"Su hayat verir, ateş yok eder derlerdi. Peki ya bu iki zıtlık bir araya gelirse?" Düzenin tek kuralı: Denge. Zümrüdüanka Prensesi ile Okyanusanka Prensi, evrenin en kutsal yasaklarından birini çiğnedi. Ateşle suyu birleştiren bu aşk sadece kralları değil, kadim bir kehaneti de karşılarına aldı. Asırlardır süren uyumun temel taşı olan mesafe, yerini tutkulu bir aşka bırakınca tüm evrenin kaderi değişti. Lanetler okundu, mühürler vuruldu, savaşlar başladı... Ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Ancak gerçek kehanet sadece kutsal aynada saklıydı. Ateş ve su yok edebilirdi. Ama birlikte..." Yetimhanede dinlediği bu masalın kendisine bıraktığı etkiden kurtulamayan Arel Tuna büyüyüp pilot olduğunda da hala gökyüzünün mistik ve fantastik şeylere ev sahipliğini yaptığını düşünür ama kimse ona inanmazdı. İnanılması güç şeylerdi bunlar. Kim inanırdı ki bir Prens ile Prenses'in hele ki anka soyundan olan bir Prens ile Prenses'in bütün bir topluluğu aşkları için dünyaya hapsettiğine ve vakti geldiğince bu laneti kaldırmak için tekrar dirileceklerine... O inanıyordu. Bu inancını küçüklüğünden beri hiç kaybetmemiş ve tüm kalbiyle inanmaya devam ediyordu. Ama uğraşacağı hayal kırıklarından haberi yoktu... *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Evrenin kalbinde, tüm bilinenlerin ötesinde bir diyar... Adı: Void. Fısıldayan ağaçlar, şarkı söyleyen çiçekler, göklerde yarışan ejderhalar... Void, güzellikleriyle nefes kesen, barış içinde yaşayan efsanevi varlıkların diyarıydı. Ta ki kötülük, huzuru zehirleyene dek. Bir zamanlar bir olan bu diyar, iyiliğin "Işık Ordusu" ve kötülüğün "Gölge Ordusu" olarak ikiye ayrıldı. Aralarında, dokunulmaz ve lanetli bir geçit: Void'in Kalbi. Burası, tüm dengenin, tüm enerjinin kaynağıydı. Ancak Gölge Ordusu'nun yükselişi ve onun kalbinde yaşayan korkunç Gölge Ejder Karayıldız, barışı tehdit ediyordu. İyiliği ve kötülüğü dengede tutmakla görevli, özel güçlere sahip efsanevi kahramanlar: Void Muhafızları. Onlar, Keskinay Kılıcı'nın rehberliğinde diyarı korudular. Ta ki kimsenin bilmediği, kimsenin hayal edemediği bir sır açığa çıkana dek: Boyutlararası Geçitler. Şimdi Void, yalnızca kendi içindeki değil, evrenler arasındaki bir savaşın eşiğinde. Huzur paramparça olmak üzere. Peki ya en büyük sır, Void'in Kalbi'nin sandığınızdan çok daha fazlasıysa? Ve bu keşif, tüm evreni yok oluşa sürükleyecekse? *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Farklı yerlerde ve ailelerde yaşayan iki çocuk ama yaşadıkları şeyler aynı; aile içi şiddet hem fiziksel hem psikolojik... Bu durumu fark eden komşuların yetkililere bildirilmesiyle devlet himayesine giren o iki çocuk bir tesadüf eseri aynı yetimhaneye gönderilirler. Birbirini hiç tanımayan bu iki çocuğun hayatında bu yeni gelişme sizce onları nasıl etkileyecek? Yaşadıkları bu büyük travmayı atlatabilecekler mi? Bu soruların cevapları için sizi kitabımı okumaya davet ediyorum (; ------------- *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Her bölüm tek bir hikayedir ve her hikaye farklı bir konuyu anlatmaktadır. Arada yazdığım şiirleri de paylaşacağım. Bilginize... *Hikaye ve şiirler tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Bir saray... Bir çocuk... Ve bir sabah, tüm gerçekleri altüst eden kapanan kapılar. Küçük Gökra, uyanır uyanmaz babasının sıcaklığını beklerken, kendini bir felaketin ortasında bulur. Diyarlar arası kapıların beklenenden erken açılmasıyla, karanlık Paradokslar onu babasından ve tanıdığı her şeyden koparır. Lord Eris Phobetor, kızının gözlerinin önünde kaçırılışına tanık olurken, bir babanın acısıyla bir lordun görevi arasında parçalanır. Verdiği karar, sadece kendi kaderini değil, tüm diyarın geleceğini de mühürleyecektir. Ancak kaybolan tek kişi Gökra değildir. Kapılar kapandığında, ardında sadece çığlıklar değil, derin sırlar ve çözülmeyi bekleyen bir bilmece kalır. Kayıp Barlas'ın gölgesi, bu felaketin sadece başlangıcı mıydı? Unutmayın: Hiçbir şey göründüğü gibi değil. Ve bazı kapılar açıldığında, sadece kaybolmakla kalmaz, aynı zamanda gerçeği de sonsuza dek kaybedersiniz. --------------- *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Bir hafta arayla anne ve babalarının ölümüyle yüzleşti o üç kardeş. Bütün evin yükü ortanca kıza kalmıştı. Peki kim miydi o kız? Ceren Ayşe Acar. Daha 12 yaşında önce babasının sonra da annesinin ölümüyle yüzleşemeden bir anda kendini evin annesi konumunda bulan o kız. İşte bu onun hikayesi; Bir sokak, o sokağın içindeki eskimiş sıvası dökülmüş bir bina, binanın alt katında bir kızın işlettiği ufak bir yere sahip bir poligon. Bozkurt Atış Poligonu... O küçücük dükkan bir sürü mermiye, kavgaya, olaya, baskına tanık oldu ama böylesine bir olaya ilk defa tanık olacaktı. Evet orası bir poligondu ama iki gencin birbirine aşık olmasına engel değildi... -------------- *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...

Herkesin bir hayali vardır. Çoğumuz da gerçekleşmesi için çabalarız. Bazen çabalarımız meyve verir, bazense bir hiç uğruna çabalamış oluruz. Önümüze binbir türlü engel çıkabilir. Bazen bu çevremiz olur. Mesela karşı komşumuz veyahut herhangi bir tanıdığımız. Bazen ailemiz olur. Ki bence en zor geçilmesi engel ailedir. Aile herşeydir. Dünya üzerindeki kan bağınızın olduğu sayılı insan topluluğudur. Bu yüzden bazı şeylere onlar istediği için boyun eğmek zorunda kalabiliriz. Ama bu demek değil ki onlar için hayatımızdan hayallerimizden vazgeçelim. İstediği şeyi kafasına koyan birinin önüne kimse çıkamaz. Bu onu büyüten anne-babası olsa bile. Annemin 'Asker olursan benim senin gibi kızım olmaz' diyen sesi kulaklarımda çınlarken yazmıştım tercih formuna o okulu. Yine annemin sesi çınlarken açmıştım sonuçların açıklandığı internet sitesini. Anneme o okulu kazandığımı söylerkende aynı ses çınlıyordu kulaklarımda. 3-4 yaşlarında polis olmaya karar vermiş; 10-11 yaşlarında da asker olamaya karar vermiş ve tonlarca yemin etmiştim olacağıma dair. İlk başlarda daha yaşım küçük olduğu için ailem çok ciddiye almamıştı. Ama zaman geçtikçe fikrimin değişmediğini görüp vazgeçrimek için çabalamışlardı. Ama ben ailemin bütün çabalarına rağmen o okula gitmiştim. Her şey o kadar yolundaydı ki anca bir rüya bu kadar yolunda giderdi herhalde... Ama sonrasında başıma gelenler... *Kitap tamamen bana aittir! Herhangi bir telif hakkı ihlali sonucunda yasal işlem başlatılacaktır! Lütfen emeğe saygı gösterelim!* Anlaşıyınız için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim...