Geçmişi yüzünden güven problemi olan Kadın, Kadını gördüğü anda Aşık olan adam. _________ "Sınırları aşma Yüzbaşı." dedim ciddiyetle. Aramızdaki boşluğu kapatıp dip dibe olmamızı sağladı. "Sınırları ben göreve gitmeden önce sikip attın ya Başsavcım." diye fısıldadı. °°° Cumhuriyet Başsavcısı Ahu Aksel Yüzbaşı Kaya Karahanlı °°° Kitapta bulunan kişi, olay ve kurumlar gerçek değildir! °°° Başlangıç tarihi; 21.08.23✨

Bana izletilen videoyla bir süre kendime gelemedim . Ne yani beni yetimhaneye terk eden kişi , biyolojik babam olan kişi , bir asker miydi ? Ne olmuş beni yetimhaneye terk ettiyse ? Ne olmuş beni ailesinde istemediyse? Ne olmuş askerse ? Sırf bu yüzden taraf değiştirip aşağılık birer puşt olan kendileriyle mi çalışacağımı sanıyorlardı . Çok beklerlerdi . Vatanım , devletim ve milletim benim nefsimden daha üst mertebedeydi . Asla onlara ihanet etmezdim . Gerçek aile klasiklerinden farklı bir hikaye . Uyarı : Hakaret edilmediği takdirde her türlü eleştiriye açığım . İlk yazdığım kitap olduğunu düşünerek eleştirin lütfen . Genel olarak çoğu şeyi kendi kafamda oluşturmuş olsamda ben de insanım . Olaylardan , okuduğum kitaplardan , izlediğim film ve dizilerden etkilenebilmekteyim . Son olarak okuduğunuz için teşekkürler . Dipnot : Tüm hakları saklıdır . Kapak tasarımı kendime aittir.

"Yaydım edin..." Uyudu Umay. Ama son hatırladığı şey bir adamın sesi olmuştu. "Dayan küçük dayan kurtaracağım seni" Sessizlik. Karanlık. Soğuk. Acı. Korku. Umay. Baş başa kalmışlardı şimdi. **** Gözleri tekrar açıldı Umay'ın. Ama bu sefer dışardaydı. Rahat nefes alabiliyordu. Fakat yorgundu çok yorgun. Yaşlar akmaya devam ediyordu yanakalrından. Bir adanın kucağındaydı. Babası mıydı? Kaldırdı kafasını baktı. Hayır. Değildi. Babasının bıyığı vardı bu adamın yoktu. Hatta sakalı da yoktu. Babası yeşil gözlüydü bu adamın gözleri kahverengiydi. "Ba..." Boğazı acıyordu. "Şu getirin çabuk" diye bağırdı yeşil gözlü adam. "Beni duyuyor musun ufaklık" dedi adam. Kafasını salladı. "Tamam dayan az kaldı" Umay'ın gözleri yine kapanıyordu. Israrla kapanıyordu. Bir an etraf bembeyaz oldu. Zorla açtı gözlerini. Baktı etrafına. Ambulansın içindeydi. Korkudan ya da soğuktan titriyordu. "Anne" dedi zorla. Adam hemen kızı sedyeye yatırdı. "Onu da getireceğim ufaklık tamam mı" kafasını salladı yine. Adam hızla Ayaklandı. Gidiyor muydu? Üstünde kamuflaj elbisesi vardı adamın. Askerdi bu kahverengi gözlü adam. "Amca gitme koykuyoyum" dedi Umay birden. Adam geri döndü. Yaşlı gözle Umaya baktı. Tereddüte kaldı. Bir kaç saniye sonra yanına oturdu. "Hastanın bilinci açık olmalı" dedi hemşire kadın. Adam hemen kafasını salladı. Umay'ın elini tuttu ve konuşmaya başladı. "Adın ne senin" "U-Umay" "Umay. Çok güzel isim. Kaç yaşındasın sen?" "6" "Benim de senin gibi oğlum var ama o senden 3 yaş büyük. İsmi Giray."

