simatales12
- Leituras 316
- Votos 25
- Capítulos 10
O gece şehrin üzerine ince bir ışık örtüsü serilmişti . Mekan kalabalıktı , ama Baran ve Reva herkesten uzak bir terasta oturuyordu . Aşağıda patlayan havai fişekler vardı ama Revanın gözleri dışarda değil , kendi içine dönüktü
Baran Sesizce baktı ona , bu gece herşey bitecekti , aralarındaki mesafe eriyecekti.
"Bazen " dedi alçak bir sesle Reva
"İnsan en kalabalık yerlerde bile kendiyle baş başa kalabiliyor "
Kendince konuşuyormuş gibiydi ama yanındaki baranla konuşuyordu
Ve konuşmaya devam etti , sanki kimse yokmuş gibi
" Ben yılbaşı gecelerini pek sevmezdim , bir gece hariç "
" Çünkü bir tanesi ruhumda iz bıraktı"
Baran konuşmanın nereye varacağını tahmin edebiliyordu
Revada kimse yokmuş gibi elindeki bardağa daireler çizerek konuşmaya devam etti
" Çocuktum " diye devam etti " lunaparka götürmüştü babam beni , ilk defa yumuşacık bakmıştı bana . Götürdü beni , kayboldum sonra , saatlerce aynı yerde oturup onu bekledim , oysa bana pamuk şeker almaya gitmişti orada bırakıp gitmiş beni , sonra bir çocuk geldi yanıma , konuşmaya çalıştı, ismin ne dedi bende Heidi dedim -"
Baran konuşmanın sonunu bildiği için konuşmayı devir aldı
" Sen ona heidi dedin diye o da sana Peter dedi , sonra beraber babanı aradınız ve o da sana benimle evlen dedi dimi doğru hatırlıyorum "
Reva bir an afaladı , bu hikayeyi sadece kendisi ve o çocuk biliyordu yoksa...
Yerinden bir anda ayaklandı ve geriye sendeledi
" Sen ... O sendin... Peter "
Baranda yerinden ayaklanarak ona doğru yürüdü
"Evet ... O bendim "