Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..

Bazı terk edilmiş hayatlar, yeni canlar ile yeniden hayat bulurdu. Güneş terk edilmiş bir bebekti. Büyüdü. Bir can değil bir çok canlar geldi: Bensu ve Selim. Güneş ardından yeniden kendisine bir hayat buldu. Hikayenin en başından beri mutlu olan bazı hayatlar ise, bulduğu yeni can ile fazla vakit geçiremeden göçer giderdi bu hayattan. Bensu... Güneş'i bulmuş, Karsu'yu dünyaya getirmiş. Artık siz babanıza emanetsiniz, demiş. Göçmüş bu hayattan. Şimdi söyleyin. Bensu sayesinde hayat bulan Güneş, Bensu olmayan hayatta neler yaşayabilir... Teröristler tarafından kaçırılan Güneş Öğretmen, kendisini tam kurtarıldım dediği an bir adamın kollarında bulur orada yaralanır Bu adam ise, öğrencisinin velisi olan hem de kendisini kurtaran Ateş timinin Komutanı Yüzbaşı Pars Erdinç'ti. Her şey iyi tamam ama Ya her şey tam bitti denildiği an Güneş Öğretmen kendisini öğrencisi için öğrencisinin velisi olan Yüzbaşı Pars ile evli bulursa... Bir anlaşmalı evlilik, bir öğretmen-veli ilişkiden ziyade daha derinlere gidilecek bir hikayeydi bu...

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

"Ateşin içine girdiysen, yanmayı bileceksin." ... Bir taht ve iki kanlı soy. Vadelyan'lar ve Alivyan'lar. Bir savaş... Kazananı yok, kaybedeni çok. Ateşe atılan o ilk adımdan sonra hiçbir şey aynı kalmayacak. "Şahın devrilişi bütün savaşı başlatır. Ruhu buzdan kız, hayatını cehenneme çevirecek o adamla karşılaşır." VADELYAN.