<<<<<<Tom Marvolo Riddle fanfic>>>>>> (Harry Potter) "Bu hayattaki en büyük ceza sevdiğin kişilerin seni hayatından silmesine tanık olmaktır." Bu kitap sıradan bir "Tom Riddle" kitabı değildir. Bu içinde sadece saçma bir aşk barındıran ve sonu masum bir evlilikle biten bir kitap da değildir. Bu aynı zamanda dostluğu, mutluluğu, acı geçmişi, hayal kırıklıklarını ve hüznü de içinde barındıran bir hikayedir. En önemlisi de bu bir "değişim" hikayesidir. "Biz aydınlığın içindeki bir miktar karanlık, ve karanlığın içindeki bir miktar aydınlıktan ibarettik." #1 Tom Marvolo Riddle (Arklar ben nu kitabı 2018'de yazdım çok cringe okumayın LSÖCÖSÖÖFÖX)

24.08.15 | Tom Marvolo Riddle Fanfiction

"Emily..." Hemen geri döndüm, gözlerimi ona dikmiş bir halde. "Ne var?" dedim, sesimde merak ve azıcık öfke vardı. "Dünyanın efendisi olduğumu söyler misin?" dedi, hafifçe sırıtışla. "Akşamdan önce egom tatmin edilsin." Gözlerim ona kilitlendi, biraz öfke, biraz hayret... Ve elimle yerde bir taş buldum, fırlatacak gibi hazırlandım. Ama o, gülerek adımlarını attı ve uzaklaştı. Taş elimde kaldı, ama yüzündeki o sırıtmaya bakarken bir an bile öfkem kalmadı; yerine tuhaf bir hayranlık ve içten bir gülümseme geçti. İşte Tom Riddle... yine her şeyi kontrol ediyordu, ve ben buna rağmen hâlâ onun yanında, onun dünyasında bir adım atıyordum. Adımlarımı yavaşlatıp gözüme sızan güneş ışığını araladım; onun arkasından yürürken, içimde garip bir sıcaklık yükseldi. Hem öfke hem hayranlık, hem korku hem de bir merak... Hepsi birbirine karışmış, sadece onun yanındayken hissedebileceğim bir karmaşa.

"Beni yenemezsin." Tek seferde konuşup derin bir nefes aldığımda gözünü kıstı. "Nasıl yendiğimi izle ve gör." Sıkıntıyla soluduğumda sinirlerim yıpranmıştı artık. "Başımdaki silahı çek." "Önce kumar. Bakalım gerçekten şanslı mısın? Gerçi, şans değil bu. Bu yolun sonunda ne olursa olsun sen ölü bir kadın olacaksın. Ben de senin katilin olacağım." Sözleriyle derin bir nefes aldım. "Şimdi. Rus ruleti sever misin Maria? İyi bir kumarbazsan bu küvetten çıkarsın. Belki çıktıktan sonra... neyse. Bu sonraki konu." Benimle açık açık alay ederken gerçekten beni öldüreceğine inanmaya başlamıştım. "Kendine güveniyor musun?" Gözlerimi korkusuzca çevirdim ona. "Çok." "Güzel. Seni alt etmek oldukça zevkli olacak." Gülümseyen yüzüne baktığımda parmağını tetiğe götürdü. "Bir varmış, bir yokmuş."

"Benden başka gidecek hiçbir yerin yok." Adam yapılı cüssesini kendinden oldukça küçük kıza iyice bastırdı ve çenesini sıkarak yüzünü kendine yükseltti. "Gidebileceğin herkesi öldürdüm, uyuyabileceğin her evi yıktım, başını koyabileceğin tüm yatakları yok ettim, sığınabileceğin her limanı yaktım ve küllerini beş okyanusa savurdum." Biraz durup kızın sindirmesini bekledi. Ağır ağır, beynine çakarcasına vurgulu bir tonda tekrar konuşmaya başladı. "Benden kaçtığında gidebileceğin tek yer benim yanım, uyuyabileceğin tek yer benim evim, başını koyabileceğin tek yatak benim yatağım ve sığınabileceğin tek liman benim kollarım." Çenesindeki elini çekmeden diğer elini incecik boynuna sardı ve yaşlarla parlayan cam gibi parlak, göğü taşıyan gözlere baktı. Kendi dipsiz kuyularının aksine onun gözleri içinde binlerce diyar bulunduruyordu ve adam o binlerce diyarın hepsini kendine istiyordu. Hepsini. Her bir tanesini. Tek tek. Sonsuza dek. Kadın, adamın omuzları üzerinden arkadaki büyük eve baktı. Ev kadının gidebileceği son yer, uyuyabileceği son yatak, sığınabileceği son limandı. Ve adam dakikalar önce o evi ateşe vermişti. "Bırak."dedi inlercesine. Bırakmadı. "Canım yanıyor."dedi. Umursamadı. O, acımasızdı. O nitelikli bir katil ve kalpsiz bir psikopattı. O, kimsesizdi. O, sığınabileceği tek limanı, kendi elleriyle yakmış, küllerini kaybetmemek için dünyayı ateşe vermişti. O, tehlikeliydi. Ve o aşıktı. Çok, çok aşık.

