Son zamanlarda ölüm vakalarının artması ile halkı korku sarmıştı, kimse bu işin kimin altından çıktığını bilmemekle birlikte bu gizemli kişinin sıradaki hedefi Jennie Kim adlı masum bir kızdı. Onun hakkındaki her şeyi öğrendikten sonra sessizce hayatından çıkacaktı ama bir şeyler ters gidiyordu..

Birkaç yıl önce ailesi tarafından zorla evlendirilen Jennie, çalıştığı kafede Lisa isimli bir kadın ile tanışır. - Eve girdiğimde karşılaştığım manzara ile başımdan aşağı kaynar sular dökülmüş gibi hissettim. Duvara bulaşmış kırmızı izleri gördüm. Kan.. Her yer kandı. O, yerde kanlar içinde yatarken kapının gıcırdadığını duydum fakat dönmeye korkuyordum. O kadar sessizdi ki, adım atışlarını bile duymuyordum. Ensemde hissettiğim sıcak nefesle kaskatı kesildim. Kolları sıkıca sardı belimi, elleri karnımın üzerinde kenetlendi. "Hadi." dedi. "Evimize gidelim sevgilim." Duyduğum sesle yüzüm dehşetle gerildi. Delirmiş olmalıydım. Boynumdaki dudaklarıyla titrek bir nefes verdim. "Artık sadece biz varız." Kanım tam anlamıyla donmuştu, kıpırdayamadım. Kulağımın tam arkasını öptü ve fısıldadı; "Sadece, sen ve ben." tw: cinsellik, şiddet, intihar

Kedi gözlerini yüzüme diken ve sürekli anlamlı bakışları ile bana bakan bu kadın ya benim en büyük zaferim olacaktı, ya da en büyük mağlubiyetim.

'ÖLÜM ile YAŞAM' arasında bir çizgideyim Onca lafın arasında küfür gibiyim Sanırım bitti barışamayız Bundan sonra... Koca yılın anısı bir anda nasıl sileyim? Yine yakama yapışır mı mesafelerin? Canımı kimseler acıtamazdı Senden fazla... ... "Bana bir kere bile beni sevdiğini söylemedin.." dedim sessizce. Lisa dolan gözleriyle gözlerime baktığında gülümsedi. "Bana sağır mıydın Jennie? Bana kör müydün Jennie? Sana olan bakışımdan, hareketlerimden, sözcüklerimden anlamadın mı Jennie?" Çenesi titremeye başlarken bakışlarımı gözlerinden kaçırdım. Tek eliyle gözlerini kapatıp arkasını döndü ve birden yerde duran spor çantasına tekme attı. Tekrardan bana döndüğünde gözlerinde acı, kırgınlık, sinir... hepsi bir aradaydı. "Bekledim!" diye bağırdı bir anda. "Hep seni bekledim. Bir an bile umutsuzluğa düşmedim, hiçbir zaman anlamadın seni sevdiğimi, belki de anladın... Anlamasan bile hep sevdim, sen hep benimleydin!" Eliyle kalbini gösterdi. "Buradaydın..." Sesi odayı inletirken elimle ağzımı kapayıp kafamı eğdim. Sessiz hıçkırıklarım sessizliği bozarken derin bir nefes aldığını duydum. "Tuhaf olan ne biliyor musun Jennie?" dedi nefesini verdiği sırada. Gözlerimi kaldırıp gözlerine baktığımda gözünden düşmek üzere olan bir damla yaşa odaklandım. "Sırf senin yüzünden canımın bu kadar yanmasına rağmen. Kalbimi paramparça edip bir kenara atmış olmana rağmen... hiçbir zaman yanlış insan olduğunu düşünmedim." ... UYARI ! : G!P konulu bir fic olduğu için rahatsızlık duyacaklar okumasın lütfen.