Tomris Türksoy üç yıl önce çıktığı gizli görevi tamamlayıp askeri görevine geri döndüğü gün, timiyle birlikte düzenlediği bir baskında başı kesik bir kadın cesediyle karşılaşır. Bu ilk değildir. Kısa süre sonra katıldığı başka bir operasyonda aynı şekilde öldürülmüş bir başka kadınla yüz yüze gelir. Bu cesetlerin ardındaki karanlık henüz bilmemektedir. Ancak içindeki şüphe büyürken, kalbiyle aklı arasında yavaş yavaş başlayan savaş onu geri dönüşü olmayan bir eşiğe sürükler. Aynı timde görev yaptığı silah arkadaşı Alperen'e farkında olmadan yakınlaşırken Tomris kendisini amansız bir sevdanın içinde bulur. Bilmediği bir şey vardır: Görünmez bir el onu izlemektedir. Ve o el, Tomris için çoktan kanlı planlar yapmıştır. Bu planlar yalnızca onu değil, bağlı olduğu timi de geri dönüşü olmayan bir felakete sürükleyecektir. ❝Gördüğü kâbuslar aslında yaşadığı, yaşayacağı her şeyin habercisiydi.❞ NOT: BU HİKÂYEDE AZINLIKTA OLSA DA ŞİDDET, KÜFÜR VE RAHATSIZ EDİCİ UNSUR BULUNMAKTADIR. ETKİLENECEK OLANLARIN OKUMAMASINI TAVSİYE EDERİM. NOT : BU HİKAYEDEKİ KURUM VE KURULUŞLARIN GERÇEK KURUM VE KURULUŞLARLA İLGİSİ YOKTUR. HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR. 21.06. 2021 #doğu #1 07. 09. 2021 #tomrishatun #1 10.11. 2021 #askerikurgu #1 19. 03. 2022 #astsubay #2 11. 05. 2022 #turan #1 29. 06. 2022 #keskinnişancı #1 13. 07. 2022 #vatanaşkı #1 22. 07. 2022 #tomris #1 03. 08. 2022 #astsubay #1 Başlangıç: 22.03.2021

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

"Biz her türlü Elis'e geç kaldık. Biz bir olmaya çalışırken Elis'e geç kaldığımızı fark etmedik." Elis ve İrem hastanede karıştırılmıştı. İrem ne kadar zor bir kız olsa da ailesi tarafından sevilmişti peki Elis, o sevilmiş miydi? Hayatı, ailesi, abisi bir günde değişmişti. Alışabilecek miydi bu duruma yoksa alıştırılmak zorunda mı bırakılacaktı?

Ufak bir hata... Sadece minicik bir hata benim çocukluğumun katili oldu. Doğduğum gün yapılan o hata, benim 16 yılımı elimden aldı... - |13.03.21|-|20.11.21| - -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır. -inek ince çizgimiz-

bu kitabı okursanız beni çok mutlu edersiniz