Rael, kendi seçmediği bir lanetin gölgesinde yaşıyordu. Ailesinin iblisler tarafından yok edilmesinden sorumlu tutulmuş, köyü tarafından dışlanmıştı. Tek arzusu özgürlüktü. Ancak bir sonraki kurban töreni yaklaştıkça, dehşet verici Alakri köye doğru ilerliyordu. Rael'e sunulan seçim ise acımasızdı: ya zindanlara atılacak ya da yüzsüz canavara teslim edilecekti. Fakat Alakri sıradan bir yaratık değildi. Kafatasını andıran yüzü ve parlayan gözleri, Rael'in görmezden gelemeyeceği bir karanlık ve acı taşıyordu. Onun esiri olma ihtimali, geçen her saniyeyle kaçınılmaz hâle geliyordu. Kieran ise yalnızlığa mahkûmdu - istediği tek şey bir yoldaştı. Üç yılda bir, iblislerin terörüne karşı koruma karşılığında, bir insan kurbanı yanına alarak İblisler Diyarı'na götürürdü. Ancak bu geçici yol arkadaşlıkları, onun içindeki boşluğu asla doldurmazdı. İnsanlarla kurduğu bağlar hep fazlasıyla kısa sürerdi. Ebedi izolasyonuyla barışmaya başladığı anda, Rael'le karşılaştı. Genç adam ondan korkmuyordu. Ve Kieran'ın Rael'e duyduğu arzu, her geçen an daha da büyüyordu. Kieran, Rael'i kendi dünyasında tutmayı başarabilecek miydi, yoksa onu sonsuza dek kaybetmeye mi mahkûmdu?

Biri beni izliyor. Kim olduğunu bilmiyorum ama evden her çıktığımda bakışlarını üzerimde hissediyorum. Belki bunun için endişelenmeliyim. Ama şu an başka dertlerim var. Babam, ona göre "yeterince erkek" olmadığım için benden nefret ediyor. Gavin - köyün zorbası - hayatımı cehenneme çevirmeye ant içmiş durumda. Dürüst olmak gerekirse, ne kadar daha dayanabileceğimi bilmiyorum. Her şeyin bundan daha kötü olamayacağını düşündüğüm anda, babam benden tamamen kurtulmaya karar verdi. Beni sattı. Bir canavara. Bir yaratığa. Adı bile fısıltıyla anılan bir varlığa. İnsanlar ona ormanın iblisi diyor. Korkunç, kambur bir yaratık... koyu renk tüylerle kaplı, bıçak gibi pençelere ve tek bir hamlede bir insanı parçalayıp yok edebilecek dişlere sahip. Ve artık ben onunum. Onun malıyım. Bunun sonum olduğunu sanmıştım. Ama kısa süre sonra... farklı bir şey hissetmeye başladım. Bana bakışını fark ettim. Gözlerinin, sanki çok değerli bir şey bulmuş gibi parlayışını. Beni izlerken dudaklarını ağır ağır yalayışını. Ve fısıltıyla söylediği o sözleri... Beni istediğini. Bana sahip olmak istediğini. Belki hayatım burada bitmiyor. Belki de asıl şimdi başlıyor.

Eser evcimen bir gençti ve okurken para kazanmak için bir kafeye cupcake yapıyordu... Semih ise mahallenin serserisiydi ve tek zaafı kakaolu kekti ... Bir de Eser...

"Hayatta kalmak için gözlerine mi güveneceksin, yoksa kalbine mi?" Romanya'nın taş sokaklarına çöken dondurucu soğuk, yaklaşan kıştan çok daha fazlasını haber verir. Kiliselerin karanlık gargoyle'ları ve durmaksızın yağan sulu kar arasında Arel Karahan, efsanelerle çevrili Transilvanya'ya adım atar. Arel için batıl inançlar, bölgeyi gizemli göstermek için uydurulmuş hikâyelerdir. Lanetler, vampirler ve kadim korkular onun gözünde turistik birer kurmacadır. Bu yolculuk onun için sıradan bir seyahat değildir; üniversitede kendisini öne çıkaracak, ses getirecek bir gazetecilik dosyasının peşindedir. Ancak Transilvanya'da karşılaştığı şeyler, mantığın sınırlarını zorladıkça Arel'in inandığı her şey sarsılmaya başlar. Geceler uzar, gölgeler derinleşir. Arel, bir anda kendini yaşamla ölüm arasındaki tehlikeli bir oyunun içinde bulur. Mantığı ona kaçmasını söylerken, kalbi kalmasını ister. Güçlü, gizemli ve ölümsüz varlıkların arasında sıkışıp kalan Arel, hayatta kalmak için yalnızca cesaretine değil, duygularına da güvenmek zorunda kalacaktır. Zaman acımasızdır. Düşmanlar yaklaşmaktadır. Ve Arel, yanlış bir seçim yaparsa yalnızca hayatını değil, kalbini de kaybedecektir.

Knockout kitabının yan hikayesi, Kuduz Köpek lakaplı gencin başından geçenler...

Lakabı Ex olan yeraltı dövüşçüsü ve onun hayatına bir anda dalan minik fırtınası...

ASKINTI kitabındaki Eşref ve Demir'in hikayesi

Voldemort geri dönmedi ve üç büyücü kupasını Harry ile Cedric beraber kazandı... Son sınıftakilerden parti çağrısı alan Harry, bunun okuldaki gaylere özel olduğunu öğrenince katılmaya mecburdu artık...

Gölün karanlık sularında, bir zamanlar insan olan ama lanetli bir varlığa dönüşmüş bir canavar yaşıyordu. Sarımsı gözleri, parlayan yeşil pulları ve tek bakışıyla etrafındaki havayı titreten gücüyle varlığını hissettiriyordu. Her şey, göle bir şeyi düşürdüğüm o anda değişti. Canavar, bana geri almak istediğim şeyi vermek için bir anlaşma teklif etti: tabağımdan bir parça yemek, kalbimden dökülen sözler ve yatağımda bir yer. Kaçacak yerim yoktu; kabul ettim. Ama onun yanında geçirdiğim her an, karanlığın ve arzunun içine daha da çekildim. Takıntılı ilgisi hem korkutuyordu hem büyülüyordu... ve fark ettim ki, ona istediği gibi beni sahiplenmesine izin veriyordum.

Mazoşist bir asker..... Sadist bir komutan.... Herşeyin şaka olduğunu düşünen bir arkadaş grubu... İki aykırı olduğunu düşünen insanın ani gelişen aşkı...