Hades ile Persephone'un kayıp kızı Tanrıça Rose, amacını nihayet hatırlıyor. Özgürlük için mücadele etmek... Dünya bile onun yeniden doğuşundan sağ çıkamayabilir. Zeus'un onun omuzlarına yüklediği karanlık görev, Koruyucu Meleklerin sırları ve hiç tanımadığı ailesiyle yaşayamadığı anılar, elinden alınan fırsatlar... Hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığı bir hikâye... Hayatı okul ile ev arasına sıkışmış sıradan bir kızdı. Şimdi ise ondan bir kurtarıcı olması bekleniyordu. Ama bu, bir kurtarıcının doğuşu değil, birinin bu role zorla sürüklenişinin hikâyesiydi. Bir Villain'in doğuşu. **** Ölüler Diyarı Serisi Kitap 1 - Lethe, serinin ilk kitabı olup, 25 bölümden oluşmaktadır. Birinci kitabın yayınlanması sona ermiştir. İkinci kitap Acheron hesabımda yayınlanmaktadır. _rosebooks._ instagram adresinden kitap hakkında bilgilere ve editlere ulaşabilirsiniz.

Yara Dağdelen için acı, sadece başkalarının lügatinde yaşayan bir efsaneydi. Sinir uçları suskun, bedeni ise bir hayalet kadar tepkisizdi. On sekiz yıllık hayatını; akıl hastası bir anne, yeraltı dövüşlerinin vahşi gürültüsü ve kendi zihninin derin sessizliği arasına sıkıştırmıştı. Ancak o şehirde hiçbir sır sonsuza dek gömülü kalmazdı. Okula gelen üç yabancı, sadece popülerliklerini değil, beraberlerinde tekinsiz bir cazibeyi de getirmişlerdi. Yara'nın kemikleri kırılıyor ama o hissetmiyordu; ta ki o gece, yeraltındaki kanlı arenada bir çift göz onun ruhundaki en büyük boşluğu, o hissiz çığlığı keşfedene kadar. Bazı yaralar dikiş tutmaz çünkü onlar etten değil, sanrılardan yapılmıştır.

aynı kan iki farklı kader..ve iki farklı aşk ..iki farklı dünya ..

"Beni ilk sen yakmadın.Ama ilk defa,yanmak bu kadar gerçek hissettirdi." O bu dünyaya ait değildi. Ama başka bir yer de onu taşıyamıyordu. Gücü kontrolsüz. Geçmişi sırlarla örülü. Kalbi hâlâ kırık. Ve o çocuk... Dokunduğunda her şey yanıyor. Uzak durdukça daha çok çekiyor. Bu bir karşılaşma değil. Bu, kaderin savaşa çağrısı. Aşk mıydı bu? Yoksa sessizce başlayan bir felaket mi? Gerçek seni çağırıyor.Cesaretin varsa dokun! +18 içerir.

"Hey efsun, duyuyor musun beni." Kulağıma bugüne kadar duyduğum en güzel ses geliyordu, onun sesi. Duyduğum o güzel sesi ile daldığım düşüncelerden sıyrıldım. Ve onun bir okyanus kadar mavi gözlerine dalıp giderken yeniden konuşmaya başladı. "Beni duymayacak kadar hangi düşüncelere daldın gittin, neyi bu kadar düşünüyorsun." Seni, sadece seni diyemedim. Efsun küçüklüğünden beri platonik olduğu Adama bir türlü açılamaz, ailesi ile ani bir kararla taşınırlar . Fakat yıllar sonra tekrardan eski şehrine gelmek zorunda kalır. Onları birleştiren Kader midir? Yoksa sevgi midir? Peki efsun artık kalbinde taşıyamadığı aşkı ile ne yapacaktır? Buna direnip eskisi gibi onu uzaktan mı sevecektir yoksa korkusuzca karşısına çıkıp kalbindeki aşkı mı itiraf edecektir...

Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.

Yirmi bir yaşında olan Harun bir sabah hiç farkında olmadan yeni bir hayata atılır. Psikolojik sorunları olan Harun'un küçükken geçirdiği kazadan sonra her şey gözünde silikleşmişti ve o kazada abisini kaybetmişti. Çocukken aşık olduğu kızın ismini dahi unutmuştu. Bir sabah telefonuna gelen tehdit mesajıyla ikilem arasında kalmıştı. Bu ya bir şakaydı ya da inanılması zor bir gerçeklikti. Şaka değil gerçekti; kardeşi gibi sevdiği arkadaşı gözleri önünde okulun çatısından atlayarak intihar etmişti. Ancak o bunun bir cinayet olduğunu biliyordu. Ve katilleri bulmak için polisle iş birliğine girmiş, hastalığının ilerlemesine rağmen bu yoldan dönmemişti. Gördüğü kabuslar ve rüyalar onun hasta ruhunu daha da karartmıştı. Bu hikayede en çok acı çeken ruh onunkiydi, en çok sevilen ise bir başkası.

DELÎ DİVANE | gizem gerilim korku. Dedesini kaybeden küçük bir çocukluk travma dolu, Ali'nin annesini hüzünlü bir aşk hikayesi.. "salı ve cumartesi günü ."saat 20:00 Askıya alındı

Her sessizlik, paslı bir zincir; her karanlık, umutları kör eden bir perde. Duygular, buz tutmuş nehirler misali cansız; yaşam, mezar taşına kazınmış bir tarih kadar anlamsız. Dünya ikiye bölündü. Bizler ve Ötekiler... Bizden olanlar, kurucu ülkelerin koruması altında, Ötekiler'se bu karanlık dünyada hayatta kalmak zorunda. Sınırlar, duvarlar ve yasalar... Ötekiler artık bunlarla yaşayamaz. Tek bir yolları var: yeni bir isim, yeni bir hayat. Üst sınıfa geçmek zor ama bir o kadar da basit; öldür, çal ve yaşa... Gerçek kimliği unutulmaya yüz tutmuş Sasha Miller da hem bir Öteki hem de bir kimlik hırsızıydı. Geçmişini geride bırakıp düşmanlarının suretinde yaşamaya başladığından beri ruhu ağır bir yükle kaplıydı. Çünkü sırlar er ya da geç ortaya çıkardı. Gerçek kimliğin ne kadar saklanabilir? Peki ya masken düştüğünde hayatta kalabilir misin? ... Alıntı: "Kurulu düzene ses çıkaramazsın." dedi. "O halde onu yıkar, yeni bir düzen kurarım." diyerek karşılık verdim.

En son ne zaman görmüştüm onu? 3 yıl? ya da 4? ''Bu bizim son görüşmemiz olacak Neva.'' demişti Baran. Hayatımdan tamamen çıkıp giderken sadece bir cümle söylemekle yetinmişti. Altı kelime... Daha fazlasına gerek duymamıştı. Peki ya şimdi? Ne değişmişti? Beni ona hatırlatan neydi? Ansızın yanına çağırmasının bir sebebi olmalıydı. Sözünden döndürecek bir sebep...