'Başlanılan bir şeyin tamamlanmamasının kabalık olduğunu düşünmüşümdür," dedi Hadrian fısıltıyla. Sıcak nefesi, Voldemort'un bileğinin hassas tenini okşuyordu. "Devam etmemi ister miydiniz Lordum?" diye sordu kendini pervasızca Voldemort'un tutuşuna doğru iterek.' Gölgeleri Tüketmek 28. Bölümün 'Ya Şöyle Olsaydı' Versiyonu A translation of 'with intent (follow through)' by Child_OTKW

Inan bana Sabrina bu sonu olmayan bir kuyu gibi.Cehennem ateşinde yanmak gibi.Ne kadar çok şey bilirsen ateşe o kadar çok yaklaşırsın.Derin sularda boğulursun.Boğuldukca ruhun ızdırap çeker.Yandıkca zarar görürsün.Ve inan bana küçük cadı,senin zarar görmeyin tanrıdan istiyeceğim en son şey bile değil. "Neden zihnimdesin?" "Senin yüzünden,küçük cadı." -Harry Potter serisindeki bazı şeyleri değiştirip onu yeni bir fantastik evrend dönüştürdüğümü düşünüyorum.

"Bu kadar büyüleyici bulduğum şey," dedi Riddle ve biraz daha yaklaştı. "Sensin." Harry'nin sırtı ortak salonun serin duvarına yaslanana kadar üzerine doğru yürüdü ve ekledi. "Neden biliyor musun?" "Hayır. Ve dürüst olmak gerekirse Riddle, umrumda değil." Uzun olan genç ona sırıttı, duyduklarından sonsuz bir şekilde memnun olmuş gibi. "İşte bu. Bu halin." Ellerinden biri havalandı ve Harry'nin yüzüne doğru düşen saç tutamlarını kenara doğru itti. "Nathan Ciro bana bakmaya cesaret etmek şöyle dursun, kendi gölgesinden korkan bir omurgasızın tekiydi. Ama sen..." Daha da yaklaştı, "Sen her an beni bıçaklamak üzereymişsin gibi bakıyorsun." ~ Geçirdiği talihsiz bir kaza sonucu, Seherbaz Harry Potter kendini 14 yaşında olan Nathan Ciro'nun bedeninde bulur. İntihar ederek hayatını sonlandırmayı denemiş ve işkenceye uğramış bir Slytherin'in bedeninde... Bu garip çıkmazına cevaplar arayan Harry, kafasında soru işaretleriyle Hogwarts'a geri döner. Dönmesiyle beraber öğrenciler ve öğretmenlerin arasında bir şaşkınlık dalgasının da baş göstermesi bir olmuştur. Özellikle de önceki gibi pısırık bir çocukla uğraşmadıklarını anlamaya başladıklarında. Şüpheli hareketlerden sakınmaya çalıştığı halde, gerçeği arama isteği her geçen gün dikkatleri daha da fazla üstüne çekmesine sebep olur. Öğrendiği her bir bilgi kırıntısıyla Harry, bulacağı cevaptan pek de hoşlanmayacağını düşünmeye başlamıştır bile. [A translation of 'you belong to me (i belong to you)' by Child_OTKW.]

❗ KARANLIK MELEZ İKİNCİ KİTAPTIR. KARANLIK MELEZ OKUNMADAN OKUNAMAZ. ❗ 𓆩*𓆪 𝐇𝐄𝐈𝐑𝐒 𝐨𝐟 𝐒𝐋𝐘𝐓𝐇𝐄𝐑𝐈𝐍 𓆩*𓆪 Kehanetin gücüyle kendine bulduğu dayanak Tom Riddle'ı zafere götürürken kendisine verilen iki varis gücüne güç katmaya hazırlanıyordu. Fakat çocuklar hiçbir zaman sizin istediğiniz kişi olmazlar. ╔════════════╗ james potter x fem!oc audrisimpavi | 28.07.2020 ╚════════════╝ ɴ͏ᴇᴘᴛüɴüᴍü ᴀʏᴅıɴʟᴀᴛᴀɴ ɢüɴᴇşɪᴍᴇ

Lilith Black Ve Tom Riddle'nin kısa hikayesi. #Smut var. "Sevgiyle ihaneti, zaferle kaybı aynı anda yaşayan Tom Riddle'ın gölgesinde, büyücülük dünyası karanlığa gömülüyor. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak."