Bir insan hiç cenazeye gider gibi kendi nikâhına katılır mı? O katıldı, istemediği bir evliliği yapmak zorunda kaldı, abisi için sustu kaldı. Karayel ❤ Maral

Kadınlar içinde büyümüş bir genç; annesi yok, doğumda ölmüş fakat çevresi kadın dolu. 2 abla, babanne, anneanne, teyze, hala, kız kuzenler... Hiç erkek kuzeni yok, abileri yada erkek kardeşi yok. Bir tek erkek diye aile büyükleri var, yaşıtı yok. Böyle birisi aslında karışmış olsa öz ailesi birden bire gelse sizce ne olur?

Taksici Osman o günde her zamanki gibi taksisine müşteri aldığında, müşterisinin duygusal bir romantik roman yazarı olduğunu öğrenmiş oldu ve o yazarın yazdığı roman Osman'ın başına en büyük dert açacaktı! "Bir roman okuyalım dedik, konular nerelere geldi!" Hikayeden Kesit: "Gardaşın değilim ben senin, Hanımağam!" diyen adamla donmuştum. Ne demek istiyordu bu karşımdaki kalıplı adam? Ağız alışkanlığı yüzünden gardaşım demiştim ama alınmıştı sanırım. Herkese gitmezdi bu laf. Sanırım kırmıştım karşımdaki kalıplı adamı. "Özür dilerim, ağız alışkanlığı. Komutanım desem sorun olmaz değil mi?" diye sorarken o kurt gözleri kısılmıştı. "Yok, sorun olur. Yanlışlıkla tertip dersin sen bana hanımağam." Diyen adamla gülmeden edemedim. İlahi o kadar da değildi. Ama karşımdaki adama şimdi ne diyecektim? Ne denirdi ki? İsmini söylersem herkesin yanlış anlayacağını biliyordum. "Size ne dememi istersiniz o zaman?" diye sorarken gerçekten anlamıyordum. Karşımdaki kalıplı adam bir adım atıp tam dibime girdiğinde, o keskin barut kokusu burnuma dolmuştu. Başımı hafifçe kaldırıp kurt bakışlı adamın o buz mavisi gözlerine bakmadan edememiştim. Gözlerinin içinde yeşillikler vardı. Başını başıma doğru eğerken, o sıcak nefesi yüzüme vurmaya başlamıştı. Bu adam neden dibime girmişti. Bir isim meselesi yüzünden bu kadar yakın olması doğru muydu ki? Kulağıma doğru başını eğerken, dudaklarını yanağımda hissetmiştim. Ama o dudaklar hareket ettiğinde, duyduklarımla donmuştum. Ne diyordu bu komutan! "Ağam dersin, Hanımağam. Gönlümün ağası dersin." not: kapak pinterest'ten alınmıştır.

Birgün sende mutlu olup geleceğini planlayacaksın, ailenle ömür boyu mutlu olacaksın.... Mesela yani...

Yiğit Ege sorunlu ve baş edilemez bir çocuktu.

"Gölgelerin rengi olmaz" dedi çocuk, derdi vardı bu sesinden bile belliydi. Yırpandığı gözlerinden bile belliydi. Sırf annesi onu sevmiyor diye ölmek istiyordu, yaşamaktan nefret ediyordu....

Kapak Pinterest'ten alınmıştır. Kelebek Adam hikayesinin yan hikayesidir. Kelebek Adam'ı okumadıysanız da okuyabilirsiniz. "Bu benim hikayem. Şimdi ne demek diyebilirsin günlük ama kimseye anlatamadığımdan sana anlatacağım. Çünkü buradaki değişiklere başıma gelen olayları anlatırsam büyük ihtimal sonum Bakırköy olacaktı. Başlıyorum... 'Reenkarne'de nedir arkadaş?' diye sorgularken kendimi o webtoon cennetine kendimi atmadan edememiştim. Şimdi Allah var güzel hikayeler. Normal bir insanken bir anda daha önce okuduğunuz hikayeye reenkarne olma hikayelerini seviyordum. Genellikle ana karakter hep Villain olduğu için daha eğlenceliydi. Tabi asıl hikayenin ana karakterinin şeytan çıkması ise sıradan olsa da okuması zevkliydi. Hele çizimleri, 2D karakterlere aşık olduğumuzdan asla gerçek bir aşk yaşayamayacaktık. Ve bende yaşayamayacağımı çok iyi biliyordum. On yedisinde çıtır bir genç olarak hayatımı NPC olarak lanetlemiştim. Ama asla tahmin etmediğim bir şey olmuştu... Evet, ben reenkarne olmuştum hem de en kötü senaryoya, bir Wattpad hikayesine reenkarne olmuştum. Hayır, öyle normal bir hikaye ya da fantastik bir hikayeye değildi. Gerçek aile kurgularından en acıklı olanlarından birine reenkarne olmuştum. Ve ben ana karakter yerine, ana karakterin karıştırıldığı kötü olan, ailesine acılar çektiren o çocuktum. Bitmiştim ben."

[tamamlandı] Bakışları yere odaklıyken duyduğu kahkaha seslerine kulaklarını tıkamak istedi. Yağız öksüz değildi ancak en çok bugünlerde hissediyordu annesinin yokluğunu.

[tamamlandı] "Görüyor musun bakışlarını," dedi kulağıma doğru. "Kuduruyor." Buraya nasıl düşmüştüm bilmiyordum. "Gözlerindeki tehlikeyi görüyor musun diye sordum," dedi omzumu sıkarak. Yutkunarak başımı salladım. "İşte senin bu adamın döllerinden olmana imkân vermiyorum çünkü pısırığın tekisin. Sırf ceza alacaksın diye yaşıtından dayak yemeyi kabullenen, gücünü hiçbir şekilde kullanmayan korkak birisin." Omzuma attığı elini tutarak tiksinircesine vücudumdan uzaklaştırdım. Ondan ayrılıp yerimde doğruldum. "Senin döllerinden olabilirim çünkü sen de bir boka yaramayan korkak herifin tekisin, değil mi baba?" • 'Bazı yerlerinde mantık hataları bulunmaktadır, anlayışınızı diliyorum. Keyifli okumalar.'

Ne demek 5 üvey abi!? Ben abimle mutluydum ne gerek vardı 5 tane daha abiye. Bir de velet vardı! Ahh tabii bir de asker olan babalığı unutmamak lazım! Klasik abi kurgularından birazcık farklı. Yazım yanlışları veya mantık hataları varsa kusura bakmayın.