İskoçya'da dış dünyadan uzakta büyüyen Rhona Sheen yarı vampir-yarı insandır. Gizemli adam, Taşıyıcı David Reese onu Londra'ya götürmek için teslim aldığında, yolculuk boyunca iki yabancının hayatı kökten değişmek zorunda kalır. Yolculuk boyunca karşılaşacakları türlü zorluklarla başa çıkarak sürpriz olaylarla karşılaşacaklar. Peşlerinde kurt avcıları, vampirler ve açığa çıkmayı bekleyen sırlar olacak. Ters köşelere hazır olun. David Reese aslında kim? Rhona'yı neden Londra'ya götürmek için ısrarcı? Ve neden peşlerinde hem vampirler, hem de kurt avcıları var? Fantastik kurgu, vampir, darkromantasy, gizem ve aksiyon sevenler için sürükleyici bir macera.

"Bazı geceler sabaha çıkmaz; insan o karanlıkta başka biri olarak uyanır."

"Bir bozuk saattir yüreğim,hep sende durur..." Karanlık odalar vardır.Zifiri karanlık,gözlerinize değil beyninize işler. O odada bir günden fazla durursanız artık delirme noktasına gelirsiniz.Canavarlar vardır.Hiç beklemediğiniz yerden çıkar ve size saldırırlar.Hayır baştan yaz.Canavarlar dışarıdadır,karanlıkta gelmesinden korktuğumuz canavarlar asıl bizi karanlıkta bırakanlardır. Çocukluğundan beri annesinin takıntısı yüzünden hayatı kısıtlanarak yaşayan Alisa bu duruma adapte olmaya zorlanmıştır. Alisa, küçük bir fanusta büyüyen balıktan farksızdır.Ama o artık okyanusa kavuşacağı umudunu çoktan kaybetmiştir. Halasının acil çağırması ile Ağrı'ya giden Alisa annesi hakkında ucu bucağı olmayan gerçekler öğrenirken kendini miras için bir oyunun içinde bulur. Sadece para üzerine kurulan bu oyunda kaybeden olacak mıydı ya da kazanan.Bilmeden oynadı kozunu.Çünkü para onun kafasının içine zorla kazınmış bir mirastı.Kim bilir bu hikayede başka miraslar da çıkacaktı karşımıza. "Bana yıllardır kanadımın kırık olduğunu söylüyorlardı..Oysa ben sadece uçmayı bilmiyordum..." Tüm haklara sahiptir. Çalıntı, alıntı durumunda hukuksal işlem başlatılacaktır.

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez. Bazıları, kaderin bize bıraktığı yarım kalmış bir hikâyedir. Kardelen, geçmişini hatırlamadan uyandığında elinde yalnızca kendi yazdığı sayfalar vardır. Sayfaları okudukça unuttuğu hayat gözlerinin önünde yeniden canlanır: Baran, Mert, yarım kalmış bir aşk, söylenmemiş sözler ve geri dönülmemesi gereken bir gece... Fakat Kardelen'in bilmediği bir şey vardır. Hatırladığı her şey, onu gerçeğe değil; gerçeğin saklandığı yere götürmektedir. Ya geçmişini yeniden hatırlamak, hayatını kurtarmak yerine her şeyi yeniden kaybetmesine neden olursa? Çünkü bazı hikâyeler unutulmak için yazılır. Bazılarıysa hatırlanmaması gereken bir gerçeği ortaya çıkarmak için. Peki ya sen bu kısır döngüden çıkabilecek misin?

Biri, adaleti kırık bir teraziyle mahkeme salonlarında aramaya yeminli bir hukuk öğrencisi; Meyra Aksel. Diğeri, adaleti kendi yumruklarıyla yeraltının kanlı ringlerinde yazan bir sokak dövüşçüsü; Vidar Soykan. Geçmişin külleri arasından doğan intikam, onları hiç beklemedikleri bir anlaşmanın eşiğinde karşı karşıya getiriyor. Biri mavi gözlerinde koca bir yalnızlığı taşıyor, diğeri geceden bile karanlık bakışlarında geçmişin cinayetini saklıyor. Zincirler bileklere dolandığında, celladınız aynı zamanda tek sığınağınız olabilir mi? Karanlık bir İstanbul gecesinde başlayan acımasız bir oyun... Kumar masasında kaybedilen hayatlar, fısıldanan tehlikeli selamlar ve çocukken dizine yapıştırılan o yara bandının izini taşıyan iki ruh. 🪷🪦 Geceden bile karanlık gözlerin, mavi bir yangınla imtihanı başlıyor.

