Sevdiği ölen herkes bir miktar toprak kokar. #1

Canın yanar susarsın. Birine anlatmak istersin... Ama kimse yoktur. Elsin Vedia on altı yaşında. Doğduğu evde istenmeyen, büyüdüğü yerde kullanılmak istenen bir kız. Kaçırıldığını sandığı hayatının aslında bir pazarlık olduğunu öğrendiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Yeni bir aile. Eski düşmanlıklar. Kopmuş bir kolye. Kırılmış bir güven. Bazı insanlar kan bağıyla değil, yaralarıyla bağlanır. Ve bazı lekeler asla silinmez. |DÜZENLENİYOR|

"Zehirli cennetin, kirli meleği Mehir'im ben...Bana leke derler her düşüşümde daha da derinleşen yaralarım, geçmişimin ve bağımlılığımın acı birer hatırası. Her iz, içimde kaybolmuş bir parçamın yankısı" Mehir'in kendi ışığını bulmak için çıktığı bu yolda ona yoldaş olmak ister misiniz? Karanlıkta kaybolan herkese ithafen.. Eminim bu konulu kitapları görmüşsünüzdür, ancak bir de Mehir'e şans vermek ister misiniz? Eğer "Abiler" veya "Gerçek ailem" kitapları arıyorsanız, işte doğru adres. *REKLAM YASAKTIR!* (Reklam yasak diyom amk reklam yapmayın kitabımda)

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Gizemliiinuurrr_:okulda şarkı söylerken tüm gözler sendeydi Gizemliiinuurrr_:ben de dahil Gizemliiinuurrr_ :nasıl birisin anlayamadım ama bu kadar soğuk ve kimseye gülmeyen birinden bu şarkıyı duymayı beklemedim açıkçası Tolgahancebeci68:beklersin artık

Ünlü Rus yeraltı mafyası Kuzentsov'un sahibi anti kahraman Azrail'in Kılıcı ve tek amacı ülkesine hizmet etmek olan bir kahraman askerin hikayesi...

@Afraheratansel : Bana çikolatalı pizza alır mısın? @Vuralhancı : onun yerine karışık alayım @Afraheratansel : ben çikolatalı istiyorum @Afraheratansel : ne yapacağız o zaman @Vuralhancı : gidip sen alacaksın

Üvey babasının 3 yıl önce işlediği cınayeti yüzünden en yakın arkadaşının olumunde baş şüpheli olarak suçlanan yaz bir gün dayanamaz ve üvey babasından kurtulmak için başka bir yere taşınır ama bu taşındığı yerde hayatına girecek olan birçimler ailesinden habersizdir

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️