21 mart 1998 tarihinde, saat 03.45' de bir yetimhanede yangın başladı. * Düşünün isterim; anne ve babasız bir başına büyümenin nasıl bir şey olduğunu. Bir de sizden tonlarca ağırlık fazla,binlerce odalı, geceleri ormandaki uğultu sesinden korkarak uyuyamadığınız bir yapıt. Bir yetimhane düşünün. İçerisinde her türlü kötülüğün döndüğü, kimsenin dur diyemediği, binlerce çocuğun hayallerinin çalındığı, zulüm edildiği bir yetimhane. Orada kalmak ister miydiniz? Tüm çocukluğunuz tramvalarla doluyken, reşit olmanıza yanlızca birkaç saat kala, o yetimhaneden kaçmak ister miydiniz? Mehpare Gündüz yaptı. O yetimhane denilen tımarhaneden kaçtı. Yakarak. Tüm çocukluğunu, zulümleri, zulüm edenleri, zulüm görenleri yakarak kaçtı. Özgürlük tek gayesiydi. Ruhu,bedeni, düşünceleri, zihni özgürlük ateşiyle kavrulan genç kız, bu ateşi onlara da bahşetti. Fakat bir felaketten kaçtığını sanarak, diğerine doğru koşuyordu, nefes nefese. Yangının soruşturmasını devralan Savcı Özgür Yaman Koralp'e doğru koşuyordu. Onu, kurtuluşu sanıyordu. Onu, oyuncağı sanıyordu. Ona, aşık olduğunu sanıyordu. Şimdi bir kez daha düşünün; siz felaketinize aşık olabilir misiniz? --- (Hikaye 90'lı yıllarda geçmektedir.)

Bana uzattığı kiraz çiçeklerine baktım. "Bu ne?" diye sordum şaşkın bakışlarımla. Acı kahve gözlerindeki parlaklık, sanki günümü daha fazla aydınlatıyordu. "Kiraz çiçeği." dediğinde güldüm. "Sağ ol söylediğin için ama neden aldın?" diye sorduğumda bakışları çiçeklere indi. Bir çiçeğe baktı, sonrasında ise bakışları tekrar benimle buluştu. Derin bir nefes aldı, içi gidiyormuş gibi. "Kiraz çiçekleri yeniden doğuşu simgeler. Bazı samuraylar için ise yaşamı ve ani ölümü. Sen ise yaşamı temsil ediyorsun." dediğinde uzanıp elindeki çiçekleri aldım. "Ya ölümü temsil edersem?" diye sorduğumda kaşları çatılır gibi oldu. "Ölüm sana yakışmaz." dediğinde kaşlarım havaya kalktı. "Dinden çıkacaksın şimdi." dediğimde güldü. "Yaşamı temsil etmen için elimden geleni yaparım. Eğer bir gün ölümü temsil edersen biz, artık biz değilizdir." .... 01.09.2022

❝Önüm dumanlarla kaplı, arkam kor ateş. Söylesene, Hades? Kör kaldığım bu dünyada, hangimiz gerçek kim söyleyecek? Ya da dur... Ölümün imzalı kaderi ensemizdeyken, Hangimiz söyleyebilecek cesareti gösterebilecek? ❞ ⠀

Nefretini aldığın binlerce insan varsa karşında, artık durdurulamaz bir noktada olduğunu unutma. *** Mezbele Kenti artık sınırlarından çıkmak için çığlıklarını kusuyor. Üslerde kalanların huzuru çoktan kaçtı. Bir soytarının mesajı tüm kenti birbirine kattı çünkü artık çöplükte kalmayacak kadar isyankârlar. Kentin çığlıkları ikiye bölecek her şeyi ve bizler bir savaşın kurbanlarıyız. Belki hain olarak, belki gururlu bir kahraman olarak. Ölümle burun buruna kaldığında insan olacaklar. İşte bunlar savaşın izleri. Bizim eserlerimiz. !Kitapta yazan hiçbir şey gerçekle bağlantılı değildir ve kan, şiddet gibi unsurlar vardır! 06.01.2024

"Sen beni beyaz gibi görebilirsin. Sen bende beyazın iki yüzlülüğünü de görebilirsin ama Güz," dedi ve elleriyle yanaklarımı daha sıkı kavradı. Onun elleri güçlülüğü simgeliyordu benim için. Gücünü bana veriyordu. "Sana olan bu şefkatim gerçek. Yemin ederim gerçek." Onun bu bakışını tablolarıma çizmek isterken bu sözlerini aklıma kazıdım. Gözlerinin içindeki parıltılarda zevkle boğulurken başımı salladım. Onu inanıyordum, ona inanmamak imkânsızdı. Bana gösterdiği bir baba şefkati olabilirdi, anne şefkati ya da bir yabancının vicdan direnişi de olabilirdi. Ama bu şefkate ben beyaz diyecektim. Onun şefkati benim için beyaz şefkatti. 23.05.2021- Saat: 00:56

O gece karanlık sokakta iki siluet belirdi; biri intikâm ateşini ruhunda kaynatan kız, diğeri soluklarına ceset gömen adam. İntikam hırsıyla ruhlarını kaybeden iki bedenin, hastalıklı derecede kıskançlıklarıyla birbirine mühürlenmesinin hikâyesi.

"Bu dünyada ya ölüsün ya da öldürürsün." Tanrı arafa bir zar fırlattı ve Babür'ün askerleri kafesinden çıkmaya başladı. Dünya, ateş ve kan altında kaldı. BABÜR İÇİN ÖLMEK ve KAHROLSUN SALVADOR üçlemenin iki kitabını oluşturan birbiriyle bağlantılı kitaplardır.

"Cehennem yer değil, zamandır." İnsanlık çürümeye başlıyor. Sistem bozuk, düzen kargaşadan ibaret, savaşma güdüsü hayatta kalma isteğinden daha büyük. Taraflar karıştı. Bir şehir çökmeye başlıyor. Felaketler, ölümler, krizler... İnsanlığı çürüten bunlar değil. KAHROLSUN SALVADOR ve BABÜR İÇİN ÖLMEK üçlemenin iki kitabını oluşturan birbiriyle bağlantılı kitaplardır.