Afra Saraçoğlu ve Mert Ramazan Demir 'in baş rol olduğu seveceğinizi tüm kalbimle düşündüğüm yeni hikayem; 𝒁𝒖𝒎𝒓𝒖𝒕 𝒀𝒆𝒔𝒊𝒍𝒊𝒎

"Seni seviyorum" diye fısıldadı kulağıma "Bazen beni sevdiğini o kadar hissettiriyordu ki seni sevdiğimi gösteremiyormuş gibi düşünüyorum" Gülümsedi dudaklarıma bakarken, kahverengilerini yeşillerimle buluşturdu "Hissediyorum beni ne kadar sevdiğini güzel karım... en derinimde" 🍃

"Benim mabedime giden yolda, sen varsın. Kırgınlık var, acı var ama sonunda mutluluk kaçınılmazdır." Yüzümün yarısına serpilmiş saçlarımı tek eliyle topladığında kumral tutamların koltuktan aşağıya sarktığını hissettim. Nefesim, bu anı beklermiş gibi kesildiğinde koyu kahve irislerinde sadece ben ve o vardı. Biz vardık. "Yaptığım her şey." Dudakları usulca boynumu buldu, orada varlığını sürdürdü. "Bilip bilmeden, seni kırdığım, gözyaşına sebep olduğum her an için gözlerindeki yıldızlar kadar özür dilerim, mi amor."

"Ferit, seni bir daha görür müyüm?" Ferit'in karanlıkta parlayan gözlerine inci gibi dişleri eşlik etmişti. Bu akşamki en içten gülümsemesini bahşetti Seyran'a. Umarım beni bir daha görürsün diye geçirdi içinden. "İstediğin zaman görebilirsin. Piyanomun başında bekliyor olacağım."

Sonsuz sonu olmayan aşk...

"Dildâr" Diye fısıldamıştı Ferit. Anlamadığım bir dildi, galiba Farsçaydı. "Ne demek o?" "Farsçada birinin gönlünü almış, çalmış sevgili anlamına geliyor." Mutluluktan gülümsedim. "He yani çaldım gönülünü, yaptım kuşatmamı." "Hayatımda gördüğüm en güzel kuşatmaydı, kuru gönlümün tüm parselleri seni, yeşert beni, yaşat beni."