Küçük bir mahalleye tayini çıkan Rüya ve Alaca mahallesi sakinlerinin yaşadığı mutlu anlar.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Tanımadığım genç bir adamın kucağında, polislerden mi kaçacağım? O istedi diye, daha evlenmeden evine gidip onunla orada mı yaşayacağım? Hem de bir mafyanın evinde? Şu gencecik yaşımda bir mafyayla evlenip onun karılığını mı yapacağım yani? Ben mi? Evet, ben. Yapacağım, çünkü... Çünkü ben o mafyaya aşık oldum... Onun benim tek kurtuluşum olduğunu fark ettiğimde, beni kaçıncı kurtarışı olduğunu sayamamıştım. Her bir kurtarışı beni ona daha fazla hayran bırakırken aşk beni hiç beklemediğim bir anda kalbimden vurmuştu. İşte bu masal, bizim masalımız. Bir mafyanın aşkını bulmasının masalı. Birbiri için ölmeyi bile göze alarak, birbirine ulaşmaya çalışan iki kardelenin masalı... Kuzey ve Defne'nin... ~SEN YOKKEN~

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Yüzbaşım: Kimsiniz hanım efendi ? Siz: İlerideki karın çocuklarının annesi basının tacı gönlünün Sultanı Yüzbaşım: İlla diyorsun uğraş benimle öyle mi? Siz: Evet Yüzbaşım: O zaman sana kötü bir haberim var ben işsiz bir adam değilim ve boşa harcayacak bir vaktimde yok. Siz: Nasıl (Tek tik) Siz: Engellediniz mi beni Ayy hayır ya ben hiç böyle hayal etmemiştim of... Siz: Neyse bana hat mı yok Kocam olacaksın ulan o kadar. !(BOLCA YAZİM HATASİİ OLACAKTİR)! ONA GÖRE OKUYUNUZ:)

Adam, oldukça başarılı bir bilim adamıdır ve kendisini bu projeye adamıştır. Yapay Zeka. Eve ise, Adam'ın yirmi senenin ardından tasarladığı ilk gerçek insan görünümünde ki yapay zekadır. Adam'ın ölümünden hemen sonra piyasaya sürülen prototip yapay zekalar tuhaf davranmaya başladıklarında, insani tüm duyguları olan Eve'in, kendisinden saklanan gerçekleri bilmemesine rağmen zor bir seçim yapması gerekir. Ya tasarımcısının istediği gibi bir insan olup, bu kargaşaya seyirci olacaktır, ya da yapay zeka olduğu gerçeğini kabul ederek uygulanan üç kurala sadık kalacaktır. İnsanları koru, yardım et ve kurtar. *** İnsan olmak böyle bir şey mi? Başkalarını umursamamak? O zaman ben bir teneke olmayı seçiyorum. ~ Kapak tasarımı için Arya Tuna'ya çok teşekkür ederim. 😍

Acılar insanda acımasızlıkları doğururdu. Bunu en çok acı çekenler bilirdi.

Nazlı, Can, Ahmet ve Devrim. Her şey Nazlı'nın Snapchat'te Naz adında fake bir hesap açmasıyla başlamıştı. Aslında onun tek derdi platoniği ile st atmakken kendini 1 Milyon skoru olan bir çocukla konuşurken buldu. Üstünde bir de sakladığı sırrı ortaya çıkınca kimseye anlatmaması için iş birliği yaptı. Nazlı hayatı boyunca Can, Ahmet ve Devrim ile konuşmazken kendini birden üçünün ortasında bulmuştu.