"Benim..." dedim gözlerim anlık dudaklarına kayarken. Etli dudaklarının üzerindeki su taneciklerini diliyle temizlediğinde gözlerim gözleriyle buluştu. "...korumam ol, Kara Yağız."

Mor bir şemsiye hayatınızın gidişatını değiştirebilir mi? Birce, aklı başında olmanın güvenli bir liman olduğuna inanırdı. Hayat dediğiniz dalgalı denizde bir fırtına sizi bulduğunda sakin bir limanda demir atmış olmaktan daha güzel ne olabilirdi ki? Aşk dedikleri ucu bucağı olmayan belirsiz duygular yumağıydı sonuçta. Birce'nin de güvenli limanından çıkıp okyanuslara yelken açmaya ve sonra bir buz dağına çarpıp batmaya hiç niyeti yoktu. Ne vardı yani, herkes aşık olmak ve birilerine inanmak zorunda mıydı? Aklı başında bir tanrıçanın Eros'un okuna direnme çabasının öyküsü...

"Ve unutma Zümrüt; tüm çiçekler yavaş yavaş, kırmızı güller çabuk solar." *** 1980 yılının Mayıs ayında, Dilektaşı Mahallesi'ndeki aylardır boş olan daireye genç bir adam taşındı. Tek başınaydı, bir karısı veya çocukları yoktu. Kimseyle konuşmazdı ve soğuk çehresi, tenindeki yanığa benzer farklı renkte izleri, şüpheli hareketleri nedeniyle kimsenin de onunla konuşmaya niyeti pek yoktu. Mahalleli, bu suskun ve gizemli adamın dönemin şartlarını da göz önünde bulundurarak bir Amerikan ajanı olduğuna karar vermişti ve adama kendi aralarında 'Dilsiz Ajan' diye sesleniyorlardı. Zümrüt Ayten Özsoy ise henüz yirmisine yeni basmıştı. Altı çocuklu bir ailenin ikinci çocuğuydu. Hayat hakkında bilgisi bu aileyle ve bu mahalleyle sınırlıydı. Liseyi yarıda bırakmak zorunda kalmıştı, hayata en büyük kızgınlığı da buydu. Hayallerini baltalayan şey yoksulluk ve yoksulluğunun sebebi ise başlarındaki sorumsuz babalarıydı. Çoğunlukla bu kalabalık mahallenin cıvıltısında ömrünün çürüyeceğini ve ailesine rağmen yapayalnız öleceğini düşünürdü. Onun için hayat, ışıltılı bir oyun sahnesiydi ve bu sahne, akşam babası eve geldikten sonra perdelerini kapatarak karanlığa bürünürdü. Ve bir gün Dilsiz Ajan nihayet konuştu. Zümrüt Ayten Özsoy ise hayallerine çok yakın olduğunun henüz farkında değildi. (30.03.2021)

Kiraz Mahallesinin yaralı abisi Halit ve masum kızımız Nazenin'in hikayesi... Başlama Tarihi : 2017

Hiç en yakın arkadaşınıza aşık oldunuz mu? Ben oldum ve işler çok karıştı. Adım Bahar, sıradan bir mahallede sıradan bir hayatım var. Aslında boş işler müdürüyüm. Öyle derler. Sabah uykularını severim ve akşam yürüyüşlerini. Bir de şey var, Ali... İşte bu, bizim hikayemiz. "Sürekli kavga ederiz. Sıkılırsın benden." "Seni seviyorum Bahar..." Ali'nin sesi aklımın duvarlarına çarpıp yere düşüyor. Kalbimin atışını yok sayıp, aklımın fısıldadıklarını tekrarlıyorum. "Ben çok tembelim bir kere.. bu huyumdan nefret edersin. Sen çok çalışkansın... Planlısın. Ben bu planlardan nefret ederim." "Seni seviyorum..." "Ailelerimiz birbirine girer... Babam seni öldürür. Bir daha asla görüşemeyiz." "Seni seviyorum..."

Her şeyin bir tarifi vardır aynı vatanın olduğu gibi. Peki Vatan sevgisi tarifli midir? Yoksa bu sevgiye bu yola kendini adamış askerlerin mücadelesinin tarifsizliği mi?

HİKAYE DÜZENLENMİŞ BİR ÇOK YER DEĞİŞMİŞTİR. Defne & Selim "Ben mi bir şey yaptım ? Sana umut verecek bir davranışım mı oldu benim ?" Bakışları canımı acıtıyordu. "Merak etme sen her seferinde yerimi bana çok güzel hatırlattın, umut vermeyi bırak her seferinde yakıp yıktın. Son günlerde umutsuzca düşünüyordum, beni sevmen için, sana içimdekileri anlattığımda kalman için ne yapabilirim diye ama bulduğum hiçbir sebep seni yanımda tutmaya bir çözüm olmayacak. Sana aşkımı anlatsam da kendi içimde yaşasam da benim sonum düşüncelerimde boğularak olacak. Yoruldum artık. Yalvarırım anla beni." ... Sen benim hayatımdın ama hayat adil olmaktan uzaktı. Bir mahalle ve dostluk hikayesi.Üç kitap seri şeklindedir. Her kitapta başka bir karakterin hikayesi anlatılmaktadır.

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil,omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk

Şüphesiz bazı hayatların hikayesi geceye karışmak... O geceye sızan ufak bir ay ışığıydı. Bense ölüm ve zulümden başka bir şey görmemiş zifiri karanlık... Aldıkları ceza yüzünden en azılı, psikolojik sorunları olan mahkumların da olduğu büyük bir hapishaneye ve askeri üsse sahip Karabağır adasına sürgün edilen üç hemşire. Onların zorlu mücadelesine uzanan güçlü silah tutan eller. Kör kurşunlara direnmiş büyük enkazlardan sağ çıkmışken bir boncuk bakışa vurulmuş ufak bir barakanın altında kalmıştım. Bülbül sesli bir komutanla, Gül kokulu kadının sevdasına ortak oldu bu topraklar. *** Askeri/Aksiyon/Gerilim/Yetişkin/Romantizm Ölüm kan içerecektir bunu dikkate alarak başlayın❤️ Başlama tarihi: 27 eylül 2023 Yayın tarihi: 1 Ekim 2023 İsim ve kurgu olarak wattpaddeki tek hikayedir. Tüm hakları bana aittir.

[TAMAMLANDI] "Sen ki makamların en güzeli bir mahur beste, bense yüreğine düşmüş bir ateş parçası." dedi gözlerine yansımış aşkın iziyle adam. "Aşkın yürekte bir ateş, uğrunda yakmazsam bu kalbi Mardin bana dar olsun!" dedi kadın dik başlı bir tavırla. Oysaki ne garip, onlar bir imkânsızdan böyle büyük bir aşkı büyütmüş, kaderin kırmızı iplikleriyle birbirine kördüğümle bağlanmıştı. +18 09.05.2023