"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Ben İnci Mavi Herkül. Ablamın ve eniştemin evine aldığı, evlerinin ilk çocuğu saydığı, soyadlarını verdiği çocuklarıyım. Ben İnci Mavi Karduman. Biyolojik ailemin 17 yıldır ölü bilinen kızıyım. Ben İnci Mavi Günay yıllar boyunca annesinin ölümünden kendini suçlamış olan kızım. Ben İnci. Sadece İnci. Hayatının baştan sona yalan olduğunu öğrenen o zavallı kızım.

Kafama çarpan turuncu topla dengemi sağlamak için hafif öne eğildim ve yavaşça arkama dönüp topun geldiği yere baktım. "Üzgünüm o kadar kısasın ki göremedim." Pişkin pişkin söylenip tekrardan atış yapmak için arkasını döndüğünde içimdeki Naz'ın bilerek frenlerini patlatarak az önce kafama gelen topu aldım ve iki elimle tutarak tam Sinan'ın arkasında durdum. "Sinan." Gülerek bana döndüğünde hiç beklemeden kollarımı iterek sert topu kasıklarına fırlattım. O kıpkırmızı yüzüyle yavaşça yere çökerken yaptığımdan memnun olmuşcasına arkamı dönüp tersten ona el salladım. "Üzgünüm, kafana atacaktım ama boyum yetmedi." Müdür Yardımcısının bile dize getiremediği ben, yaptığım küçük bir hata yüzünden basketbol takımının 1 senelik kölesi oldum. Şimdi, 12 dev gibi şımarık adamla 1.57 lik boyumla nasıl başa çıkacaktım? Not: Bu kitaba şöyle bir göz atmaya karar verdiyseniz ilk bölümün ilk 2 paragrafını okumadan bırakmayınız. *Küfür içerir.* 22.06.2018

Aşiret Ailem/Gerçek Ailem/Abilerim kurgusu. "Bir şeylerin ters gittiğini hissediyorum. Haksız mıyım?" Rojhat beyin mavi hareleri benimle aynı tonda olan gözlerim ile birleştiğinde odadaki atmosfer beni germeye başlamıştı. Onlara ikizime ulaşamadığımı söylemelimiydim? Bilmiyorum. Derin derin nefesler alırken kocasının birkaç adım arkasında duran kadın, kocası ile olan mesafesini kapatıp bana bir kaç adım yaklaştı. "Oğlum, ikizin nerde?" Yüz hatlarım gerildi. İşte sorulması gereken soru ve veremiyeceğim cevap. Benim ikizim neredeydi? Önümde duran kadının dik duruşunun aksine titrek sesi ile sorduğu soru benim, dün cevap verebileceğim bir soruyken, şimdi veremezdim. "Cevap versene." Annesine cevap vermemem onun sinirlendirmiş olması bana bağıracağı anlamına gelmediği için abisi ve babası tarafından sesiz bir azar işiti diğer adam. Bana beklenti ve sanki vereceğim cevaptan korkan kadına ağrıyan kalbim ve dolu gözlerle baktığımda afalladı. "Bilmiyorum. Nerde olduğunu bilmiyorum, telefonunu açmıyor." Verdiğim cevapla gözlerinin içinden geçen endişe ile birlikte kocasına baktığında, en büyük çocuk sert bir nefes verdi. "Sikerler." Verdiği tepkiler kaşlarımın çatmasına neden olurken, Rojhat beye baktım. Gözleri sinirle parlıyor olsada tek geçen duygu pişmalıktı. Neyin pişmanlığı lan bu! İkiz kardeşler olarak büyüyen Sıraç ve Destan'nın hikâyesidir. Farklı yollardan Urfa'da aşiret lerden biri olan Saruhanlılara katılmalarını, Destan ve Sıraç'ın Ordu gibi bir şehirden kendilerine epey ters bir yöre olan Urfa'ya alışa bileceklermi? Şiddet ve argo kelimeler bulunmaktadır. Bu kurguda ki hiçbir olay gerçekle karıştırılmamalıdır. Saruhanlılar adında, Wattpad yayınlanan ilk kurudur.

Gerçek ailem/ abilerim ve kuzenler/aşiret ailem. Çocukluğunu, gençliğini ablası ile birlikte yetimhane de geçiren Asel hayatın akını görmeden karasıyla tanışmıştı. Hayatında çok insana yer vermez, kolay kolay duygularını, benliğini kimseye göstermekten çekinen biriydi. 17 yıl sonra 18 ine 5 ay kala ablasının gidişinin ardından gerçek ailesi Asel'li bulursa ne olur? Asel nanetler yağdırdığı insanların aslında ondan haberi bile olmadığını, herkesin aslında bir karışıklığı 17 yıl dir devam ettiğini öğrendiğinde vereceği karar ne olmalıydı? ... Zemheri aşireti. Mardin'in en köklü aşireti. 17 yıldır büyütükleri kızları ile yaşadıkları kötü geçmişleri yüzünden Asel, le nasıl davranacaklar? Bazı gerçekler gün yüzüne çıktığımda Asel'le bunu nasıl acıklıyacaklar. Asel'li ailelerine nasıl alıştırmaları gerektiğini biliyorlarmıydı? Tesadüfler onların yararına mı zararına mıydı? ... "Beğendin mi?" "Birkaçı burda eskiyecek ama yinede teşekkürler Selvi hanım." "Teşekkür filan yok. Nasıl diğer çocuklarıma harcıyorsak kızımıza da harcarız." Annem elimi tutarak beni odadan çıkartırken, konuşmaya devam etti. "Hem babanda da bende de sınırsız kredin var. Hem maddi, hem manevi anlamda." Onlarsız geçen 17, yıl için bana sınırsız sevgi veriyorlardı ama kalbimdeki sızı ve tebessüm de saklı olan kimsesizlik için ne yapabilirler. Geçmeşi değiştire bilir lermi? Özel güçleri yoksa, sanmam. Küfür, argo kelimeler bulunmaktadır. Kurguda geçen olaylar ve kişiler gerçek değildir.

GERÇEK AİLEM/ ABİLERİM KURGUSU. "Onu ne halde bulunduğumu bilmiyors-" "Bilmek isteyen kim lan!?" Sinirle alnından atan damar belirginleşti, Merdan onu dinlemek istemiyordu, hakkında bir şey duymakta istemiyordu. Derin nefes aldı, masasına kollarını dayamış onun kadar sinirli, bir o kadar da çaresiz kardeşine baktı."Bak Karan, ben o kızı bulacam dediğinde ses etmedim." İçinden neden etmediğini sorguluyordu.O gün bir şekilde bunu kabul etmiş, sonucun buna varacağını bilmeseydi etmezdi."Sen ne yaptın? Gittin kızı buraya, bu konağa getirdin. Ben ne yapayım sana abim artık?" Karan sinirle başını salladı. "Neler gördüğümü bilseydin bunların hiç birisini bana diyemezdin. Ben kardeşime söz verdim, onu cehennemden kurtaracam diye. Ama onun öz abileri ona sik gibi davrandığı için bu kızı kendi ellerimle cehennem den alıp başka bir cehenneme koymuş gibiyim abi!" Sinirler ayağa kalktı, karşısındakinin abisi olduğunu bile unuttu. Sinirle siyah saçlarını karıştırdı. Merdan şaşırdı, belkide ilkes şunu düşündün: ne görmüştü ki onun önünde bu kadar dengesiz olmuştu. Bir kız için onu hiçe sayıyordu, neden?Düşünceleri kısa sürdü, o taş bile onun önünde çatlayacak suratı ile son sözlerini söyledi. "Hiç mi düşünmedin bu kız bu konakta nasıl yaşar? Beni geçtim, Şahin'in yapacaklarından?" Başını iki yana salladı. "Düşünmedin. Ailede en akıllı başında olan sen, bunu hiç düşünmedin. Kız hasta olduğunu bilirim bu yüzden burdan kovmam. Ama en genç bir ay sonra gidecek." "Onu böyle bırakmam! Ben onun abisiyim." "Bende kanımdan olanı sokağa atmıyacam zaten, yurtdışına gidecek, birdaha ne buraya, Türkiye'ye bile adım atmıyacak." . Küfür argo kelimeler bulunur. . SIĞIRCIK adlı ilk Wattpad kurgusudur!

