"Vatan canımızdır, canımız vatanımızındır!" Karşılaşmalar her zaman birinin bir şehre gelmesiyle yada o şehirden gitmesiyle başlar...

Kafes dövüşçüsü ve motorcu olan kızımız gerçek ailesini bulduktan sonra hayatı nasıl değişecek...

Gözlerim kararıyordu, karşı taraftaki sesleri duyamıyordum. Zamanım azalıyordu. Kendimi zorlayarak gözlerimi açıp son kez konuştum. " Hakkınızı helal edin." O sırada bir ses duydum. " Komuta-" diyen kişinin sözünü kestim. " Merak etmeyin size her zaman hakkım helal Bozkurt Timi " kendimi toparlayarak dikleşip onlara döndüm. Hepsinin gözleri doluydu fakat elimde gelen tek şey şu kelimeleri söyleyerek gözlerimi kapatmam oldu. " Ey Türk Gençliği ! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok nâmüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir. Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi, vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!" Son kez derin bir nefes alarak şunları söyledim. "Eşhedü ella ilahe illallah..."

19 yılımın yalan olduğunu duyduğunuzda ne tepki verirdiniz üzülürmüydünüz? , korkarmıydınız yada hayel kırıklığına mı uğrardınız... Hiçbiri çünkü benim bir ailem yoktu ben hep kan ve vahşetin içindeydim ben NİL' dim yeraltında adımın hızla ilerlediği kod adımın ÖLÜM olduğu kişiydim benim hayatımda duygularıma yer yoktu. Beni kimse sevmezdi hoş bende onları... Kapıya adımlayıp ne dediklerini dinlemeye başladım 'bebek onu almalıyız büyük patron istiyor' dedi bir adam 'bizi öldürür o kadın yaşatmaz bir dakika bile ayrılmıyor bebeğin yanından nasıl ondan alacaz... Hem duyarsa bizi öldürür' dedi başka bir adam korku dolu bir sesle Adım sesleri yaklaştıkça konuşma sesleride netleşmeye başlamıştı 'merak etme yatıyor uyku hapını fazla koydurtum bebeği alıp çıkacaz' dedi ilk konuşan adam kendinden emin bir sesle Ne yapacağımı düşünmeye başladım ve kapıdan sesiz olmaya dikkat ederek uzaklaştım kale gibi korunan evde içeri sızdıklarını biliyordum ama kim olduklarını ve amaçlarının ne olduğunu bilmiyordum _________Hiçbir karışan bebekler hikayesine benzemiyor__________

"Ne oldu, abin de mi seni terk etti?" dedi, o iğrenç sırıtışıyla. "Yoksa oldü mu? Owww, çok üzüldüm." Sinirden gülmeye başladım. Öyle bir yumruk attım ki suratına acıyla geriye savruldu ve yere düştü. Herkes şok içinde bir bana, bir de yerdeki Batı'ya bakıyordu. Üstüne oturdum ve yüzüne birkaç kez daha vurdum. Sonunda, burnundan akan kan ve birinin beni üstünden çekmesiyle kendime geldim. Baktığımda, Poyraz'dı. Beni kucağına almış, Batı'dan uzaklaştırmaya çalışıyordu. "İndir beni!" dedim, sinirden titreyerek. Ama beni dinlemedi, ellerimi ve kollarımı tutarak sıkıca kavradı. Tam beklemediği anda, malum yerine dizimle vurdum. Acıyla sendeledi, beni bırakıp geri çekildi. "Bana dokunma! Beni bırak diyorsam,bırakacaksın! DUYDUN MU BENİ?! diye bağırdım. Gözlerimi hepsine dikerek ekledim : "Kimsiniz lan siz?! Baba parasıyla adam olduğunu sanan züppelerden başka nesiniz?! Soyadınızdan başka neyiniz var ha?! Parayla insan mı olunur zannediyorsunuz?! Sizin evinizi de, paranızı da, ailenizi de sikerim lan! Hangi hakla benimle böyle konuşma cüretini buluyorsunuz?! Ben sizin gibilerini çok gördüm!" Batı'ya doğru yürümek üzereydim ki, bu sefer Deniz Hanım beni durdurdu. Ona sertçe baktım ve elimi hızla çekerek kurtuldum. Gözleri dolu dolu "Kızım, bu kadarı da fazla..." dedi. "Fazla mı?! Fazla mı?!" dedim, acı bir kahkaha atarak. "Oğullarınız, buraya geldiğim günden beri demediklerini bırakmadılar lan! Siz istiyorsunuz diye birkaç günlüğüne kaldım. Ağladınız, 'Annedir, günah' dedim, geldim. Ama bu iki hafta içinde bir kere bile oğullarınızı uyarmadınız. Şimdi bana 'kızım' deme cüretinde mi bulunuyorsunuz?!"

Deli Timi, "imkansızı başarmak" mottosuyla çalışan, sınır tanımayan bir askeri timdir. Hayatları, tehlikeli ve gizli görevlerle şekillenirken, birbirleriyle olan ilişkileri onları sadece asker olarak değil, bir aile olarak da birbirine bağlamaktadır. Devrim Komutan'ın liderliğinde, timin her üyesi, görevde hayatta kalma mücadelesinin yanı sıra, kendi iç savaşlarıyla da yüzleşir. Fakat her şeyden önce, bir şey kesindir: Hedef yok, sınır yok.

Hayatının sadece kavgadan ibaret olan Derin'in, tek istediği şey sevgidir. Sevgi olmadığı zaman hep kavga olurdu. Derin'de öyleydi. Kaç kere okuldan atılmasına rağmen umursamıyordu. Çünkü hala ailesini onu görmüyordu. Yine bir okuldan atılma vakası olduğunda bu sefer ki okulu, 'Göktürk' okuluydu. Üçlü arkadaş grubuyla, beraber 'Göktürk' kolejine giden Derin'in birden hayatına 'Derin Gözler' girer. Derin Gözleri olan o çocuğu gördüğünde, aradığı sevginin, aşkın o çocukta olduğunu ise hünüz bilmiyordu. Ne de ailesinin, Deniz'in ailesi ile düşman olduğunu...

İnci Ada sevgisiz büyümüştü ama kalpsiz değildi... Onun adı İnci Ada. Ama herkes onu sadece "Kraliçe" olarak tanır. ​19 yıl süren bir bilinmezlik... Yeraltı dünyasının en tehlikeli lideri, kanlı tahtının sahibi Kraliçe, aslında kim olduğunu hiç bilmedi. Ta ki geçmiş, kapısını çalana dek. Yıllar önce kaybettiği ailesi, şimdi kendi karanlık krallığının bir parçası olarak karşısında. İnci Ada, bir yanda gücünü temsil eden tahtı, diğer yanda ise hiç tatmadığı aile sıcaklığı arasında bir seçim yapmak zorunda. Aşk mı, intikam mı? Kan bağı mı, yoksa acımasız kuralar mı? ​Kraliçe, hem ailesini hem de tahtını kurtarabilecek mi? Bu savaşta tek kural var: Hayatta kal! ...

Hem bir anne hemde evli bir asker.. Vatan uğruna verilen bir mücadele,gizlenen bir geçmişle birleşir. Bir asker,bir anne,bir evlat...Küllerinden doğan bir destan. Bayrağın gölgesinde bir savaş,kalbin derinliklerinde bir sır. Vatan için savaşırken kendi geçmişiyle yüzleşen asker Yüzbaşı Aybike Aslı Ayyıldız ve geleceği ile geçmişi.