Şimdi gönlüm kırık bir yerlerde..Nasıl yürüyeceğini bilmeyen insan bocalamaz mı hayatta?Koşup dururken durup soluklanmak istemez mi?Derman kalır mı bacaklarında?Onca karmaşalığın arasında hayatın sizi sindirdiğini izlemek.En acısıda bu olsa gerek.Hayat sizi sindirirken acılarınızı sindiremeyen siz.Yaptığını yaşayan ya da yaşadığını yaşatan olmaktan bıkmayan dünya... Ve sesinizi duyurursanız, bir umut diyebilirseniz yaşarsınız....

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

İstanbul... bir genç kızın hayatını değiştiren şehir. Her şey o metrobüs ile başladı... Bazen seçim yapmak gerçekten her şeyden daha zor olabilir. Ve istemediğin halde hayatını değiştirirsin...

Bir insan nasıl kendi acısından zevk alabilir? Soruyu düzeltiyorum; Genç bir kız gölgede sürdüğü hayatına kendisinden daha karanlık bir insanı nasıl sokabilir? - "Şu akan kanı görüyormusun? İşte bu benim tek eğlencem." "Biliyorum, benimkide sen olacaksın.." - DİPNOT: Bu hikaye kötü çocuk/masum kız tarzı bir hikaye değildir. - KORKU #1 PARANORMAL#1