(Gerçekaile-erkekversiyon-asker) Geçmişten; Silah sesleri hiç susmuyordu yatağı ile duvar arasına sinmiş korku dolu gözlerle kapıyı izleyen çocuk bu silah sesleri ile olduğu yerde mümkün olmasada daha da kendisini gizlemeye çalışıyordu. Arkadaşları ile karnelerini aldıktan sonra göl kenarına gitmişler yüzmüş, şakalaşmış ve doyasıya eğlenmişlerdi sonra tek başına mezarlığa gitmiş o küçücük boyu ile annesinin mezarındaki otları temizlemiş ve çiçek dikip sulamıştı. Annesinin elini tutmayı öğrenmeden mezarına bakmayı öğrenmişti Demir annesine karnesini göstermiş daha sonra da evine gitmişti babası o sırada işten gelmiş ve akşam yemeği hazırlıyordu Demir sessiz adımlarla babasının yanına gitti birlikte sofrayı kurdular ve yemek yediler daha sonra demir yatağına yattı babası gelip onu anlından öptü ışığı kapattı ve odadan çıktı. Demir uykuya dalmışken evin camları kırılmaya duvardan mermiler sekmeye başladı demir yerinden kıpırdayamadı babası evin duvarında asılı olan tüfeği almış ne kadar karşı koymaya çalışsa da gelişigüzel sıkıyordu kimseyi vuramamıştı ve mermisi bitmişti. adam yavaşca eve girdi demir o sırada salona babasının yanına gidiyordu yerde sürünerek, tam kapıjın önüne gelmiş babasını görmüştü ki 3el silah sesi duyuldu. demir yerden yavaşça kafasını kaldırdı yerde yatan ve oluk oluk kan akan babasına baktı. Adem çocuğu görmedi ve evden çekip gitti. Demir o günden sonra şehirdışından gelen amcası ile memleketini evini anne ve babasının mezarlarını bırakıp şehirden ayrılmak zorunda kaldı.

28 yıl önce yapılan bir hata nelere sebep olabilirki? İlk yayın tarihi 31 Mayıs 2024

Onlar, babalarının aynı çatışmada şehit düştüğü iki çocukluk arkadaşıydı. Rize'de paylaşılan bir çocukluk... sonra sessizce kopan yollar. Yirmi yıl sonra kader onları yeniden buluşturdu. Yüzbaşı Yaman Ulukurt, bir terör operasyonunda bulduğu esir kadını tanıdığında dünyası sarsıldı: O kadın, Üsteğmen Gökçe Karaca'ydı. Artık sadece onu kurtarmak değil... Küllerinden doğan bir sevdayı korumak için de savaşmalıydı.

Savaş'ın Galatasaray'ın şampiyonluk kutlamalarında bankın birinde oturan Fenerbahçe'li kadının yanına oturmasıyla başlar her şey. Argo ve küfür içerir! [Kurgudaki kişi ve olaylar tamamen hayal ürünü olup hiçbir kurum ve kuruluşla alakası bulunmamaktadır.]

İnci: Merhaba Kartal Bey İnci: Ben İnci İnci: Lütfen annenize bizim aramızı yapmaktan vazgeçmesini söyler misiniz? İnci: Şimdiden teşekkürler ~~ Bilirsiniz mahallede günler çok yaygındır. Ve çöpçatan teyzelerle doludur. Fadime Hanım ise Pilot olan ve bu zamana kadar hayatına kimse girmemiş oğlunu evlendirmek istiyordu. Aday olarak ise Sınıf öğretmeni olan ve mahallelerine yeni gelen İnciyi seçer. ~~~~

Alya, geçmişini ve ailesini bildiğini sanıyordu. Ancak yıllardır saklanan gerçekler birer birer gün yüzüne çıkmaya başladığında, kendisini hiç beklemediği bir hikâyenin içinde bulur.

alphancnrkrac: ordan bakınca mesaj kutum günlüğüne mi benziyor? yagmuryagsaa: bi tık belki alphancnrkrac: adresini yolla defter göndereyim de mesaj kutumu rahat bırak yagmuryagsaa: açıkçası mesaj kutun daha ilgi çekici küfür ve argo vardır. ... kurgu #1 hüzün #1 komutan #1 texting #1 harbiye #1 harpokulu #1 aşk #1 edebiyat #1 aksiyon #1 mizah #1