Beş yaşında sığındığı bir ev, yirmi üç yaşında kaderine dönüşür. Ailesiz büyüyen bir kız... Ona soyadı veren, koruyan, büyüten bir adam. Yıllar geçer; o ev bir kaleye, o adam güce dönüşür. İstemeden yapılan bir evlilik, bir anlaşma, bir mecburiyet. Ama mevkiyle kurulan bağ, zamanla kalbe dokunur. Geçmişin suskun yaraları, mafya dünyasının bedelleri ve masumiyetle günah arasında sıkışan bir aşk... Bu bir sevda hikâyesi değil; hayatta kalmanın, değişmenin ve bedel ödeyerek sevmeyi öğrenmenin hikâyesi.

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...

Rüzgâr, sabahın sessizliğinde ince bir kanadı okşadı. O kanat, henüz güneşi tanımadan titreşti; yaşam, kelebeğin narin bedenine bir nefesle dokundu. Evren, o anda onun için durdu. Kelebek, çiçeklerin arasından geçerken zaman bile kıskandı onun hafifliğini. Kanatlarının her vuruşta biraz daha eksildiğini hissediyordu ama her eksilişinde dünyaya biraz daha anlam bırakıyordu. İnsanlar onu görüp gülümsedi; oysa kimse bilmedi: Her renk, bir vedanın yankısıydı onun kanatlarında. O yaşamıyordu aslında; bir anın içine sığdırılmış sonsuzluğu taşıyordu. 48 saati vardı sadece... Ömrü dolunca kül olup rüzgâra karışacaktı. Onun ömrü kısa olsa da güzelliği zamanı aşacaktı.

❝Işığa ulaşmak için önce karanlıktan korkmamayı öğrenmen gerek. Çünkü şafak karanlığın içinde. Karanlıktan uyan, gözlerini aç, geceyi terk et, şafaktan kaç.❞ ☼ Çeyrek Vurgun Serisi'nin birinci kitabıdır.

Bir varmış bir yokmuş diye başlardı bütün masallar, bir var oluşuna birde yok oluşuna bakardı kaderin, her kaderden kaçıp mutlu, huzurlu olanına koşardı hayat, bir başkasından bir başkasına belki en güzelini bulur diye... 🕊️🔥🎈🇹🇷 "AŞK İÇİN SAVAŞ , SAVAŞ İÇİN ÖLÜM, ÖLÜM İÇİN KAN GEREKİRDİ BİZİM BİR ARAYA GELMEMİZ VE BİRBİRİMİZİ BULMAMIZ İÇİN ...''

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

Elleriyle siyah gömleğinin yakalarını düzeltirken gözlerini benden ayırmadan konuştu. "Seçtiğin yol, senin ölümün olacak." Gözlerim belki de ilk defa saf gerçekliği ile baktı ona. "O halde benim ölümüm, senin ellerinden olacak."

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr