Damla : Umarım tanıdık değilsindir Doğuş : Her şey normal giderken neden bu düşünceye kapıldın? °°°°°°°°°°°°°°°°° Doğuş : Şimdi iddiayı kim kazandı? °°°°°°°°°°°°°°° Damla : Senin nasıl biri olduğunu hiç anlayamamışım... •Başlangıç 12.04.2021 •Bitiş 26.06.2021 **Kitabın herhangi bir kopyasının kullanılması durumunda haklarımı kullanacağım.**

Güneş: Polis ol, polisle birlikte ol ama asla polislik olma demişler ya Güneş: Halt etmişler Güneş: Tutuklayanım sen olacaksan polislik olmaya razıyım Çevikçi Bey çevrim içi (01.52) Görüldü (01.52)

"Benim adım yok Narin, gölgem yok, ayak izim yok." dedi umutsuzca. "Olsun!" dedim omuz silkerek. Onun aksine umarsız çıkıyordu sesim. "Adını dilim zikretmese de kalbim senin adınla çarpar..." dedim üzerine basa basa "Olmasın ayak izin ben kokundan anlarım geçtiğin yolları..." diye devam ettim sözlerime. İkimizde kilitlenmiş gibi birbirimizin gözlerine bakıyorduk. Sesim o kadar netti ki, kısık sesle konuşuyor olmam bile anlaşılmaz gelmiyordu. "Varsın olmasın gölgen benim gölgem ikimize de yeter!" dedim kararlılıkla. BU HİKAYE TAMAMEN KURGU OLUP KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. Kitap tasarım: birkadehsevgi- Tanıtım tarihi: 21.02.2021 Yayınlanma tarihi: 21.09.2022

"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.

❝KURDUN DİŞİNE KAN DEĞERSE; BAŞ ÜSTÜNDE BAŞ, TAŞ ÜSTÜNDE TAŞ BIRAKMAZ. BİR KURTLA BAŞA ÇIKILMAZ.❞ 🌙 Bir yıl önce atandığı timle birlikte tüm hayatını adadığı operasyona başlayan Yüzbaşı, bizzat kendi üstleri tarafından tüm planlarının sekteye uğratılacağını asla tahmin edemezdi. Onlarınkisi nefretle başlayan bir hikâyeydi. Kuru, buz gibi soğuk, gece kadar karanlık bir nefretle. Oysa teröristlerin korkulu rüyası ve dağların tanrısı Buz Yüzbaşı, hayatında ilk defa gecenin karanlığını sırtına pelerin diye geçirmesine rağmen parlak yıldızlar kadar göz alıcı ve ay kadar sahte bir kadına yenilecekti. Çünkü bu, nefretin pençesinde filizlenen bir izmihlâl hikayesiydi. ⭐️ Derin bir gümbürtü koptu gökten, kopmasına koptu ama yerimde sıçramadım bile. İdrak edemedi bile beynim. Zira gözlerimin çarpıştığı maviliklerdeki şimşekler daha şiddetliydi. Beni çarpacak kadar, elektrik çarpmışa çevirecek kadar. Aylardır o tonu görmemiştim ama şimdi gözlerimin çaresizce tutunduğu, karanlığın bile zapt edemediği içimi yarmaya çalışan mavi, sıcak bir gök mavisi değil, kan donduran buz mavisiydi. Orada aylardır ilk defa gördüğüm bakış kalbimi kanattı, ruhum orada kaldı. O bana hiç güvenmemişti. Çok geçti ama bu gerçeği ancak şu an anlıyordum. "En acısı da ne, biliyor musun?" dedi, elindeki tabancanın emniyetini çekerken. Eli bile titrememişti. "Bana ihanet etseydin zerre sikimde olmazdı, ama sen bana vatanıma olan sevgimi sorgulattın." Elindeki silah bana doğruldu, patlamadı ama patlasa daha az yakardı canımı. O bana beni öldürmek ister gibi baktı, ben kendi nefesimde boğuldum. Kalbim atmayı kesmek için o anı seçmişti. Ölümüm, yine onun elinden oldu. Bense sadece ölümü kucaklarken gülümseyebildim. 🌙🌟 SAHTE YÜZLER SERİSİ 1. KİTAP

0544*******: güzel taktik kardeşim ama bayatladı bu numaralar başka kapıya. (17.20) 0551*******: ha? (17.20) görüldü

Yanlışlıkla bi askere mesaj atarsan ne mi olur??? Görelimmm..

Ortaokul arkadaşı olan 4 kişi yıllar sonra asker olarak aynı time düşüyor.

Not: Kitapta +18 unsurlar mevcuttur.. (Tamamlandı) ........................................ ~ZS~....................................... "Kına yakmak kendini adamaktır. Bir gelin ve damatlara yakarlar; kendilerini birbirlerine adasınlar diye. Bir de kurbanlıklara yakarlar; kendilerini Allah'a adasınlar diye. Bir de askerlere yakarlar; kendilerini vatana adasınlar diye." Öğretmen olan Asena, albay olan babasının ısrarıyla gittiği yemin töreninde; kalabalığın içinde parlayan üniformalar arasında, sadece bal rengi gözleri gözüken askeri gördü. O an Asena'nın kalbine bir cemre düştü. O cemre; yeni rütbesiyle Gölge Timi'nin başına geçen Binbaşı Özçelik'i tanıyınca yayıldı, büyüdü ve bahar oldu. Binbaşı Özçelik, rütbesini almak için kürsüye çıkınca Asena'ya baktı. O bakış, ruhunda öyle bir iz bıraktı ki hiçbir zaman silinmeyeceğini o vakit anladı; çünkü onun gözlerinde kendini gördüğünde, tanıdığı ve bildiği o sert adam yoktu. Onun yerine sert kabuğu kırılmış, geçmişin ağır yükü omuzlarından silinip gitmiş, geçmişin gölgesi geleceğinin üzerinden dağılmıştı. O an anladı ki; Binbaşı'nın sığındığı o sessiz gölge, artık Asena'nın baharıyla aydınlanacaktı. Artık onlar sadece bir asker ve bir öğretmen değil, aynı kaderin iki yarısıydılar. ................................... ~ZS~................................. ~BİR KİBRİT YAK adında wattpad de bulunan ilk ve tek kitaptır~