Gerçek Ailem/Abilerim kurgusu. Aşk, kalbe düşen bir kıvılcım; bir anda yakar, feriştahın olur. Sevgi ise o ateşi söndürmeden elleriyle saran. Aşk fırtına gibi gelir gider, sevgi o fırtınadan sonra kalan izdir. Ve bilirsin, izler hep kalır.

İnci: Merhaba Kartal Bey İnci: Ben İnci İnci: Lütfen annenize bizim aramızı yapmaktan vazgeçmesini söyler misiniz? İnci: Şimdiden teşekkürler ~~ Bilirsiniz mahallede günler çok yaygındır. Ve çöpçatan teyzelerle doludur. Fadime Hanım ise Pilot olan ve bu zamana kadar hayatına kimse girmemiş oğlunu evlendirmek istiyordu. Aday olarak ise Sınıf öğretmeni olan ve mahallelerine yeni gelen İnciyi seçer. ~~~~

Gerçek Ailem/Abilerim kurgusu. Daha yalanlarla dolu gerçekleri sindirmesken, gerçek kardeşimin hayatını çalıyordum, onu öldürüyordum. oysa ölüm en çok bana yakışırdı. ... "Ben... özür dilerim ilkez böyle bir şeyle karşılaşıyorum." Sanki ben buranın müdavimiyim. Tekrardan konuşacağı sırada sırtımı ona dönmem susmasına neden olurken konuştum. "Sorun değil seni anlıyorum, boşuna dil dökme tanımadığım bir adamı dedikleri beni kırmaz." Bal gibide kırıldım. Sorunda işte bu! adamın bu dedikleri benim umurunda olması gerekiyor. Normal hayatımda elbette buna benzer olmasada daha beter sözler duymuş, istemiştim ama hiç biri bu adamın sarf ettiği sözler kadar moralimi bozmadı. Bir ergen gibi görülmek istemem ama işte bazen bende insani tepkilere verebiliyorum. Boş ve sonu yokmuş gibi görünen yerde yürümeye başladım. Burda durmak özlelikle tanımadığım bir adamla bilmediğim bir yerde kalmak istemiyorum. "Hey! Nereye gidiyorsun? Hani kırılmamıştın?" Kırıldığımı da nerden anladı? Ona bakmadan cevapladım. "Kırılmadım zaten." "Ama benden uzaklaşıyorsun." Bu adam ne kadarda zekiydi. "E yani?" "Benden korkuyormusun?" Bıkınca iç çekip arkama döndüğümde aslında ondan çok olmasada uzaklaştığımı fark ettim. "Anlıyormusun bilmem ama tanımadığım bir adamla bilmediğim bir yerde kalmak hoşuma gitmedi açıkçası." Birkaç adım ona doğru ilerledim. "Yada tanımadığın bir kızla tek başına kalmakta senin de hoşuna gitmemiştir." Yaptığım ima ile şaşkınlıkla kaşları havaya kalktığında ben saçımı savrulmasına neden olacak bir şekilde arkama dönüp ilerledim. Arkamda ise göt gibi kalmış bir adam bırakarak. ... .Reenkarnasyon ve olağan dışı varlıklar içerir. . Küfür ve argo kelimeler bulunur.