Hakkari'ye atanan genç savcı Gece, görevinin ilk günlerinde askerî bir operasyon dosyasının ortasında bulur kendini. Dosya nettir: Askerlerin elindeki bir esir alınacak ve devlete teslim edilecektir. Ancak tim komutanı Hakan Altan, bu emre uymaya niyetli değildir. Esirin teslim edilmesi, onun için sadece bir görev ihlali değil, timini ve sahadaki dengeleri tehlikeye atacak bir karardır. Savcı ve asker ilk kez karşı karşıya geldiklerinde, aralarında yalnızca yetki değil, derin bir çatışma da doğar. Tehditler, sert sözler ve sınırların zorlandığı bir yüzleşmenin ardından esir alınır. Fakat asıl sarsıcı gerçek, günler sonra ortaya çıkar. Gece, babasının davetiyle katıldığı bir yemekte, Hakan'ın babasının timinde görev yapan asker olduğunu öğrenir. Artık geçmişteki kavga bir tesadüf değil, kaçınılmaz bir kaderdir. Aynı dosyada, aynı sorguda, aynı tehlikenin içinde... Bir savcı ve bir asker, istemedikleri bir ortaklığa sürüklenir. Devlet mi, tim mi? Görev mi, vicdan mı? Ve düşmanlıkla başlayan bir yakınlık, nereye kadar gidebilir?

Aynı bayrağa bakıp, birbirine namlu doğrultmuş iki isim... "Demir Pençe" Yüzbaşı Savaş - Türk Ordusu'nun demirden yumruğu. "Zehir" Arzu - MİT'in sessiz, ölümcül ajanı. İkisi de Türkiye için yaşadı, Türkiye için öldü. Ama birbirleri için hep bir tehditti. Ta ki devlet, aynı masaya oturtana kadar... Artık düşman ortaktı, ama öfke hâlâ canlıydı. Ve o öfkenin içinde filizlenen bir şey vardı: Gurur, inat... ve bastırılan bir his. Kalpleri susturmak kolaydı... Ama birbirlerini yok saymak imkânsızdı. "Biz gölgede savaşırız..vatan ışıkta kalabilsin diye."

Her yangın küle dönüşmez. Bazen başka bir şeye dönüşür, başka birine başka bir ateşe. Yok olmaz yok etmek için var olur. Yüzbaşı Yıldırım Altay Köz, harelerinde alevler ve kor olan asker, küllerini özel bir operasyon da savurmuş, uğradığı ihanetin faturasını kirlenmiş dünyaya kesmek için ülkesine dönecek, oyunu yeniden yazacak düşmanı kendi ininde alt edecekti. Aşk başından def ettiği başka bir belayken Yüzbaşının kalkanını bir çift göz delecekti.

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Yüzbaşı Adam & İlkokulu Öğretmeni Kadın Yıllar önce babasının baskısından kaçan ve asker olma yoluna giren Bozkurt Karahan, yıllar sonra yüzbaşı olarak Kars'ta görevini yapmaktadır. Bir yandan Ela Doğan, çok sevdiği meslek olan öğretmenliği yapmak için ailesinin itirazına rağmen evden ayrılır ve atandığı yer olan Kars'a gider. -Ela, yakın arkadaşıyla beraber ilk defa geldiği bu şehri gezerken, bir anda çatışmanın içerisinde kalırlar. Kendilerini iki asker fark edip korur. Bilmediler ise kaderin cilvesi olarak o adamların, lojmandaki karşı komşuları çıkmasıdır.- 🪶Her duyguyu, hissi tadacağınız o kitaba hoş geldiniz🪶

En sert rüzgârlar kuzeyden eser, Ve bazı ruhlar, ancak o soğukta gerçek gücünü bulur.🌬️

SINIRDA SERİSİ I Bu kitap kısa bir asker kurgusudur. İki askerin evlilik hayatını anlatan, geçmiş ve şimdiki zamandan oluşan bir hikâyedir.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

"Bana aşıktın ." Buz gibi olmuş dudaklarımı ıslattığımda elini koltuğun başına yasladı . "Işığıma kapılmış bir avdın," dedi 🦋 Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı.Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı .