Od śmierci rodziców i siostry zmieniłam swoje nastawienie do życia.Poszłam drogami których nikt by nie obrał , nie wiedząc że komplikowanie sobie wszystkiego wcale nie jest takim dobrym rozwiązaniem. Gardziłam tymi co zabili moją rodzinę ,a teraz sama stałam się taka jak oni. Wredna i obojętna na cierpienie. przynajmniej taką mnie widziano , dziewczynę która niczego się nie boi i radzi sobie z każdymi problemami. Lecz tylko niewielu wie co dzieje się za kurtyną mojego życia. opowiadanie zawiera wulgaryzmy i przemoc

"Mam nadzieję, iż wiesz, że to nie ma z tobą nic wspólnego. To osobiste, tylko ja sam ze sobą. Musimy to poukładać. I będę za tobą tęsknić jak małe dziecko, które tęskni za swoim kocykiem, ale muszę iść do przodu ze swoim życiem. Już czas, by być dużym chłopcem. A duzi chłopcy nie płaczą"

OPOWIADANIE W TRAKCIE POPRAWY BŁĘDÓW - NIE WPŁYNIE NA FABUŁĘ! Chłopak, któremu w życiu było po prostu wygodnie, dopiero po zmianie miejsca zamieszkania chłopak zauważa czym jest życie.