Normal bir mahalle aşkında abinin arkadaşı kıza aşık olur ve kızı aşkına inandırmak için elinden geleni yapar. Ya kız bu adamı sevmezse? Ya ona zorla dayatılan bu sevgiden kaçarsa? Abisinin arkadaşı hep peşinde olursa ne yapabilirdi ki? İşte tam da bu yüzden benim yaşadığım sıradan bir mahalle aşkı değildi, bu benim hayatımın köküyle değişmesine sebebiyet verecek gerçekçi bir dersti. Mahalle kültürüne başka bir bakış açıyla bakan bir kitap okumak istiyorsanız, kitaba bekleniyorsunuz💫

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! Şimdi düşününce o güne geri dönsem yine o arabaya biner miyim diye sorguluyordum. Bana attığı ilk mesaja cevap verir miydim? Bu yaşadıklarımızı yaşayacağımızı bilsem hayatımdaki ilk keşkeye dönüşen adama büyük bir aşkla tekrar bağlanır mıydım? Tüm bunların yaşanacağını bilsem bile yine o arabaya binerdim. Yekta benden gitmiş olsa bile onun arkasında bıraktığı şey benim için paha biçilemez değerdeydi. Şimdi buradayım, Yekta'nın karşısında. Kucağımda bir yaşına basmak üzere olan kızımla beraber. Kızım. Kızım diyordum çünkü Asya hiçbir zaman Yekta ile bizim kızımız olmamıştı. O sadece benim kızımdı. Yekta'nın Asya'nın üzerinde gezinen bakışları, gözlerinde ve yüzünde edinen o şaşkınlığı beni öfkelendiriyordu. Oysa ben Asya'nın yüzünü ona göstermeyecektim. Yekta hayatı boyunca Asya'nın yamacına bile yaklaşamayacaktı. Bunu hak etmiyordu. Yekta şu an kızımı görmeyi hak etmiyordu. Kader bir şekilde yollarımızı kesiştirmese dünyanın bir ucunda birbirimizden habersiz bir şekilde yaşamaya devam edecek, belki de birbirimizin adını ağzımıza almayacaktık. Çünkü ben iki yıldır onun adını ağzıma almamıştım. '310324 🔗

Bebeği lösemi olan Arslan ile kardeşinin beyninde tümör olan Ayşegül, çaresizlik dolu bir dönemde kaderin ağlarını örmesiyle karşılaşır. Onların çaresizlikten başlayan zoraki evlilikleri, acaba güçlü bir aşka yuva olabilecek miydi? "Sakin misin?" diye sorduğunda, iyice yaklaştı. "Sakinim." Onun sözlerinden cesaret alarak, dudaklarıyla dudaklarına dokundu ama ansızın yüzüne yediği tokatla, şaşkına döndü. Ayşegül'ün tedirgin bakan ela gözleri, kırpışan kirpiklerinin altında fazlasıyla masum duruyordu. "Özür dilerim." "Önemli değil... Şimdi ben seni tekrar öpeceğim ve sen bana tokat atmayacaksın." "Sen öpeceksin, ben tokat atmayacağım." "Aynen öyle..." "Tamam." "Öpüyorum." "Öp..." "Tokat yok?" "Tokat yok." Arslan, dudaklarını hafifçe onun dudaklarına değdirdiğinde, Ayşegül istemsizce geri çekildi. Onun gerilemesiyle, Arslan ona doğru yaklaştı. "Kaçarsan olmaz." "Kaçmamam lazım, evet!" "Ayşegül, sakin kal..." "Sakinim. Gayet sakinim!" Karısının titreyen ellerini tuttu ve dudaklarına götürüp öptü. Onu yatıştıracak başka bir çare bulamamıştı. Onun derin bir şekilde nefes almasıyla, rahatlamaya çalıştığını gördü ve tekrar denedi. Dudaklarını onun dudaklarına yakınlaştırdı ve ansızın Ayşegül'ün onu öpmesiyle şaşkınlığa uğradı. Geri çekilen Ayşegül, telaşla söylendi. "Çok pardon! Sen öpecektin, ben tokat atmayacaktım! Ben yanlışlıkla öptüm!" Arslan, kıza şaşkınca baktı. Bu kız gerçek miydi? "Biz öpüşmeye bu kadar zaman harcadıysak, gerisi..." diyen Arslan, geri çekilip önüne döndü. Ne yapsaydılar acaba? Sakin yaklaşınca, becerememişlerdi. Bir anda mı olsaydı? Bir de onu denemek isteyerek tekrar karısına döndü ve ansızın dudaklarına yapıştı. Uzun öpücüğü, nefes almak adına sonlandığında, tekrar yanağına yediği tokatla şaşkınlığa uğradı. "Ayşegül, tokat yok demi

