I, Ocyanalyn Maxicon Leventro. A working student, and the one and only daughter ng nanay kong si Silvana Queron Maxicon. Simple man ang buhay namin, nakakaraos naman kami sa pang araw-araw. Mahirap man makuha ang pera, pero kaya naming mag tulongan ni mama. Marami ang problemang kinakaharap, pero wala akong magagawa, kundi ang ipagpatuloy ang paghakbang, kahit na maraming basag na bote ang naka kalat sa daan. I study Bachelor of Art in Creative Writing, dahil ito ang kinahiligan kong gawin. Hindi ko ito kinuha just because I want to sell books, but also because I want to see myself being called the 'Professional author' of my own mother. Gusto ko balang araw ay maitaguyod ko si mama mula sa kahirapan, at sabay naming aabutin ang gusto naming buhay. May isang lalake akong nakilala, I won't say his name. But that guy I met ay isang mahangin na lalaki- Puno ng hangin sa katawan! mabuti nga at hindi siya umuutot kada oras, kasi kung mangyayari man iyon? Pagtatawanan ko siya. I am this so-called 'Bitter Killer Author' Ewan ko ba kung anong problema ng mga kaibigan ko sa akin, dahil lang doon. Bakit? Masama naba ang pumatay sa world of literature? It's just a realization that life is like a mist, and sometimes... It is called, tragic.

Matalino, mabait, may pera, maganda at top student na expected valedictorian pa, ano ngaba ang hihilingin ng isang taong ganon ang takbo ng buhay? Na halos para kang perpektong ipinanganak sa dami ng nakuha mong regalo sa mundo, pero lahat naman atang tao ay may nararanasang mga sakuna na dumarating sa kada buklat ng pahina ng kanilang istorya... parang ako. Paano ngaba aandar ang isang makina, kung wala itong gasolina? Paano maisusulat ang isang istorya, kung ubos na ang tinta? Diba, lahat naman ay may dahilan? Kaya't isa lang rin ang kabuoan kong tanong. Paano kaya magmamahalan ang dalawang tao sa gitna ng sakuna? I, Xylene Dorothy Miles Bitrico and I believe, when you face life in reality, you don't need to turn your back to the struggle you have, instead smile and sail along, and then give them the beauty you have since it fades like a mist. Ang buhay, parang isang tula lang, kailangan mo ng magandang taludtod at magandang istraktura para magawa mo ito ng tama.

A random poem made by her imagination, a poetry that inspired some of the other writers to be more creative. Though she's creating a novel, she also loves creating a poem. She loves writing because she is can express her feelings in the world of literature.