Vera, o kampa sadece yazmaya başladığı hikayeyi bitirmek için gitmişti. Ama orada onun kadar masum düşünceleri olmayan eli silah tutan ve insan öldürmekten hiç çekinmeyen bir seri katilde vardı.Üstelik bu adam maskeli bir katildi! Peki bu seri katil Veraya ne yapacaktı? Vera kurtulabilecek miydi? 🌪 -Lütfen beni bırak.Lütfen. -Gitme fikrini aklından at artık Vera.Sonsuza dek ister isteyerek ister istemeyerekte olsa benimle olacaksın! 🌪 Bir kadının adım adım nasıl katil olduğunu okumak istiyorsanız buyurun gelin. Aşk insana neler yaptırıyor şaşkınlıkla okuyacaksınız. Başlama Tarihi:09.06.2020 |Her cumartesi yeni bölüm günü |

"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.

Kendi halimde Wattpad'de hikayemi yazıyordum. Ta ki fotoğraflarını kullandığım Amerikalı aktör, 'Ne hakla fotoğraflarımı izinsiz kullanıyorsun??' diye çemkirene kadar... Tüm hakları Alfa Yayın Grubu'na aittir. Başlangıç tarihi: 9 Nisan 2018

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

Ada, 18'ine gireceği gün anne ve babasının ölümüyle sarsılır. Ailesinin ölümü üzerine hayatta kalan tek akrabası olan amcası, onu İstanbul'a götürür. Ada, artık hiç bilmediği yeni bir şehirdedir ve yapayalnızdır. Onu karanlığın pençesinden kurtaran biriyle tanıştığında ise tüm hayatı değişecektir. Kiminle mi? Mert Arıcan Nam-ı diğer KURALSIZ... © TÜM HAKLARI SAKLIDIR ©

Zakkum; anne ve babasını dört yıl önce kaybetmiş, tek derdi üniversiteyi bitirmek olan genç bir kızdır. Karahanlıların gözde kızı Hazal'ın kardeşi tarafından kazayla öldürülmesi üzerine işler karışır. Bu gerçeğin ortaya çıkması itibarlarını zedelenmekle beraber çocuklarının birini de hapse göndermek demektir. Tam bu sırada Zakkum'un Hazal'a olan benzerliğinin fark edilmesi üzerine genç kızın tek derdi üniversiteyi bitirmek olmaktan çıkar. Çünkü Hazal Karahanlı'nın yerine geçmek zorunda kalmıştır...

Ringin bir tarafında ünlü iş adamı karanlıkların kralı Arat, Diğer tarafında intikam almak için erkek kılığına girmek zorunda kalmış ve erkek kılığında mafyanın yakın koruması olmuş Deniz, Peki ikisi ringde karşı karşıya gelirse... Bir de bu ikiliye ağzı gevşek Hakkı nam-ı diyar Şrek ve yumruğunu doksana çakmakta usta sert kız Biricik hakemlik yaparsa ne olur? Neler olmaz ki... Yetimhanede büyümüş kimsesiz bir kız ile Herkese diken olmuş mafya babasının kalbinde çiçek açtıran bir aşk hikayesi... ~~~ Yayınlanma Tarihi: 27.11.2015

Sizi etkileyebilir...

Belki de Tanrı'nın bize hediye ettiği en güzel şeydi; bedenimiz. Ya buna sahip olmak isteyen onca erkek? Ya bundan para kazanan bir genç kız? Bu roman, Defne'nin hikayesi, onun ve onun hayatındaki adamların... Defne'nin ve O adamın...

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...