အချစ်ကဘာလဲလို့မေးတော့ သူပြန်ဖြေတာက အချစ်ဟာအဆင်ပြေမှုပဲတဲ့။

"မွှေးလိုက်တာ..." ကိုယ့် ထက် အရပ်နိမ့်သည့် ကောင်မလေးက ရှိန်း ဘယ်ဘက်လက်မှာ ပိုက်ထားရတဲ့ နှင်းဆီပန်းစည်းကို အနီးကပ်ကြည့်နေသည်။ ဒီဆေးရုံဝန်းထဲမှာ လမ်းလျှောက်ဝင်လာကတည်းက ဘယ်သူမှ ဒီပန်းစည်းကို စိတ်မဝင်စားကြပါဘူး.။ လူတော်တော်များများ ကလည်း ပန်းစည်း ပန်းခြင်း လက်ဆောင်ခြင်းတွေ ကိုင်ထားကြတာပါပဲ..။ ခုလို စိတ်ဝင်တစား ရှိတာကိုပဲ ဂုဏ်ယူရမလိုလိုပါ..။ သူဌေးမလေး ဘေးနားမှာ ရှိနေတဲ့ ဝန်ထမ်းတောင်မှ စတိုင်အပြည့်နဲ့ခပ်တည်တည်နေပြီး ကိုယ့်ကို ငဲ့ကြည့်တာ မဟုတ်ဘူး.။ "........" နောက်တစ်ထပ်ကို ရောက်သွားတော့ လူတစ်ယောက် ဝင်လာလို့ ရှိန်း နည်းနည်း နောက်ဆုတ်ပေးချိန် သနပ်ခါးနံ့ရတော့ ထူးဆန်းသွားသည်။ နှင်းဆီပန်းရနံ့ အမျိုးသမီးသုံး ရေမွှေး စူးရှရှ အနံ့ကြားမှာ သနပ်ခါးနံ့ ခပ်သင်းသင်း က ရောပါနေတော့ ဘေးကို တစ်ချက် ကြည့်မိသည်။ ရှိန်းနဲ့ ပိုနီးသွားတ

ခဲမှန်ဖူးတဲ့စာသူငယ်မို့ အချစ်ကို နောက်တစ်ခါထပ်မယုံကြည်နိုင်တော့တဲ့ညှို့... အဲ့လိုဆုံးဖြတ်ခဲ့တာတောင် ရင်နဲ့ရင်း​ပြီးမောင့်အပေါ် ထပ်ချစ်ခဲ့တာလည်း ညှို့ပါပဲ... နှလုံးသားတစ်ခုလုံးက အတိတ်ရော၊ ပစ္စုပ္ပန်ရော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်အပြည့်နဲ့... အနာဂတ်မှာဘယ်လိုရှိမယ်မသိသော်ငြား မောင်နဲ့သာဆိုရင်လေ....