ikimiz de yıkmak istemiyorduk. Senin geri dönmeni bekledim. Sen de benim pes etmemi bekledin. Sözler dumandan daha çok acıtır. Ve bazen "Seni seviyorum" demeye cesaret edebilmek için her şeyi kaybetmek gerekir. . . . . Нас разделяла стена, которую ни один из нас не хотел разрушать. Я ждала твоего возвращения. Ты ждал, что я сдамся. Слова ранят сильнее дыма. И иногда нужно потерять всё, чтобы осмелиться сказать: «Я люблю тебя».

​En las tierras bañadas por el sol de Çukurova, donde el orgullo y las tradiciones pesan más que la propia vida, dos almas esperaron cuarenta años para encontrar el camino de regreso. Hünkar Yaman y Ali Rahmet Fekeli, marcados por los errores de otros y los silencios del pasado, deciden finalmente que el tiempo de los sacrificios ha terminado. ​Esta vez, el destino, que tantas veces les dio la espalda, decide otorgarles un regalo inesperado: una tregua. En un instante donde todo parecía perdido, donde el rencor de los hijos y las verdades ocultas amenazaban con separarlos de nuevo, una puerta se abre para dejarlos pasar hacia la felicidad que tanto se les negó.

Fecr, gecenin gündüze kavuştuğu tan vakti...

Çukurova toprakları, nice aşklara, sevdalara destan olmuş, kaç sevdalıları zindan, kaç yiğitlik hikayeleri ile dolu. Memleketi gibisi yoktur insanın. Nerde okursa olsun, nereye giderse gitsin burnunda tüter insanın. Ali Rahmet için de öyleydi. Dilindən dusurmezdi hic, "memleket insanın sadece doğduğu yer değil aynı zamanda gönlünün de doyduğu yerdir"derdi. Onunda gönlü hep uzaklarda atıyordu yaklaşık 20 yıldır

"Kalpte kimsenin göremediği yara izleri var, olanın gölgesinde gömülü hikayeler. Sessiz gecede kaybolan bir fısıltı, her şey sönse de varlığını sürdüren bir yankı" Zaman geçmişin izlerini silmez ama onları hayatları değiştirecek derslere ve gerçeklere dönüştürebilir. Kaderlerini belirleyen olaylardan neredeyse 10 yıl sonra Hünkar ve Ali Rahmet, Çukurova'da aile sevgisiyle çevrili sakin bir hayat sürmektedir. Ancak Yaman ailesinin genç torunları merakları onları Fekeli konağının gizli köşelerini keşfetmeye yönelttiğinde, büyükannelerinin bilinmeyen bir yanını ve ona eziyet eden karanlık geçmişi ortaya çıkaran bir günlüğün parçalarını keşfederler. Bu açıklamalar sadece ailelerinin imajını sarsmakla kalmayacak, aynı zamanda evlerinde sürdürdükleri sevgi ve güven bağlarını da sınayacak.