Eşcinsel konulu bir hikayedir.

"sınırlarında gezmeden yapamıyorum yeonjun, en çok sınırlarına düşüyorum."

"Neden saçların gri senin?" "Sen neden hastane kokuyorsan, ondan."

Gördün mü hiç suyun yanmasını tuzda Gördüm ben bu yaşam boyu iniltiyi Büyük bahçelerin küçük içinde Saksılardan birinde Gördüm de Uyurken uyandırılmış gibi Beni bir sardunya büyüttü belki. [yeonbin] [txt ships] [txt]

Xiao Zhan, yüzündeki gülümsemeyi silmeden dudakları arasında tuttuğu sigaradan uzun bir nefes alıp havaya bıraktıktan sonra yanında duran iş arkadaşına döndü ve ince parmaklarının arasında tuttuğu sigarayla tam karşılarında eylem yaptıkları için karakola getirilen üniversiteli öğrencileri gösterdi. Daha doğrusu eylemin başındaki sarı saçlı, asi genci göstermişti. "Şu çocuk var ya, sarı uzun saçlı. Benden ölesiye nefret ediyor." Zhan'ın arkadaşı başını onaylamazca sallayıp gülmüştü. "Çok normal değil mi? Hem polissin hem de devletin tarafındasın. Bu devrimcilerin nefret ettiği tipsin." Bu Xiao Zhan'ı tatmin etmemiş gibi dilini şaklatarak sigarasından bir nefes daha çekti. "Hayır, sizden sadece nefret ediyor ama beni öldürmek istiyor gibi." Tam da o an Wang Yibo, kanayan kaşına ve patlamış dudağına rağmen kara gözlerini korkusuzca Zhan'la buluşturmuştu; Başı dikti, dudakları hafifçe yukarı doğru kıvrılmıştı. "Yine karşılaştık, Komiser Xiao."

bu,yalın ayak byun baekhyun'un park chanyeol'ü yalın ayak bırakışının hikayesi. |tüm hakları saklıdır.|

"Ben Komutan Park Chanyeol. Bundan böyle, kralım Byun Baekhyun, benim en büyük yeminim."

"eve dönüyorsan, eve dönüş yolunu unuttuysan, çıkmaz sokaktaysan veya çıkmaz sokaklardan kurtulduysan, her neredeysen ve her nereye gidiyorsan"

Okuma beni.