Jungkook: Saçmalama Jimin Benim ne işim olur o serseriyle?

jungkook, ülkenin önde gelen uyuşturucu ve silah baronu kim taehyung'un bünyesinde aşçı kimliği ile işe girer. taehyung oldukça sert bir patrondur, ta ki jungkook patronu ve çalışanlarıyla bir konuşma grubu kurana dek. text, taekook

Gecenin karanlığına dalan bir otobüsün içinde, sadece evine gitmek istiyordu. Fakat hayat ona öyle bir oyun oynamıştı ki artık tek isteği hayatta kalabilmekti. Aslında fark etmesek bile bir numara hayatımızı yönlendirebilirdi. Fakat bu sefer bir numara hayattaki çizgini belirlemek için tam tepende duruyordu. 17 Numara... Bazen sırf 17 Numara olduğun için şanslısındır, bazen de sırf bu yüzden ölüsündür. Defne otobüse binerken birkaç saat sonra olacakları tahmin bile edemezdi. Katliamın içinden kurtulan tek numaranın sahibi olmak ona göre şans değildi. Çünkü bazılarına göre bu şans, onun katil olma yolundaki ilk adımıydı. Çünkü o, etrafındaki yedi katilden sonra gelen sekizinci katildi. *Şiddet, kan ve vahşet içermektedir. Başlangıç: 20 Mayıs 2017 Bitiş: 2 Aralık 2018 Kitap: 14 Nisan 2023 Aksiyon #1- 02.2020/10.2020 Korku #1- 04.2020 Gerilim #1- 04.2020 Gençkızedebiyatı #1- 11.2020 Gizem #1-12.2020/01.2021 Macera #1-01.2021

Jeongguk: merhaba iyi akşamlar dilerim B blok 13. daire'nin sahibi özelden bana ulaşabilir mi acaba?

"Bana bak," dedi Sıraç, sesi tesislerin boş koridorunda yankılanırken. Adımları üzerime doğru sertti, aramızdaki mesafeyi tek nefeste kapattı. Telefonunu ekranı bana dönük şekilde havaya kaldırdı; ekranda o tanıdık profil fotoğrafı ve az önce attığım tweet duruyordu. "Bu analizi yapan, dün gece arabamda oturup yüzüme gülen o 'iyi gözlemci' kız mı, yoksa sadece klavye arkasına saklanan bir korkak mı?" Yutkunamadım. Telefonumun cebimdeki titremesi, yeni bir etkileşim yağmurunun habercisiydi ama şu an karşımda duran öfkeli gözler, binlerce tweetten daha ağırdı. "Cevap ver İlkin," diye fısıldadı, yüzü yüzüme bu kadar yakınken. "Yüzüme gülüp arkamdan iş mi çeviriyorsun?" ... İlkin için futbol bir tutku değil, aynı zamanda çözülmesi gereken bir bulmacaydı. @ilktenanaliz kullanıcı adıyla attığı her tweet, biraz daha bu sektöre adapte ederken; kimliğini gizlemek onun en büyük kalesiydi. Ta ki Sıraç Kağan'ı "70. dakikadan sonraki hayalet" ilan edene kadar. Kaderin garip bir cilvesiyle, eleştirdiği adamın arabasında başlayan o sağanak yağmurlu gece, İlkin'i tesislerin kalbine ve geri dönüşü olmayan bir ifşanın eşiğine sürükledi. Takıntılı bir takipçinin dikkatiyle ifşa olan İlkin, artık sadece bir analizci değil; hem eleştirdiği adamın en yakını hem de tribünlerin hedefindeki o gizemli kadındı.

🏀 Sayın sen, ben Deva. Deva Çetinceviz. Adımdan da anlayacağın üzere ben kolay lokma biri değilim. Evet, babam beni erkek gibi büyüttü ama öyle olmasaydı da ben tuttuğunu koparan bir kadın olurdum. Benim hikâyem, kardeşimin başımıza açtığı işler yüzünden babamın benden yardım istemesiyle başladı. Ama bu sandığın kadar küçük bir yardım değildi. Yardımcı antrenörlük yaptığı bir basketbol takımında iki aylığına onun yerine bakmamı istiyordu. Bu benim için çocuk oyuncağıydı. İşi yerine getirebilecek kabiliyete sahiptim. Kolaylıkla üstünden gelebilirdim. Lakin küçük bir sorunumuz vardı. Bu işi erkek kılığına girerek yapmak zorundaydım. Hem de bir erkek basketbol takımında. Anlayacağın üzere olaylar karışık, yolumuz engebeli. Ve ben agresif bir şoförüm. Erkek gibi büyümekle erkek olmak arasındaki farkı göreceğim bu yolda bana eşlik edersen kendimi daha az yalnız hissederim. Hazırsan başlayalım mı?

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

0544 *** ****: Ne demişler? 0544 *** ****: Bende ki kalp sende olsa taşıyamazsın. 0544 *** ****: Nerdesin be yiğidim! Özleminden yataklara düştüm, hastayım galiba. 0544 *** ****: Yoksa ölüyor muyum? (11:24) ---------------------------------------------------------------------- Mirza: Kim olduğunuzu söylemezseniz güvenlik açısından sizi araştırmak zorunda kalacağım. 0544 *** ****: Araştırabilirsin. 0544 *** ****: Kendi adıma hat alıp sana yazacak kadar enayi değilim.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