Beş yıl önce bir savaş zamanı her yerin kan götürdüğü, doktorların ve hemşirelerin asker iyileştirmeye yetmediği zamanlar Nilüfer Hakkari'ye savaş yerinde bir sahra hastanesinde görevlendirilir. Orada bir yüzbaşı gelir Yusuf yüzbaşı. Ağır yaralı. Kars'ta yaşayan kardeşi ve babasına olan son mektubunu göndermek isteyen yüzbaşı. Mektubu Nilüfer'e verir. Tam o sırada sahra hastanesine bomba atılır. Etrafta kandan göz gözü göremez olur. Hemşire Nilüfer ve Yüzbaşı Yusuf ağır yaralanır. Beş yıl geçer aradan. Nilüfer askeriye hemşiresi olarak tain alır. Şırnak'a gider ve beş yıl sonra Yüzbaşı Yusuf ile karşılaşır. İşte Sahra böyle başlar...

Karadeniz

Anlaşmalı evlilik•Bekar-hamile anne•Mimar kadın•İ.Mühendisi müteahhit adam 𓍯 "Sen ve karnında ki artık bir Demirkan." Lena nişanlısıyla bir gece geçirir. Önceden o gece onun için huzur olmuştu ama sabah nişanlısının onu terk etmesiyle o huzur bozulmuştu. Bir süre sonra Lena şirketteyken hamile olduğunu öğrenir. Bunu duyan şirketin sahibi olan Yekta Mir Demirkan Lena'ya anlaşmalı evlilik sunar. Ve artık o imzayı attıktan sonra Lena'nın hayatı değişir. 𓍯 Kitabın bütün hakları bana aittir. Herhangi bir (ç) alıntı olursa gereken yapılacaktır.

Hayallerimi elimden aldılar.Sonra özgürlüğümü Bana yalnızca onun soyadını bıraktılar Ben ise; Kocam dediğim adamın bir insan mı yoksa geceleri peşime düşen bir heyula mı olduğuna karar veremiyordum Heyula:Korku veren ürkütücü varlık,mezacen insanın peşini bırakmayan bir korku

"Davetiye mi bekliyorsunuz?" ...Bir cümle nasıl iki insanın yollarını tehlike ile birleştirebilirdiki. Birbirinin varlığından habersiz iki insan bir alçak yüzünden yan yana gelmişlerdi. Peki ya bu yolda onları neler bekliyor olabilirdi ki alt tarafı adalete teslim edecektiler. Farklı kişilikler , farklı kültürler farklı bağlar fakat tek bir ortak yön vardı... Merhabalarr umarım sevgili okurlarım veya okuyucularım ben Esma 1 yıldır aklımda olan kurgum ile sizlerin önüne çıkmış bulunmaktayız. Bu yolda Şimdiden benimle olan herkese teşekkür ederim...

(Dokuz Yayınları aracılığı ile basılmıştır ve kitap versiyonununda ek sahneler vardır. Kitap devam ediyor) "Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka kişiler olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)

•Efsunlu Bir Köy Rüzgarı• Yoğun yetişkin sahneler içermektedir. #anlaşmalıevlilik #zorakievlilik #bursaköyü #köykurgusu #smut