bu benim ilk hikayem o yüzden küçük hataları görmezden gelirseniz sevinirim

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Karanfil âşkın simgesi olamayacak kadar çaresiz bir çiçektir, çünkü âşk; sevdiğinin çaresizliğine çare olmak, derdine derman olmak, zehrine şifa olmaktır. Âşk; imkânsızlığa imkan tanımamak; çaresizliğe çare bulmaktır.Lakin karanfil; çaresizlik demektir. Alina henüz 13 yaşındayken intikam ateşiyle kavrulmuş bir genç kızdır. Bu intikam onda öldürme arzusu uyandırdığında bu aciz duygusuna yenik düşer ve bir tuzağa düşüp tanımadığı, kendisi gibi, suikastçı olan 8 kişi ve bir 'lider' adındaki yaşlı bir adamla aynı evde bulur. Lider amacını söylemez lakin görev bellidir. Ölmeyi hak eden kişileri oldukça yüksek meblağlara öldürmek. Liderin bundan kârı ne, neden bu kişiler buluştu ve neden bu 9 kişi? Bu sorular sayfalar arasında ortaya çıkacak; intikam, aşk ve beklenilmeyen ihanet buluşup kusursuz bir kaosa ev sahipliği yapacaktır. 'Karanfiller bebeğim, ölmeyi hak ettiysen mutlaka duymuşsundur.'

Okulun "playboyu" ve okulun tek kapalı kızı. Lise de başlayıp hayatlarının bir çok yerinde yollarının kesiştiği bu ikilinin yaşadığı maceraları ele alan bir kurgu. Kapalı olduğu için zorluk çeken kız. Kızın ailesine tamamem zıt görüşe sahip bir ailede büyüyen bir erkek. Düşününce zıt karakterlerin bir araya gelmesi zor değil mi? Zor ama İmkansız değil... Başlangıç:20.05.2023 Bitiş:21.06.2023

Selim :sen kimsin? 0531***** :şimdilik sana şu kadarını söyleyeceğim ben hikayelerdeki komik, enerjisi hiç bitmeyen sürekli herkesi mutlu eden ama kendi dertlerini kimseye söylemeyen yan karakterlerin artık başrol olmasını isteyen biriyim. Selim şeyy... 0531*****: ney... Selim : daha kısa bir ismin varmı bu çok uzun kaydedilmiyor :( 0531****sjsjsnsmfödödorkvmdmfö tercihim karıcım dan yana :) Selim: senimi kırıcam hayatım "0531****"adlı numarayı Karıcımm olarak değiştirdiniz" ... Çerez tadında bir kitapla geldimmm... sade, komik, kafanızı yormayacak, aksine sizi dinlendirecek bir kitap Yani ben öyle düşünüyorum:) sizde okuyup neler olup bittiğini kendiniz görebilirsiniz ;)

Aramızdaki neydi bilmiyordum ama bir anlaşmadan, rolden ibaret değildi. Bir oyun bu kadar gerçek hissettiremezdi çünkü... ----------------- "Ama anlaşmamıza uymama gibi bir seçeneğin yok. Seninle bir anlaşma yapmıştım ve o anlaşmaya göre sadece sekiz ay beraber olabiliriz." dedim muzip bir tavırla. "Anlaşma?" dedi sanki hayatında duyduğu en saçma şeyi söylemişim gibi. Yüzündeki belli belirsiz gülümsemesiyle yüzlerimizi birbirine yaklaştırdı. "Kalbim o anlaşmayı çoktan fesh etti Ahu." gözleri bütün yüzümü saf bir hayranlıkla tararken sertçe yutkundu. Benim gözlerim yutkunduğu için kavislenen adem elmasına kayarken tekrar konuşmasıyla yeniden gözlerine baktım. "Seni düşünmeden bir saniye bile durmayan aklımı, senin için deli gibi atan yüreğimi....her şeyimi senin ellerine bırakmışken nasıl uyduruk bir anlaşmaya ayak uydurup seni bırakabilirim? Sensiz geçen bir buçuk yıl bile beni iliklerime kadar mahvetmişken, yaşayan bir ölüye çevirmişken bana hayatımı veren senden nasıl vazgeçebilirim?" derin bir nefes aldı, ben gümbür gümbür atan kalbimle beraber ne diyeceğimi ne hissedeceğimi şaşırmışken alnını alnıma yaslayıp uzun bir süre unutamayacağım o cümleyi söyledi. "O anlaşmayı unut güzelim. Artık sadece sekiz ay değil, sonsuza kadar benimsin."

Küçük bir mahalleye tayini çıkan Rüya ve Alaca mahallesi sakinlerinin yaşadığı mutlu anlar.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."