To nie poezja. To moje myśli, kiedy boli. Zapiski z chwil, w których próbuje się nie rozpaść. To nie historia - to proces. „Notatki z terapii" to moje przeżycie, nie opowieść.

ZBIÓR BIAŁYCH WIERSZY! „Nie musisz mnie rozumieć. Wystarczy, że nie będziesz mnie uciszać." Jeśli tu jesteś, to znaczy, że coś w Tobie drży. Te wersy są dla tych, którzy czują za mocno. Dla tych, co nie potrafią przestać myśleć, nawet o trzeciej w nocy. Białe wiersze, które nie znają litości. O słowach, które kaleczą. O ciszy, która krzyczy. O ludziach, którzy przyszli zbyt późno. Nie oczekuj litości. Tylko prawdy „Czasem piszę, żeby nie przestać istnieć." Zostań jeśli nie boisz się prawdy o sobie. <3