On yedi yıl boyunca gerçek ailesinden habersiz yaşayan Derin, kendini ait hissetmediği bir evde büyür. Sevgi yerine sessizliği, huzur yerine korkuyu öğrenir. Hayatı boyunca bildiği her şey, yapılan bir DNA testiyle değişmek üzeredir. Derin aslında başka bir ailenin kayıp kızıdır. beş abisi, bir ikizi ve küçük kardeşi sonunda Derin'e kavuşur. Fakat bu kavuşma, herkes için beklenildiği kadar kolay olmayacaktır. Çünkü abileri, yıllardır kendi kardeşleri sandıkları kızın gerçek yüzünü öğrendikten sonra Derin'e karşı önyargılı davranır. Onu da geçmişte yaşadıkları kız gibi şımarık, sorun çıkaran ve ailesini zorlayan biri olarak düşünürler. Derin ise yıllarca sevgi görmeden büyüdüğü için yeni ailesine güvenmekte zorlanır. Bir yandan geçmişinin yaralarını taşırken, diğer yandan hiç tanımadığı insanlarla gerçek bir aile bağı kurmaya çalışır. Peki Derin, kendisine karşı önyargıyla yaklaşan abilerinin kalbinde bir yer edinebilecek mi? Yoksa yıllardır saklanan gerçekler, onları birbirinden uzaklaştırmaya devam mı edecek?

-ee küçük cadı şimdi ne yapacaksın bak koca konak kimse kalmadı sadece sen ve ben... (Ben Berfin Akça Esferoğlu babasının biricik kızı, abilerinin neyi olduğunu bilinmez ablasının şımarık kardeşi ve annesinin en nefret ettiği çocuğu....) Yayın tarihi: 25.08.2022 26.08.2022- gençedebiyat 1.

DÜZENLİ BÖLÜM GELECEKTİR. Sessiz çocuklar ikiye ayrılır. birincisi her zaman sessiz olanlardır ikincisi, mecburen susturulanlardır. Mecburen susturulmuşdum. Oysa ben bu değildim susmaz,haykırardım gerçekleri. Konuşurdum eskiden ama sonra,birşeyler oldu. gözlerimin görmemeli olduğu, dudaklarımın haykırmamalı olduğu, zihnimin en derinlerine kazınmamalı olan o şeyleri gördüm,duydum. Sonra bana denildiki, "Sus Lavinya, konuşursan ölürsün. ağlarsan anlarlarsa ölürsün." Bir serçe gibi, ağlamayıda yasak etdiler bana. ben onları umursamayıp ağlamaya devam etdiğimde beni ömürlük susturmaya karar vermişdiler. "Unutma Lavinya, Serçeler gözyaşı dökdüğünde ölürler." " konuşursan ölürsün. " "ağlarsan,ölürsün."

0562****: kopyam işe yaradı mı kardelen: sen kimsin 0562****: bu vefasızlığın kaçıncı seviyesi? 0562****: hani matamatik dersinden kalma diye yardım ettim bu sabah? kardelen: yanlış hatırlamıyorsam kağıdı sınavda bir anda benden alıp çözdün kanayan kalpler; acı vermez, öldürür. kırık kalp serisi birinci kitaptır.

klasik abilerim ve aile kurgusudur. Avşar, sabahın ilk ışıklarında hamile olan karısının suyu geldiği için hastaneye getirmişti. O gün Ayla' nın son çocuğu olan Elfida doğacaktı. Her ikisinde de büyük bir heyecan vardı. Doğacak kardeşlerini sevinçle bekleyen abiler büyük bir hüsranla karşılacağını bilmeden hastane kapısının önünde bekliyorlardı. Aradan geçen iki saatin ardından doğumhane kapısı açılmıştı. Doktorun yüz ifadesi iyi şeyler söyleyemeyecek gibi duruyordu. "Doktor bey, karım ve çocuğumun durumu nasıl şu anda? İkisi de sağlıklı dimi?" Doktor, Avşarın suratına hüzünle baktı. Durumu nasıl söyleyeceğini bilemiyordu. İlk defa başına böyle bir olay geliyordu. "Karınızın durumu şu an stabil. Her şey yolunda. Doğumda hiçbir sıkıntı çıkmadı. Ancak bebeği hemşireye verdim ve bebek şu anda yok. Hastane kayıtlarına baktığımızda öyle bir hemşirenin bizim hastanede çalışmadığı tespit edildi. Yani anlayacağınız bebeğinizin kaçırılma olasılığı çok yüksek." Avşar derin bir sessizliğe büründü. Bu fırtına öncesi sessizlikti. Asker olduğundan ayakları yere sağlam basıyordu ve kızını bulamamaktan değilde karısına "kızım nerde?" dediğinde ne cevap vereceğini bilememekten korkuyordu. Tek temennisi bir an önce kızını bulup ona kavuşmalı ve kokusunu içine çekmeliydi. O gece gökyüzünden bir yıldız kaydı ve o yıldız bir kızın hayatını darmadağın etti. O gün kaçırılan bebeğin bir daha hayatı yüzüne hiçbir zaman gülmedi. Kaçıran kişinin amacı belliydi. Geçmişte yaşanan olaylardan ötürü Avşardan intikam almaktı. Küçücük bedene büyük acılar yükleyen teröristi asker Avşar bulup kemiklerini lime lime edecek miydi? Hadi gelin birlikte okuyalım.

(klasik bir gerçek ailem kurgusudur) Ailesinden şiddet gören Duru yeni ailesine alışabilecek mı? yeni ailesi ona alışabilecek mi? •Barın •Emir •Kerem •Aras •Mert

Bir zamanlar sadece ekrandan onları izlerdim. Ama şimdi onlarla yan yana sarılmış bir şekilde sohbet ediyoruz. Yani ben daha çok onları izliyorum...

"Ben on iki yaşımdayken gerçek sandığım annem ve babamı kaybettim. Bunca yıl babaannemle yaşadım ve o bana hem anne, hem de baba oldu. Babaannem benim tek ailemdi ve ben onu da kaybettim. Size gelmek ne kadar doğru olur bilmiyorum ama bu yaşıma kadar yaşadığım her şeyi geride bırakmak da istemiyorum." -260725 #1 - paramparça (030825)

Bade 8 yaşında ailesini kaybeden bir kızdır.Bade'nin abisi Gökhan ona 8 yaşından başlayarak şiddet uygulamaya başlar.Bade 16 yaşına geldiğinde ise mafya işlerine bulaşır fakat abisine söylemez daha doğrusu söyleyemez.21 yaşına geldiğinde bir gün bilinmeyen bir numara Bade'nin abisi Gökhan'ı arar. Aslında Bade Gökhan'ın kardeşi değildir.Bade'nin ailesi de Bade gibi mafyadır.

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar