Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

simayildirim: Ben sadece akraba evliliğini sevmediğimi dile getirdim simayildirim: Evlenmeyeceğiz yani kaankaradag: Not aldım, iki ay on gün sonra görüşelim

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

|Sadece aile kurgusudur. Lgbti+ yoktur, karakterlerin hepsi kardeşler veya birbirlerini kardeş gibi görürler. Hikâyemde ütopik bir dünya vardır; aşkın, sevdanın uzak olduğu, sadece aile bağlarının işlendiği. Aile olmak illa kana ihtiyaç duymaz ya da sürekli 'kardeşim' diye birbirlerini belli etmeye.| İhanetin kimden geleceği asla belli olmaz, insan her zaman tetikte olmalı. Özellikle yıllar sonra hiç tanımadığı insanlara 'aile' demek zorunda kaldığında. Ebeveynlerini kaybettiklerinde 6 kardeşten hiçbiri reşit değildi ama yıllar sonra en küçük üçüz kardeşler de reşit olduğunda tekrar bir araya gelirler. Yıllarca başka akrabaların yanında, ayrı şehirlerde, ayrı hayatlar yaşayan kardeşler, tekrar aile olmaya çalışırlar. Evlerindeki birinin uyuşturucu baronu olduğunu bilmeden... Gerçekler, geçmiş ve daha nicesi peşlerine düşerken ne kadar başarılı olabilirler?

Halısahada oyuncu eksik olması üzerine abisi tarafından halısaha grubuna alınan Duygu, beklemediği dostluklar ve aşkla karşı karşıya kalacağından habersizdi. ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Argo içerir. Ekran süren yüksekse bu kitabı mutlaka oku😝😉

​Tür: Fantastik & Erotik Uyarı; bu hikaye 18+ sahneler barındırır. "Tenindeki o kavurucu nefreti her hücremde hissediyorum Kadın... Ama diz çöktüğünde ve vahşi arzum seni esir aldığında, dudaklarından dökülen tek şey intikam olmayacak. Ruhunu teslim ederken adımı bir ibadet gibi sayıklayacaksın." Bedenini bedenime daha sıkı yasladı. Varlığını olduğu gibi hissedince yutkundum. Dudaklarımın üzerine doğru sıcak nefesi ile tekrar fısıldadı. "​Gecenin karanlığında yankılanan o bitmek bilmeyen zevk feryatların benim zafer çığlığım olacak." 11.03.2026 'Canavar' kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. 21.04.2026 'Gelin' kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. ​Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanma durumunda yasal işlem başlatılır.

Feridun, Karan'ın o anlık tereddüdünü fırsat bildi. "Bu kadar kahramanlık yeter. Şimdi herkes kendi payına düşeni alacak.", dedi ve sandalyemi sertçe arkaya, o karanlık derinliğe doğru itti. Sandalyeyle birlikte geriye doğru düşerken gördüğüm son şey, Karan'ın bana doğru atılan çaresiz gölgesi ve Feridun ile korumalarının hızla karanlıkta kayboluşuydu. ​Sırtım soğuk suyla buluşmadan hemen önce zihnimde tek bir cümle yankılandı; "Ben seçim yapmadan birilerinin istediği hayatı yaşayışımdı." Geriye doğru devrildiğim o sonsuz saniye, yerçekiminin ruhumu boşluğa bıraktığı o an, dünya üzerimden bir yorgan gibi çekildi. Gökyüzündeki o kirli bulutlar, Karan'ın bana doğru uzanan eli ve Feridun'un zehirli gülüşü hızla uzaklaştı. Sonra, her şey sustu. ​Sırtım o buz gibi, küf kokulu suyun yüzeyine çarptığında ciğerlerimdeki tüm oksijen bir darbeyle dışarı fırladı. Suyun altına gömülürken kulaklarımda uğuldayan tek ses, ölümün o boğucu sessizliğiydi. Sandalye ağır metalden yapılmıştı ve beni bir çıpa gibi karanlığın dibine, o yosunlu betonun soğukluğuna çekiyordu. Ellerim bağlıydı, ayaklarım bağlıydı; bedenim sadece boğulmayı bekleyen bir ağırlıktan ibaretti. Sandalyenin sırtı havuzun zeminine temas ettiğinde artık gözlerim kaymaya başlamıştı. ​"Herşey bitti.", dedim içimden, ama hayatta kalma içgüdüsü irademi paramparça etti. Ağzımı açtığım an, buz gibi ve kirli su genzimden içeri bir bıçak gibi süzüldü. Ciğerlerim yanmaya başladı, sanki içimde binlerce kor ateş parlıyordu da bu su onları söndürmek yerine daha da harlıyordu. ​Debelendim. İpler bileklerimi daha da sıktı, canım yandı ama suyun altında bağıramadım bile. Sadece kabarcıklar vardı yüzeye çıkan. Yukarıya, hayata doğru yükselen o küçük, çaresiz hava kabarcıkları. Bilincim bulanmaya başladı. Zihnimde annemin o ke

