Hiç kapanmamak üzere açılan yaralar, kanamaz. İz bırakır. Ve o iz sonsuza dek geçmez, Yanı başında kalır.

*14 Kasım 2023 güncellemesi* İlerleyen bölümlerde yorumlarda birçok spoi ile karşılaşabilirsiniz. Her ne kadar uyarı geçsem, o yorumları silsem de maalesef devam edenler var. Bu nedenle özellikle kritik sahnelerde yorumlara bakmamanızı öneriyorum. Gözlerinizi kapatıp tepkinizi yazabilirsiniz elbette :) Keyifli okumalar dilerim. ** Lilith her zaman günahkârdı. O ki en isyankâr, planını kusursuz yapmıştı. Ve insanoğlu bundan nasibini alacaktı. 22 gün, ardından dolunay kana bürünecekti. Ve melek, kan kırmızı kanatlarını kaybedişinin intikamını alacaktı. 🝳 Akıl hastanesindeki yakınını ziyarete giden Gece, hiç ummadığı bir durumla karşı karşıya kalır. Orada bulduğu mektup, tüm gerçekleri sorgulatacaktır. O geceden itibaren 22 gün başlar. Zaman gittikçe kısalıyor, bu oyunu kim kazanacak dersiniz? Küçük kardeşinizin hayali arkadaşının gerçek olduğunu öğrenseydiniz şayet, siz de delirmek isteyebilirdiniz.

Victoria, sıradan bir gazeteci gibi görünse de, gizemli olayların peşinde koşan cesur bir kaleme sahiptir. Boş zamanlarında, paranormal vakalar ve açıklanamayan olaylar üzerine yazdığı sanal dergisi, beklenmedik bir şekilde ona kapılar açar. Yazıları, paranormal cinayetleri araştıran seçkin bir ekip olan Maleficium Aeternum'un dikkatini çeker. Ekipten aldığı teklif, Victoria'nın hayatını kökten değiştirecektir. Onlarla çalışmaya başlamasıyla birlikte, bilinmeyenlerin karanlık dünyasına doğru bir yolculuğa çıkar. Ancak bu yolculuk, sadece hayaletler ve garip olaylarla sınırlı değildir; çok daha karanlık sırlar gün yüzüne çıkacaktır. Üç ay sonra, sıradan gibi görünen bir cinayet vakası ekibin masasına gelir. Ancak ipuçlarını takip ettikçe, Victoria ve ekip arkadaşları, bu cinayetin yalnızca bir başlangıç olduğunu fark eder. Görünüşte basit olan bir vaka, devasa bir olay zincirini tetiklemiş ve Victoria'nın bugüne kadar inandığı her şeyi sorgulamasına neden olmuştur. Peki, bazen cevaplardan daha korkutucu olan tek şey, soruların ta kendisi olabilir mi? Bazen gerçeğin ortaya çıkması, karanlığın daha da büyümesine neden olabilir mi? "Sana baktığımda, dünyanın tüm karmaşasına rağmen hâlâ bir şeylerin doğru olabileceğini hissediyorum."

"Biz Kartalız...Ölüm kokarız, barut kokarız, kan kokarız anlıyor musun? Bu yuvaya girmek ölüm demek!" Genç kadın dolu gözlerle buruk bir şekilde tebessüm etti. Kendini büyük bir arzuyla ölümün kollarına bırakmaya razıydı; kendini yuvaya adamaya hazırdı. "Yuva ölümse ben bizzat toprak olurum... Senin için sizin için toprak olmaya hazırım." Genç adamın gözleri buğulandı, dudaklarına buruk bir tebbesüm yayıldı. Biliyordu çünkü o kan koksa da sevdiği kadın ölüm kokacaktı ve onu tamamlayacaktı. Onu kendi yuvasına almaktan başka çaresi yoktu. Kartal yuvası ölümse topraktan ayrılamazdı.. Elini genç kadının yüzüne koydu, "O zaman Kartal yuvasına hoşgeldin.." dedi. [Kitap düzenlenmektedir.] Kapak Tasarımı : theguldesign Dram#1 Komedi#1 Atatürk#1 Istihbarat#1

Adaletsizlik neden her yerde? Güçlü olan zayıfı ezerken ne yapılabilir ki? Sadece sevdiklerini korumak yeterli mi? Aklımda bu sorular dolaşıp duruyor. Bir karar veremiyorum. Güçlü olmam gerekli. Sevdiklerimi korumam gerekli ama bu yeter mi? Düzenin mi yanında olmalıyım yoksa düzeni yeniden mi yazmalıyım? Her şey karışık ama sanırım kararım net. Hem düzeni yeniden yazacağım hem de sevdiklerimi koruyacağım...

Mystery TR, Gizemleri Ustalıkla Çözenler listesinde. *Haftada en az bir kez bölüm gelmektedir.* Kitabın başlangıç tarihi: 6 Eylül 2016 Geçmişten gelen sırlar, gelecekteki sırlar ile baş edebilecekler mi? "Önceden kimliksizdim. Kimsenin adını bile bilmediği, dikkat etmediği biriydim. İnsanlar beni yalnızca kendi hayatlarındaki bir figüran olarak görüyorlardı. Beni figüran olduğuma o kadar inandırdılar ki kendi hayatımda bile başrol değildim. Ama sonra zekamı keşfettim. Artık şan, şöhret, para, ilgi... her şey benim etrafımda dönüyor. Şimdi ben herkesin hayatının 'gizli' baş rolü oldum. İstediğim her şeyi olabilirdim, istediğim herkes olabilirdim. Ben, tanrı olmayı seçtim."

"Benim topraklarımda ölmek için özel bir nedene gerek yok." Mihra Elnurova, Türkiye'nin güneyinde yer alan, ufak bir Türkmen ülkesi olan Karahan'da yaşamaktadır. Sıcacık bir ailede büyüyen Mihra, hayatın sert ve acımasız yüzüyle henüz tanışmamıştır. Ta ki ülkesinde baş gösteren iç savaşa kadar. Ülkenin çeşitli bölgelerinden ayaklanma, silahlanma haberleri gelirken hiçbir sorun olmadığına inanarak yaşayan genç kız, bir sabah bulundukları kasabaya ülkesini ve kendi topraklarını korumak için Türkiye'den askerlerin gönderildiğini öğrenir. Bu askerlerin arasında hayatının aşkının da olacağından bihaberdir. Yağmurlu bir günde şarkı söyleyip kendi kendine eğlenirken çitlerin arkasından kendini izleyen Türk askeri Yusuf Agâh Demiral'ı görünce Mihra'nın kalbi o zamana dek hiç atmadığı kadar kuvvetli atmaya başlar.

''Şeytanın bileklerinde saklıdır belki de insanlığın rehberi zira böylesine bir insanlık yalnızca ondan öğrenilmiş kadar kötü olabilirdi.'' Her şeye rağmen yaşamaya devam etti çünkü yaşaması gerekti. İdealleri uğruna, hiçe sayılmış ruhu uğruna ve yıkık dökük bir harabeyi andıran kalbi uğruna. Ellerinden alıp ellere verdikleri hayatını tırnaklarının uçlarıyla kazanmak pahasına yaşamak zorundaydı. Ve yaşadı. Çok acıdı, çok acıttı belki ama bir gün o acı bir başkasına karıştı. İşte bu sefer ikisi birden yanmaya başladı. Farklı notalarda tek bir ritim oldu, çünkü artık kalpleri aynı şarkıyı söylüyordu. Bu onlara aitti ve onlar susana kadar bu şarkı hiç bitmeyecekti.

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.