" çok garip değil mi ? " " garip olan ne ? " dedim Rüzgar abime dönerek. " birden hayatımıza girmen" demesiyle Bulut abimin kaşlarımı çatarak ona döndüm " senden önce 3 kişiydik bir kız kardeşimiz olduğundan bile habersizdik " diye devam ettirdi Toprak abim. " her şey sizin için ne kadar garipse benim için de öyle eskiden yalnızdım , sonra babamla tanıştım" dedim ardından hafifçe güldüm " başlarda pek iyi anlaşmadık ama sonra gerçekten iyi bir baba kız olduk. Sonra birden siz geldiniz sizlede başta pek iyi anlaşmadık ama " dedim yine gülerek onlarda gülümseyerek beni dinliyordu " şimdi bu haldeyiz " dedim Biraz birbirimizle bakıştık ardından hepimiz güldük

[tamamlandı] Bakışları yere odaklıyken duyduğu kahkaha seslerine kulaklarını tıkamak istedi. Yağız öksüz değildi ancak en çok bugünlerde hissediyordu annesinin yokluğunu.

TAMAMLANDI✔ "Selam! Artık kaç gün kaldığını saymayı bıraktım... Ama biliyorum az kaldı. Gidiyorum. Gitmek zorundayım. Ölüyorum... Her gün geçtikçe ölümün fısıltısını daha net duyuyorum... Duymak zorundayım. Bugün yine unuttum. Evimin yolunu unuttum... Saatlerce yürüdüm. Ama neyse ki çantamda bir kağıda adresi yazdığımı sonradan hatırladım. Yoldan geçen herhangi birine sordum evimin adresini. Şimdi ise yine buradayım... Öylece gitmek istemiyorum. Bir şeyler bırakmak istiyorum bu dünyaya. Ben Deniz... Deniz Vural. Ve bunları izleyen kişi , her kim olursan ol unutma beni olur mu? Ben ölmek istemiyorum. Beni hatırlayacak birileri kalmadığı zaman ölmüş olacağım... Ve lütfen , lütfen ölmeme izin verme!" • Aile-abi kurgusu yazmaya doyamadığım için aklındaki diğer kurguları bir kenara çekip buraya geldim! • MoonLoverrss •

Kötü son. Bromance içerir. bxb DEĞİLDİR! *bromance iki erkeğin kardeşlik veya arkadaşlık bağı altında birbirine hislerini anlatıyor demektir. Romantik kardeşler, derin dostluk gibi. Zehir'in temizlik korkusu Sherlock'daki Doktor Watson karakterinin ilk bölümde topallaması gibi düşünebilirsiniz. Tamamen psikolojik, aslında korkmuyor bile. Doktor Watson nasıl bastonunu unutup koşmaya başladıysa Zehir de zaman zaman korktuğunu, tiksindiğini unutup insanlarla temasa geçebiliyor.

" o zaman bu konuşma her şeyin başlangıcı olacak" dedi ardından gülümseyerek devam etti. "Biz bir aile olacağız. Ve her şey düzene girecek her şeyi en baştan yaratacağız. Bu konuşmadan sonra kimse bu odadan çıkmayacak bu odadaki herkes mutlu olacak" ~ Arinin doğumundan itibaren süregelen kavgalar gürültüler anlaşmazlıklar ve dağılan aile ; Ahmet Aksoy bazı şeylerin farkına varmıştı Arin'i yanına almak istiyordu. Ancak 3 abisi ile anlaşmazlıkları ne olacaktı... Hiçbir yerden esinlenmeden alıntı almadan yazdığım kurgudur. Karakterler hayal ürününden ibarettir.

Kaçırılan bebek serisi, erkek versiyon. Ailem Abilerim kurgusu. "Biliyordum. Acım, mutluluğum ve daha bir çok duygum kimsesizdi." #ölüm 1

Kapak tasarımı: @Farah_542 17 yıl önce hastanenin küçük bir odasında 2 kardeş birbirlerine gülerek bakıyorlardı. Daha 1 yaşında bile değillerdi ama anlıyorlardı birbirlerini. Ardından o girdi odaya. Küçücük masum bir bebeğin hayatını mahveden o adam... O gün hastanede aynı saatte 2 doğum gerçekleşmişti. Biri ikiz bebekler diğeri ise kız çocuğu idi. Adam kız çocuğunu küvezinden çıkarıp kucağına aldı. İkizlerde kız olanın yanına gitti. Onu da küvezinden çıkarıp yerine ilk aldığı kız çocuğunu koydu. Adam dünyalar tatlısı kız çocuğuna bakarken bir şey fark etti. Gözlerinde ki yaşama sevincini fark etti. Ama adam intikam ile doluyordu. O intikam istiyordu, o savaş istiyordu, o ölüm istiyordu... Adam bebeğin kulağına fısıldadı; " Seni öldüremem ufaklık. Ama hayatını değiştirebilirim. Bundan sonra senin ismin Gece Cesur..." Bebek sadece gülmekle yetinmişti. Kim bilebilirdi ki bundan sonraki hayatını hep acılar ile geçireceğini. ....... " Herkes soy adım yüzünden benden korkuyor, saygı duyuyor. Ama ben Gece Karanlık ve ya Gece Cesur değilim ki. Ben Geceyim. Sadece Gece..."