"Hayatta bazı borçlar parayla değil, özgürlüklerle ödenir. Defne ödeyemiyeceği bir bedelin altında ezilirken, kendini yeraltı dünyasının en acımasız isimi olan Ateş Aksoyun karanlığında buldu. Kaçmaya çalıştıkça daha da derine battığı bu tehlikeli oyunda, aşk bir kurtuluş mu olucak yoksa en büyük yıkın mı? Özgürlük gerçekten gökyüzünde midir, yoksa o karanlık gözlerin hapsinde mi?"

Sözler, düşüncelerin aynası ve duyguların en saf tercümanıdır. İnsan, bir kelimeyle yaralar, bir cümleyle onarır. Doğru zamanda söylenen bir söz, insanı karanlıktan aydınlığa çıkarabilir; yanlış bir söz ise yıkılmaz görünen köprüleri yıkabilir. Bu yüzden söz, sadece dilin değil, kalbin de bir aynasıdır; dikkatle seçilmeli, özenle söylenmelidir. ~~~ "Sözüm olsun ceylan gözlüm bulacağım"

"Ben senin neyinim ki!?" "Karanlıkta doğan Tek Işığım; Tek Umudumsun!" İzmir'de kendi halinde yaşayan Ülkü,yeni atanan Avukattır.Daha yeni yeni hayatını düzene sokmaya çalışan ülkü, Rüyasında gördüğü evrende olduğunu fark eder.İşte şimdi hayatının burada başladığını ve son bulamayacağını anlar. Karanlıkta,doğan bir ışıktı. Eşi benzeri olmayan, devrimi yaratacak o kişiydi. Bu onun için şerefti. Ne olursa olsun,umut hep içimizde vardı. Umutsuzluk,yoktu. Umut vardı. Ve size tavsiyem,umudunuzu asla yitirmeyin. (Fantastik,mizah,hüzün,Genç kurgu,romantik,krallık,umut) Not: TELİF HAKLARI SAKLIDIR! ÇALINAMAZ. EĞER BU KİTAP HAKKINDA KOPYA,ÇALINTI GİBİ BAŞKA BİR KİTAP GÖRÜRSENİZ, BANA DÖNÜŞ YAPMANIZ ARZ EDİLİR.

DİKKAT: ÖĞRETMEN ÖĞRENCİ KURGUSUDUR Lavinia: Sana vermem gereken bir ceza vardı. Defne: Tobe hasa Defne: Ben neden hatırlamıyorum? Lavinia: Hatırlatayım istersen. Lavinia: Yanına gelirsem hallederiz. Lavinia: Ama inlemelerin ile tüm binayı ayağa kaldırırsın. Lavinia: :) Kitap kapağı için: Instagram: camelia_angell Başlangıç tarihi: 04/02/2024

Gerçek ailem kurgusu!!! Hep iyi kız tarafından okuduk hikayeleri. Kız iyi niyetiyle yaklaşır ancak ailesi hep ona karşı kötüdür. Karıştırıldığı kız kaldığı ailede travmalar bırakmıştır ve asla sevilmez. Ana karakter kız da bu önyargıları kırmak için çabalar. Şimdi hikayeyi biraz tersine çevirsek? Kötü sandığımız o kızın gerçek ailesini bulmasını okusak? Simay Naz Akgül sandığınız o kötü kız. Bu da onun hikayesi. 🤍 "Yaptığın son şey seni bizden kopardı. Her şeyinle seni kabul etmeye çalıştım ama olmadı! Durmadın, her seferinde daha fazla canımızı yaktın!" diye bağırdı annem. Gerçi artık annem değildi değil mi? "Ben kısasa kısas yaptım hep! Çocukların bana nasıl geldiyse onlara öyle gittim!" Anlamıyordu. Onların yaptıklarına karşı üç maymunu oynuyorlardı. "Bu yüzden öz kardeşimizi istiyoruz!" Daha fazla izleyici kalmak istemeyen Çınar annemle arama girdiğinde bakışlarım onu buldu. Öz aileme beni kötülemişti değil mi? Bu yüzden rahattı. "Eşyalarını aldın, defol artık evimizden!" 🤍 "Alışkın olmayabilirsin ancak zamanla alışacaksın." dedi arabayı durdurduğunda. Hemen önünde durduğumuz sarı renkli duvarlara sahip evi gösterdi. "Evine hoş geldin kızım." "Kızım diyorsunuz," dedim evden gözlerimi çekmeden. Ona benim hakkımda hiçbir şey anlatmamışlar mıydı? Nasıl bu kadar içten ve samimiydi bana karşı? "Başka ne diyeceğim?" dedi şaşkınlıkla. "Kızımsın sen benim." "Benim hakkımda size anlattıkları şeyleri biliyorum," bakışlarım ona döndüğünde göz göze geldik. "Bana nasıl güveniyorsunuz?" "Güvenmiyorum." dedi açıkça. "Ancak güvenmek istiyorum. Bu yüzden söylenen her şeye kulak tıkadım ve seni buraya getirdim."