bluebee_9: yarın takım arkadaşlarınla sakın bir şeyler yiyip içme bluebee_9: maça çıkma diye ilaç atıcaklar mEte.sancak: kimsin? bluebee_9: bir kerelik sana yardım etmek isteyen bir dost

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Zeren yıllar sonra babasının varlığından haberdar olduğunda babası onu çoktan bulmuştu. Bu Zeren'in hikayesi. Abileri, ablası ve ikiziyle aile olmayı başarabilecek mi?

"Neden tanışma teklifini kabul ettin?" Uğur birkaç saniye sustu. "Annem istediği için." O an içimde bir şeylerin kırıldığını hissettim. Çünkü ben onu yıllardır seviyordum. Bu eser tamamen benim hayal gücümün ürünüdür ve tüm hakları bana aittir. İyi okumalar ❤️

❝ Estetik aşk hataları yaptık. Evlendiğimizde düzelir sandık. Yanılmışız. Artık daha estetik evlilik hataları yapıyoruz.❞ Hollywood'un ünlü ve çapkın estetik cerrahı Bülent Tanay'ı dize getirip evlenmişti İnci. "Ve evlenip sonsuza dek mutlu yaşadılar" masalına inanacak kadar hayalperestti. Ancak az buz bir şey değildi, deliler gibi aşık olup evlendiği adam sıradan biri değil, tüm sosyetenin gözdesiydi. İnci yeni hayatına uyum sağlamaya çalışırken; sıradan bir kızın sosyetenin gözde cerrahıyla evlenmesine şaşıran ve onu yanına yakıştırmayanlarla savaşırken hayalini gerçekleştirmiş, yayınevini kurmuştu. Ancak kıskançlıklar, aile baskıları, yanlış anlaşılmalar ve çocuk sahibi olma konusundaki fikir ayrılıkları evliliklerini sarsmaya başlarken zamanla hiçbir şeyin hayallerdeki gibi olmadığını anlayacaktı. İnci anne olmayı hayal ederken Bülent baba olmaya hiç hazır değildi. Aşk, egoların, sırların ve evlilik sınavlarının arasında ayakta kalabilecek mi? Yoksa bazı aşk hatalarının gerçekten estetiği yok mudur?

Amelya 20 yıl sonra aslında ailesinin gerçek olmadığını intikam için bebeklerin karıştırılmasına nasıl bir tepki verecek gelin hep birlikte okuyup öğrenelim. HANCIZADEOĞLU ' ları Amelya ' ya yara mı olacaktı yoksa yarabandı mı ?

❝ Bir güzellik yarışması, vahim bir kaza, tesadüfen orada olan görünmez biri ve bir tutam da kargaşa. İşte alakasız iki kişiyi birbirine bağlayan aşkın formülü buydu. ❞ 𐙚 Bir estetik cerrah, kusursuzluk peşinde koşarken en büyük hatasını yapabilir mi? Bülent Tanay, Hollywood'un parlak ışıkları altında yıldızların yüzlerini yeniden şekillendirirken kendi hayatının eksik yanlarını göremedi; mesela aşk gibi. Ve İnci... Dünyaya kapılarını kapatmış, sakin bir hayatın içinde, herkes için görünmezken ve kalbi kırıkken hiç beklemediği bir anda karmaşanın tam ortasına düşecekti. İki farklı hayat, bir sırdaşlık ve sonsuza dek değişecek bir aşk. Ama ya hatalar onları ayırırsa? UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

❝ Aşk bu stadyumda olacak kadar bana yakınsa, yıllar sonra sen buradaysan eğer... Bunun bir anlamı olmalı. ❞ ♛ Ünlü futbolcu Onur Büyüktuğ. Çok hızlı bir yükselişte. Şimdilerde herkes onu konuşuyor, Google'da en çok arananlarda üst sırada. Galatasaray taraftarlarının gözbebeği, genç kızların sevgilisi. Sevgilisi var mı, kim ve neden kimseyle görünmüyor? Şimdilik hepsi bir merak konusu. Ama kimse bilmiyor. Onur'un kalbinde ise tek kişi var. Yıllar önce ayrıldığı çocukluk aşkı Nergis. Takımın kralı eski bir aşk kırgınlığı yüzünden aşk defterini kapatırken bir gün maça çıkmadan önce broşürde onu görür. Unuttuğunu sandığı eski aşkı Nergis Sinen'i. O şimdi ne yapıyor diye içinden geçirirken hayatın onları yeniden karşılaştıracağından habersizdir. Maça çıktığında taraftarlar arasında gördüğü gerçekten Nergis midir yoksa zihninin ona oynadığı bir oyun mudur? UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. KAPAK TASARIMI: @Cemile214 Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

Yoğun iş temposundan kaçmak için yıllar sonra anneannesinin terk edilmiş dağ evine adım attığında karşılaştığı ilk şey sessizlik değildi. Mektuplardı. Karla kaplı posta kutusuna tıkıştırılmış onlarca zarfta aynı el yazısı: "Sana söyleyemediklerim için..." Hepsi aynı kişiden gelmiş, hepsi birer aşk itirafı, ama imza yok. Bu gizem, Eylül'ün kasabada yalnız geçmesini planladığı günleri küçük bir dedektifçilik oyununa çevirir. Kasabadaki insanlarla tanışır, mektupların sahibinin kim olabileceğine dair tahminler yürütür hatta birkaç "yanlış alarm" buluşmasına bile çıkar. Fakat çözüm sorunun temelinde vardır: Aradığı kişi hep burnunun dibindedir. Bir kardan adam ve kar mektuplarının hikâyesiydi bu. Kışı bile ısıtacak bir aşk hikâyesiydi. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır.

Masanın üzerindeki ellerini birbirine kenetleyerek söze girdi Yağız. "Şunu iyi bilmek istiyorum o yüzden dürüstçe cevap ver, babanın iyileşmesi için her şeyi yapar mısın?" Her şeyden kastını açıklamak için aceleci davranmayacaktı. Önce yeterli yanıtı almalıydı. "Nasıl bir soru bu? Elimden gelen her şeyi yaparım elbette." İkaz eden bir ses tonuyla "İyi düşün." diye yineledi Yağız. Aradığı kızın bu olduğuna emin olmak ister gibiydi. "Ne bu, tuzak soru mu? Bu soruya doğru cevap veren sınavdan geçiyor mu?" Keyifle güldü adam. Onun bu hazırcevap, umursamaz ve dürüst hâlleri nedense cezbediyordu Yağız'ı. "Bilmek istediğim şu, ne kadar ileri gidebilirsin?" "Onun için ölebilirim, oldu mu? Yani bunun işe yarayacağını bilseydim yapardım, emin olun. Böylece size ihtiyacım kalmamış olurdu." Bu yeterince ikna edici bir yanıttı onun için. Günlerdir aklında dönüp duran teklifi yapmakta daha fazla gecikmek istemedi. Alacağı her türlü tepkiye hazırlıklıydı. Tüm cesaretiyle o soruyu sordu. "Peki, babanı kurtarmak için bebeğime taşıyıcı annelik yapar mıydın?" Kapak Tasarımı: @veyl02 TUTKU MEYVESİ | 7.11.2010 Copyright © Tüm Hakları Saklıdır