Akademia Kryształów jest miejscem, gdzie szlifuje się talenty nielicznych ludzi, którzy przebudzili w sobie kryształowe oczy, będące materializacją silnej woli. Do jednej z takich osób należy Oskar Varnor - rozpoznawalny członek podziemnej organizacji mającej na celu anihilację wszystkich demonów żerujących na ludzkich życiach. Na polecenie swojej szefowej Oskar porzuca dawną tożsamość. Pod przybranym nazwiskiem infiltruje akademię, by przeciągnąć Kanon Orion - genialną alchemiczkę o szafirowych oczach - do podziemnej organizacji. Rodzina dziewczyny zajmuje się badaniami nad kamieniem alchemicznym, którego moc sprawcza jest porównywalna do tej należącej do samych bogów. Z tego powodu substancja postrzegana jest jako klucz do spełnienia palącego marzenia milionów ludzi oraz każdego członka organizacji: pozbycia się demonicznych ras ze świata ludzi. ...Ale co się stanie, gdy Oskar natrafi na wampirzycę, dla której ludzka krew jest trucizną? Czy jego wola pozostanie nienaruszona? __________________________________ Nowy rozdział w każdy czwartek o 18:30

Iris trafia do kosmicznego więzienia za coś tak głupiego, jak rzut puszką w chronioną planetę. Tam zakochuje się w Evanie, który miał ją zabić, i zaczyna ufać Arelowi, który miał ją złamać. Gdy odkrywa, że ucieczka wymaga poświęcenia jednego z nich, musi zdecydować, czy wybierze miłość, czy przetrwanie. *** Rozdziały dwa razy w tygodniu (poniedziałek i piątek). Czytasz to co napisał człowiek :) Okładka i grafiki powstały przy użyciu sztucznej inteligencji, ale treści i tekst są w pełni autorskie. AI było używane jedynie do korekty błędów.

Krasnolud Kazek miał w planach zakończyć pracę na ten wieczór, gdy niespodziewanie do jego Passata trafiła dziwna pasażerka. Czy taksówkarz znowu uwikła się w jakąś kabałę? ----------- Parodia romansów o wilkołakach. Jeśli temat jest bliski Twojemu sercu - nie czytaj. Grafiki zostały wygenerowane przez AI

Russell Cowel ma wszystko: sławę, pieniądze i status jednego z najseksowniejszych wokalistów rockowych na świecie. Ma też żonę, z którą od lat gra idealne małżeństwo przed kamerami. Poza kamerami są dla siebie obcy. Wszystko zmienia się w jedną noc, gdy podczas koncertu Eclipse Russell skacze ze sceny prosto w ramiona George'a Percy'ego - dwudziestokilkuletniego ulicznika, drobnego złodzieja i człowieka, który nie ma nic do stracenia. Gatunek: Contemporary MM romance z elementami dark-ish, hurt/comfort, class difference, secret relationship.

Są historie, których nie da się po prostu odłożyć na półkę. Po przeczytaniu całej sagi, dodatków, opowiadań i wszystkiego, co pozwalało choć na chwilę wrócić do Forks, została we mnie pustka. To dziwne uczucie, kiedy świat, w którym spędziło się tyle czasu, nagle milknie. Bohaterowie otrzymują swoje „i żyli długo i szczęśliwie", lecz czytelnik zostaje po drugiej stronie ostatniej strony i wciąż chce wiedzieć, co wydarzyło się później. Z tej potrzeby powstało „Przesilenie". To fanowska kontynuacja „Sagi Zmierzch", rozpoczynająca się po wydarzeniach z „Przed świtem". Bella i Edward dostali wieczność, o którą walczyli. Mają siebie, córkę i rodzinę, która przetrwała spotkanie z Volturi. Wszystko powinno być już proste. Tyle że szczęśliwe zakończenia dobrze wyglądają wyłącznie wtedy, gdy historia urywa się w odpowiednim miejscu. Bella dopiero zaczyna poznawać siebie jako wampirzycę. Odkrywa własne instynkty, możliwości i granice. Uczy się ciała, które nie jest już ludzkie, oraz życia, którego wcześniej mogła jedynie dotknąć z zewnątrz. Jednocześnie Renesmee dorasta szybciej, niż ktokolwiek był na to przygotowany. Z każdym dniem staje się bardziej samodzielna, coraz częściej zadaje pytania o swoją naturę, przyszłość i miejsce w świecie, w którym od początku była kimś wyjątkowym. Przed Cullenami otwiera się nowy rozdział. Pełen zmian, nieznanych miejsc, dawnych pytań i odpowiedzi, których nikt wcześniej nie próbował szukać. „Przesilenie" to historia o odkrywaniu własnej tożsamości, dorastaniu i życiu po szczęśliwym zakończeniu. O Belli, która musi odnaleźć siebie na nowo. O Renesmee, która przestaje być dzieckiem. O rodzinie, która po raz kolejny przekonuje się, że nawet wieczność nie oznacza, że wszystko pozostanie takie samo. To opowieść dla tych, którzy tęsknią za „Zmierzchem", ale również dla czytelników lubiących histori

Edzio to 17-letni od jakiegoś czasu wampir. Tak naprawdę żyje na tym świecie już jakieś ponad 300 lat. Przeprowadza się do Wrocławia, żeby rozpocząć nowe życie, ale z braku funduszy wynajmuje komórkę lokatorską na ulicy Igielnej. Okazuje się to strzałem w dziesiątkę, bo jego współlokatorami są... Szczury, które ubóstwia ponad życie. UWAGA: opowieść ta zawiera przerysowane postacie należące do różnych grup społecznych. Proszę traktować to z dystansem. To nie jest fanfiction Zmierzchu, ale zawiera niektóre elementy związane z tą sagą, jako że dla Edzio próbuje być jak Edward.

Opowiadania o zmianach. O ludziach, którzy gubią się we własnych głowach. O przekraczaniu granic rozsądku, których nie zaznaczono na żadnych mapach. O tych, co odnajdują drogę i o tych, którzy ją wskazują. To zbiór rozmów, zasłyszanych i podsłuchanych, nieistniejących istnień o wymyślonej jaźni. Historie o rzeczach, o których rozmawiamy tylko w środku nocy. Miłego czytania! #fikcja #bajkidladorosłych #tożsamość #samopoznanie #magicznyrealizm

Wyobraź sobie, ile głupich pomysłów potrafi narodzić się w głowie człowieka, kiedy ma odrobinę wolnego czasu. Ja już to sprawdziłem. Efektem są te oto one-shoty, zbiór historii tak absurdalnych, niedorzecznych i wyssanych z palca, że momentami sam nie jestem pewien, co mną kierowało podczas ich pisania. Jeśli szukasz czegoś poważnego, prawdopodobnie trafiłeś pod zły adres. Jeśli natomiast chcesz się pośmiać, pokręcić głową z niedowierzaniem i stracić kilka komórek mózgowych to jest to miejsce idealne dla ciebie.

Miasto zaczyna oddychać inaczej. Pojawiają się ślady, których nie da się wytłumaczyć. Krew, która nie zachowuje się jak krew. Cisza, która nie oznacza spokoju. To, co miało pozostać ukryte, zaczyna wychodzić na powierzchnię, a granica między światem ludzi a tym, co żyje w cieniu, staje się coraz cieńsza. Każdy krok w głąb mroku odsłania coś, czego nie da się już „odwidzieć". Nokturn Tom II to opowieść o konsekwencjach. O tym, co budzi się po przekroczeniu granicy. O przemocy, która nie zawsze jest widoczna. I o krwi, która nie powinna była zostać wypita.