Beyaz ve siyah ne kadar zıt olabilirse Neva ile Avcı timi o kadar zıt ilk tanıştıklarında hayatlarında belki de tek ortak noktaları aynı evi paylaşan vatan sevdalılar oluşudur... Zaman her yerde aynı işlemez bazen yavaş bazen hızlı bazen sizden alır bazen verir zaman tam bilir belirsizliktir Neva içinde öyle olacak zamanla ya yeni güzel bir hayat kuracak ya da geçmişinde daha kötüsüne mahrum bırakacak... Asker ve Gerçek ailem kurucusudur

psikolojik gerilim & romantik takıntı Şiddet, taciz, tetikleyici unsurlar içerir rahatsız olcaklar okumasın!

(Tamamlandı✔) Kitabın tüm hakları; Asel'in motoruna olan aşkın'da Efo'nun alp'e olan takıntılı aşkın'da Alp'in efo'ya olan yoğun sabır'nda Çağan'ın sarı saçları maviş gözlerin'de Poyraz'ın gitara olan aşkın'da saklıdır. Açılan kapıdan kafasını sırayla çıkaran bizimkilere bakıp gülümsedim."Gelsenize." dediğim de efo hızlıca kendini içeriye atmış ve geri kalanların yeri boylamasını sağlamıştı. Kısa bi süre arkasına bakıp alpin suratını görmüş koşarak yanıma gelmişti. Bizimkiler de yanıma geldiğin de kocaman yatağı doldurmuştuk. Çağan ve poyraz sağıma, efo ve alp soluma karan da ayaklarımın dibine oturduğun da hepsine bakıp gülümsedim."Ne olursa olsun, bizim her koşulda yanında olduğumuzu unutma. " poyrazın söyledikleri ile dikkatimi ona verdiğim de bu kez elini elimin üstüne koyan çağan konuşmuştu."Sen bizim küçük annemizsin asel. Seni böyle üzgün,yorgun ve hasta olarak görmek bizi bitiriyor inan ki. Biz eski güçlü kızımızı çok özledik." dediğin de kafamı önüme eğdim. Haklıydı. Ben eskisi kadar güçlü değildim,onların güçlü kızı değildim. Çok yorulmuştum öğrendiğim gerçeklerin altından kalkamıyordum. "İstersen güçlü olma,siktir et güçlü olmayı. İste beraber düşelim,beraber kalkalım, ama tek düşme. Seni düşmeden tuttuk hep tutmaya da devam edeceğiz. " kafamı kaldırıp gülümseyerek saladım. "Farkındayız seni çok yorduk, üzdük. Üzülmene izin verdik. Özür dileriz güzel kızım, seni bazı gerçeklerden kurtaramadık." tam itraz etmek için cümleleri sıralıyacaktım ki elini ağzımın üstüne koyan efo konuştu."Ne dramatize ettiniz be, oda buram buram efkar koktu şuan. " dediğin de kahkaha attım. Ondan da duygulu bi konuşma beklemiştim ama efo bildiğiniz gibiydi... "Ben asel çakır. Kalbimin 4 odacığı da 4 mükemmel kişi tarafından sahipli." Cover by:mitolojikbirdeli❤