Bir karar, bir insanın tüm hayatını değiştirebilir miydi? Umutlarını kurutabilir miydi? Gökkuşağının renklerini silebilir miydi gözlerinde? Bir adam, bu kadar acımasız olabilir miydi? Geride bıraktıklarını unutmaya çalışmak ne kadar doğruydu? Yeni bir sayfa açılmıştı, Buke için. Ancak bu sayfa bembeyaz değil, kapkaranlıktı.

Murat ÇETİNBAŞ Ben kim miyim?Çetinbaş Holdingin tek varisi ve en büyük hissedarı.Ben gecelerin soğuk prensiyim.Ben karanlık dünyanın yeni sahibiyim.Ben babasının ilgisinden mahrum büyümüş adamım.Bir tek kadına güvenirim o da annem. Batu SARTEM Ben kim miyim?Ailesinin göz bebeği olarak büyümüş çocuğum.Babam mafya olduğu için yıllarca ülkemden uzak büyümüş adamım.Türkiye'ye döneli bir hafta olmadan babam,Melih Çetinbaş tarafından öldürüldü.Babamın acısına dayanamayan annem de ondan hemen sonra intihar etti.İşte şimdi intikam yemini ediyorum.Melih Çetinbaş'ı ölüden farksız duruma getireceğime. Havin PASLAN Ben kim miyim?Ben Havin Paslan.Pas Aşiretinin tek kızı.Ben ailenin laneti,babasının felaketi,abisinin baş düşmanı ve annesinin katiliydim(doğumda öldü).Ben talihsizlikler prensesi Havin Paslandım.Ben bu hikayedeki en masum kişiyim. Aşka inanmayan Murat Çetinbaş İntikam yemini etmiş Batu Sartem Nefretle büyümüş Havin Paslan Bu üçlünün yolları kesişirse neler olur?

Geçmişini öğrenmek için anlaşmalı bir evlilik teklifini kabul eden Göksu'nun acı içinde olgunlaşması. Her şeyden habersiz bir kız, hayatı yalan üzerine kurulmuş. İntikam ateşine düşmüş bir genç, hayatını hiçe sayan. Üç aile. Büyük sırlar, büyük pişmanlıklar. Kendini feda edenler. İmkansız aşklar. Kaybolmuş hayatlar. Unutulmuş hayaller. Kana susamış, intikam isteyen ruhlar. "Benden korkmanı sevdim."

Isabella ; Derin bir nefes aldım. Ellerini belimde hissedince korkakça titredim. Elleri bellerimden kalçama , kalçamdan bacaklarıma kaydı. Ve hızlı bir hareketle bacaklarımı kaldırıp beline doladı. Kendine çekti. Bense sadece izin veriyordum. Ensemde nefes alışverişlerini hissedebiliyordum. Ona karşı koymam imkansızdı. Güçlü kolları beni sıkıca kavramıştı.Eğer çırpınırsam onu dahada hırçın birine dönüştürebilirdim.Enseme minik öpücükler kondurmaya başlamıştı.Hızlı hareketlerle beni yatağa sırt üstü yatırdı.Oldukça sert olan göğsünü göğüslerime dayadığında acıyla inledim.Boynumdan başlayarak göğüslerime doğru dilini gezdirirken bir hayvan kadar vahşiydi dili şimdi göbeğimde geziniyordu içim gıdıklanıyor istemsizce zevk ile bir ateş gibi yanıyordu.Ellerimi sıkı bir şekilde yatağa bastırılmıştı..Buyüzden ona karşı koyamıyordum.Benim onu dönüştürdüğüm adam artık çok acımasızdı!!! &Tüm Hakları jacob'ın Kalbinde Saklıdır&

'' Sanırım sende benim gibi karanlığa meraklısın , ha? '' Alayla sırıttı ve gamzeleri görüş açımdan çıkıp yeşil gözleri yerini aldı. '' Aslında hayır karanlığa meraklı değilim. '' Kaşlarımı kaldırıp sorgularcasına ona baktığımda gülümsemesi yüzünden silinmişti. '' Çünkü güzelim ben karanlığın ta kendisiyim. ''

Evet sevgilim, senin yerin kalbimdeki siyah sayfalarda. En çokta kalbim üşüyor sevgilim, ellerinle dokun ki, ısınalım hayat güneşim. Gece yarıları şu boş sokaklar, biz dolar sen bakma, Ben anlatırım onlar susar duymassın aldırma. Pencerenden gülümse sokak kedilerine, Onlar kitabını bile yazar, senimi anlatamıyıcaklar bana .

Aşk neydi?...Onu başkalarından kıskanmak mıydı?Avuçlarının terlemesine aldırmadan onunla yüzleşmek miydi?Ya da,sırf üzülmesin diye onunla birlikte olmak mıydı? Hayır!Aşk bu değildi!Aşk,sol yanındaki acıyı sahiplenerek,ondan kalan tek parça olduğunu bilerek yaşamaktı...

"Eğer 18 yaşında , sevgilin olmazsa , yalnız olursan, benimsin." "Benimsin?" "Evleniriz yani. Sonsuza kadar benim olursun." "Be-" "Anlaştık mı?" "Peki . . Anlaştık ."