Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Damla, okulun ilk gününde 3 kişi ile tanıştı; şaka makinesi ve tekvandocu Kerem, el becerilerini sonuna kadar kullanabilen ve her ne kadar inatçı olsa da herşeye çözüm bulabilen Emre, insan sarrafı denilecek kadar zeki olan Yavuz... Damla, okulun ilk günü nedenini bilmediği bir nedenden dolayı kaçırılır ve oradakilerden asıl istediklerinin Damla değil, onu kurtarmaya gelecek kişilerden biri olduğunu öğrenir. Bu 4 arkadaş adamların ellerine düşer ancak onların bilmediği bir şey var; onların birbirinden farklı yetenekleri ve takım birliği var. Damla, yeni okulunda sıradan bir hayatı olacağını sanarken ilk gün olanlarla birlikte arkadaş grubunun peşlerinde bir macera vardır. Arkadaş grubu, bu gizemi çözmeye çalışır ve başına geleceklerden habersizlerdir...