😏

" මිහිර රූරැස්...! උබ හරි ලස්සනයි... හරියට පුන්චි කුමාරයෙක් වගේ. ඒ වගේම උබ හරි මිහිරියි... එති කියලා හිතෙන්නේ නැති තරමට ම උබ හරි මිහිරියි. කවදාවත් මට උබව රසවිදලා ඉවර කරන්න බෑ. මට කොච්චර උබව රස වින්දත් එපා වෙන්නෙ නැති තරමට උබ හරි මිහිරියි....!"

එදා වැහි දවසක්..., අදුරු රාත්‍රියක්... ඔහුගේ කොළ පාට ඇස් මාගේ ඇග පුරා දිව යයි. ඒ ස්පර්ශය හරහා හැගීම් අවදිවෙයි. හැම උණුසුමක් ම හදවතට වඩාත් ගැඹුරු ය. නිදිමත හැගීම් දැන් බිදිලා... උණුසුමට යටවෙලා , ආදරයට ලොල් වෙලා... ඔහුගේ රාග වෛරය , මා හට ඇසිල්ලක් වුණා. නව ආරම්භයක්...,

නිදි වර්ජිත රැයක... හිත තිගැස්සෙයි... ආදරයක් ලෙස පෙනුන ද... ගැඹුරට ගිය තුවාලයක්... එකෙක් ට සැනසුමක්... තව එකෙක්ට පලා යන්න බැරි අදුරක්... ආදරයක් ලෙස පෙනුන මුත් විනාශයක ඇරඹුම... නිදිවැදීම....

හදවත් හතරක්... එක කාමරයක්... අඳුරත් නිහඬයි, ඒත් ඇස් කතා කරනවා... ස්පර්ශ නොවූ හැඟීම්, හුස්ම අතරේ ගිනි ගන්නවා... ආදරේ කියන්නේ, කවුරු හරි අයිති කරගැනීම නෙවෙයි... එකම රෑක, හතර දෙනෙක් එකම හදවතක් රකින්න උත්සාහ කරනවා. ඒක හරි ලස්සන ආදරය...

ප්‍රේමයේ විදිය නම් හරිම මිනිසා වැරදි වෙලාවේ මුණගැස්වීම ලු... හැබැයි ඕක මෙහෙම වෙන්න බැරිද..? හරිම වෙලාවේ වැරදි මිනිහෙක් මුණගැහෙන්නම බැරිද..?? Sheeru × Nehas ( read your own RISK...!!!!! 🚩 )

....මෙය ආරම්භයත් අවසානයත් ගලපා ආරම්භ වූ කතාන්ගයක් නොවිය ..ආරම්භයත් අවසානයත් අතරමැදදි එකිනෙකාට මුනුගැහුනු වෙන්ව ගිය ඔවුනොවු⁣න්ගේ ආත්ම වල පවා කිසිදු ගැලපිමක් නොතිබුනි ...මෙම කතාන්ගය හුදෙක් සර්ව සම්පුර්ණ වුවන්ගේ කතාවක් නොවෙන අතර ඔවුනේගේ ආත්මද දෛවයටද ඉරණම තොරා දි තිබුනේ අලු පැහැයය .....

පොරොන්දු තියෙන්නෙ කඩන්න..සුදු මැණික උඹ ඒක මට හරි ලස්සනට ඉගැන්නුවා..